Ένα πλατό προσεχτικά επιλεγμένων αλλαντικών είναι ότι πρέπει

1. Χοιρινός λαιμός ωρίμασης

Με βαθύ ρόδινο χρώμα και ευδιάκριτες ραβδώσεις τραγανού λίπους, αυτό το αλλαντικό της κερκυραϊκής Comeco έχει υποστεί 6μηνή ωρίμαση και του φαίνεται. Κρουστό και βουτυρένιο, με φρέσκα αρώματα και ευχάριστη, ήπια οξύτητα είναι το αλλαντικό που ευχάριστα θα συνόδευε αυγά μάτια ή και μια ομελέτα, ενώ δεν θα ήταν άσχημο και σε ένα ριζότο. Θυμίζει αντίστοιχα ιταλικά αλλαντικά, όπως η coppa, επιτυχημένα θα έλεγα. Από τον Αραπιάν.

2. Παστράμι γαλοπούλας

Κρουστό, σφιχτό και ζουμερό, με καθαρή κρεάτινη υφή, το παστράμι του Sary, από φιλέτο στήθους γαλοπούλας, έχει ήπια αρώματα και ευχάριστη, «εύκολη» γεύση. Τα μπαχαρικά που το περικλείουν, χοντροτριμμένο μαύρο πιπέρι και ξερό κόλιανδρο δηλαδή, ενσωματώνονται όμορφα στο συνολικό αποτέλεσμα. Ιδανικό και για σάντουιτς. Σε επιλεγμένα deli.

3. Αρνί καπνιστό σαν σύγλινο

Με βαθύ σκούρο χρώμα που του προσφέρουν το κάπνισμα και η ωρίμαση, έχει καθαρό, ωραίας υφής ψαχνό και ευδιάκριτα κομμάτια λίπους με ευχάριστα γήινα αρώματα. Το αποτέλεσμα είναι ευχάριστα ρουστίκ και πολύ ενδιαφέρον για όσους αγαπούν το αρνίσιο κρέας, με ισορροπημένη αλατότητα. Από τα Καραμανλίδικα του Φάνη.

4. Προσούτο πρόβειο

Με καταγωγή από τη Δράμα, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον για τους λάτρεις των ρουστίκ γεύσεων και του πρόβειου κρέατος. Αρκετά αλμυρό -για να διατηρείται- έχει ωραία «ψημένη», κόκκινη σάρκα και λίγο, ευδιάκριτο, νόστιμο λίπος. Από τα Καραμανλίδικα του Φάνη.

5. Salado afumicado Κέρκυρας

Σαλάδο λένε στην Κέρκυρα το χοιρινό, καπνιστό σαλάμι αέρος που σε αυτή την περίπτωση φτιάχνεται από την αλλαντοποιία Τσάρος του νησιού. Ωραία ενσωματωμένα αρώματα καπνού χαρίζουν βάθος στο κρέας που όμως είναι λίγο πιο αλεσμένο απ’ όσο θα το θέλαμε. Καλή η αναλογία λίπους και κρέατος και αρκετά φρέσκο, που σημαίνει ότι θέλει χρόνο για να ωριμάσει και να «σφίξει» αποδίδοντας το μέγιστο σε αρώματα και γεύση. Δώστε του χρόνο στο ψυγείο σας και θα σας ανταμείψει. Από τον Μιράν.

6. Ζαμπόν με βότανα

Όπως ακριβώς πρέπει να είναι ένα καλό ψητό ζαμπόν. Με ωραίο ρόδινο χρώμα, κρουστή σάρκα και πλούσια γεύση κρέατος που συνοδεύεται από τη χαρακτηριστική, ήπια οξύτητα του χοιρινού. Καθαρό ψαχνό, με λίγο περιφερειακό, κατάλευκο λίπος, μαύρα πιπέρια και βότανα που προσθέτουν ένταση και βάθος στη γεύση μαζί με ήπια απαλότητα συμπληρώνουν τα χαρακτηριστικά του. Από τον Μιράν.

7. Βοδινό παστράμι

Το διάσημο της Νέας Υόρκης, που πρωταγωνιστεί στα New York sandwiches, αλλά σε δική μας εκδοχή. Με αρκετά ήπια -για βοδινό κρέας- οξύτητα, ζωντανό και κρουστό, ευχάριστα αρωματικό από τον συνδυασμό πιπεριών, κόλιαντρου και σάρκας, ανοίγει την όρεξη και δεν σταματάς εύκολα. Ήπιο στο αλάτι, θα ταίριαζε εύκολα και σε σαλάτες. Από τον Μιράν.

8. Λούζα Μυκόνου

Ανοιχτόχρωμη σάρκα, μεταξύ ροζ και μπεζ σε χρώμα, η κυκλαδίτικη λούζα του Μαδούπα, στην πιο «φτωχική» της εκδοχή, τη μυκονιάτικη, με αλάτι, πιπέρι και θρούμπη μόνον να την αρωματίζουν. Έχει ελαστική, ωραία υφή που «δείχνει» την ωρίμασή της, ωραία αρώματα και αρκετό αλάτι. Ταιριάζει με ζυμαρικά και ξερό ανθότυρο, σε φρυγανισμένο ψωμί με ντομάτα που τη δροσίζει. Από τον Μιράν.

9. Σαλάμι με πάπρικα

Ένα είδος ελληνικού τσορίθο από τον Sary, με έντονη πάπρικα και κάψιμο που ξεκινάει από την αρχή και διαρκεί. Καλή αναλογία ψαχνού και λίπους, ωραία κρεάτινη υφή, αρκετά χυμώδης που δεν έχει στεγνώσει από την πάπρικα, με τραγανό λίπος και «ντοματένιο» χρώμα. Ιδανικό και για πίτσες, πεϊνιρλί και τάρτες, όπου θα δηλώσει την πικάντικη και σπιρτόζικη παρουσία του. Από τον Αραπιάν.

10. Ελληνικό τσορίθο

Από την αλλαντοποιία Kermes αυτή τη φορά, μια διαφορετική προσέγγιση στον Ισπανό προπάτορα. Με βαθύ κόκκινο χρώμα, είναι ωριμασμένο, έχει 50/50 λίπος και ψαχνό, αρκετά επιθετική γεύση, γεμάτη και σταθερή, με μακριά επίγευση που έρχεται με ένα «γλυκό» κάψιμο από το τσίλι. Εξαιρετικό για μια πίτσα πεπερόνι ή και για ρεβίθια ή γίγαντες στον φούρνο. Από τα Καραμανλίδικα του Φάνη.