Πώς να καταλάβεις ότι μια φωτογραφία έχει δημιουργηθεί με AI

Τα σημάδια που αξίζει να προσέξεις και οι έλεγχοι που μπορούν να αποκαλύψουν την προέλευση μιας εικόνας

Πριν από λίγα χρόνια ήταν σχετικά εύκολο.

Ένα παραμορφωμένο χέρι, ένα περίεργο πρόσωπο στο βάθος ή ένα αντικείμενο που έμοιαζε να λιώνει μέσα σε ένα άλλο μπορούσαν να προδώσουν αμέσως μια εικόνα που είχε δημιουργηθεί με τεχνητή νοημοσύνη.

Σήμερα τα πράγματα έχουν αλλάξει.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Στα Ανώγεια οι πιλότοι των F-16 που τίμησαν με την πτήση τους την 82η επέτειο του τρίτου Ολοκαυτώματος

Οι εικόνες που δημιουργούνται με AI έχουν γίνει τόσο ρεαλιστικές, ώστε αρκετές φορές δεν μπορείς να είσαι βέβαιος κοιτάζοντας απλώς τη φωτογραφία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις. Σημαίνει ότι πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε ένα και μοναδικό «λάθος» και να εξετάζουμε συνολικά την εικόνα και την προέλευσή της.

1. Κοίτα πρώτα τα μικρά γράμματα μέσα στην εικόνα

Επιγραφές καταστημάτων, πινακίδες δρόμων, ετικέτες προϊόντων, αριθμοί αυτοκινήτων και μικρά κείμενα στο βάθος είναι σημεία που αξίζει να μεγεθύνεις.

Μια ύποπτη εικόνα μπορεί να περιλαμβάνει γράμματα που μοιάζουν πραγματικά από μακριά αλλά, όταν τα κοιτάξεις προσεκτικά, δεν σχηματίζουν κανονικές λέξεις.

Τα νεότερα εργαλεία AI έχουν βελτιωθεί σημαντικά ακόμη και στη δημιουργία κειμένου, επομένως ούτε αυτό αποτελεί πλέον από μόνο του απόδειξη.

2. Πρόσεξε χέρια, δάχτυλα, δόντια και αυτιά

Είναι το κλασικό τεστ, αλλά εξακολουθεί να αξίζει έναν γρήγορο έλεγχο.

Μην ψάχνεις μόνο για έξι δάχτυλα.

Κοίτα αν τα δάχτυλα ενώνονται φυσιολογικά με την παλάμη, αν ένα χέρι που βρίσκεται πίσω από κάποιο αντικείμενο συνεχίζει λογικά, αν τα σκουλαρίκια συνδέονται σωστά με τα αυτιά και αν τα δόντια έχουν φυσιολογική μορφή.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζονται οι άνθρωποι που εμφανίζονται πολύ μικροί στο βάθος μιας εικόνας. Εκεί μπορεί να υπάρχουν πρόσωπα ή άκρα που φαίνονται φυσιολογικά από μακριά αλλά όχι όταν γίνει μεγέθυνση.

3. Έλεγξε τις αντανακλάσεις

Καθρέφτες, τζάμια, γυαλιά ηλίου και νερό μπορούν να δώσουν χρήσιμες ενδείξεις.

Αν ένας άνθρωπος στέκεται μπροστά σε καθρέφτη, η αντανάκλασή του πρέπει να συμφωνεί με τη στάση και τα αντικείμενα της πραγματικής σκηνής.

Το ίδιο ισχύει για ένα αυτοκίνητο πάνω σε βρεγμένο δρόμο ή ένα κτίριο δίπλα σε νερό.

Αν η αντανάκλαση δείχνει κάτι διαφορετικό από αυτό που θα έπρεπε να βρίσκεται μπροστά της, υπάρχει λόγος για μεγαλύτερο έλεγχο.

4. Δες από πού έρχεται το φως

Κοίτα τις σκιές.

Αν ο ήλιος φαίνεται να βρίσκεται δεξιά, τα αντικείμενα της ίδιας σκηνής δεν μπορούν ανεξήγητα να δημιουργούν σκιές προς διαφορετικές κατευθύνσεις.

Παρατήρησε επίσης αν όλα τα πρόσωπα φωτίζονται με τρόπο συμβατό με το περιβάλλον.

Μια λάθος σκιά δεν σημαίνει αυτομάτως AI – μια φωτογραφία μπορεί να έχει υποστεί επεξεργασία – αλλά αποτελεί στοιχείο που αξίζει να εξεταστεί.

5. Ψάξε αντικείμενα που «ενώνονται» μεταξύ τους

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά προβλήματα στις συνθετικές εικόνες είναι οι περίεργες ενώσεις.

Το πόδι μιας καρέκλας μπορεί να εξαφανίζεται μέσα στο πάτωμα.

Ένα λουρί τσάντας μπορεί να ξεκινά από κάπου αλλά να μην καταλήγει πουθενά.

Ένα χέρι μπορεί να περνά πίσω από ένα αντικείμενο και να εμφανίζεται ξανά σε λάθος σημείο.

Γι’ αυτό αξίζει να ακολουθείς οπτικά τις γραμμές των αντικειμένων και να ελέγχεις αν έχουν πραγματικά λογική συνέχεια.

6. Κοίτα προσεκτικά το φόντο

Το κεντρικό πρόσωπο μιας εικόνας μπορεί να είναι άψογο.

Το λάθος πολλές φορές κρύβεται πίσω του.

Άνθρωποι με παρόμοια πρόσωπα, παράξενα αυτοκίνητα, κτίρια με παράθυρα που αλλάζουν μορφή, αντικείμενα που επαναλαμβάνονται ή πρόσωπα χωρίς καθαρά χαρακτηριστικά είναι λόγοι για μεγαλύτερη προσοχή.

Η μεγέθυνση στο φόντο είναι συχνά πολύ πιο χρήσιμη από το να κοιτάζεις συνεχώς το κεντρικό θέμα.

7. Ρώτησε αν η ίδια η σκηνή βγάζει νόημα

Μερικές φορές δεν υπάρχει κανένα προφανές τεχνικό λάθος.

Υπάρχει όμως κάτι που δεν «κολλάει».

Μια τεράστια συγκέντρωση ανθρώπων χωρίς κανέναν να κρατά κινητό, μια πόλη χωρίς αναγνωρίσιμη σήμανση ή μια δραματική φωτογραφία ενός μεγάλου γεγονότος που δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού πρέπει να προκαλούν ερωτήματα.

Το σημαντικότερο τεστ δεν είναι πάντα «βλέπω κάποιο λάθος;».

Είναι:

«Υπάρχει λόγος να πιστεύω ότι αυτό που βλέπω συνέβη πραγματικά;»

8. Κάνε αντίστροφη αναζήτηση εικόνας

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν μια εικόνα παρουσιάζεται ως φωτογραφία από πραγματικό γεγονός.

Με μια αντίστροφη αναζήτηση μπορείς να ανακαλύψεις αν η ίδια εικόνα έχει εμφανιστεί παλαιότερα, ποια ιστοσελίδα τη δημοσίευσε πρώτη ή αν κυκλοφορεί με εντελώς διαφορετική περιγραφή.

Το Google Lens μπορεί επίσης να δώσει περισσότερο πλαίσιο γύρω από μια εικόνα.

Μέσω του «About this image» της Google μπορούν, όταν είναι διαθέσιμα, να εμφανιστούν πληροφορίες σχετικά με την προέλευση και το ιστορικό μιας εικόνας.

9. Έλεγξε τα Content Credentials

Εδώ περνάμε από το «κοιτάζω την εικόνα» στο πολύ πιο αξιόπιστο «ελέγχω την προέλευσή της».

Τα Content Credentials λειτουργούν σαν ένα είδος ψηφιακής ετικέτας προέλευσης.

Μπορούν να περιέχουν πληροφορίες για το πώς δημιουργήθηκε ή τροποποιήθηκε ένα αρχείο και ποια εργαλεία χρησιμοποιήθηκαν.

Η Adobe, για παράδειγμα, ενσωματώνει Content Credentials σε περιεχόμενο που δημιουργείται με τα εργαλεία AI της.

Η απουσία τους, όμως, δεν αποδεικνύει ότι μια εικόνα είναι πραγματική. Δεν χρησιμοποιούν ακόμη όλα τα εργαλεία και όλες οι πλατφόρμες το ίδιο σύστημα.

10. Έλεγξε αν υπάρχει ψηφιακό υδατογράφημα

Τα υδατογραφήματα δεν είναι απαραίτητα ορατά.

Η Google χρησιμοποιεί το SynthID, ένα αόρατο ψηφιακό watermark που ενσωματώνεται στο περιεχόμενο που δημιουργούν τα εργαλεία AI της.

Η Google έχει επεκτείνει την επαλήθευση SynthID και σε περισσότερες υπηρεσίες της, ενώ παράλληλα αξιοποιεί και το πρότυπο Content Credentials.

Αυτό είναι πολύ ισχυρότερο στοιχείο από το να αποφασίσουμε ότι μια φωτογραφία είναι AI απλώς επειδή «το πρόσωπο φαίνεται περίεργο».

Μην εμπιστεύεσαι τυφλά έναν AI detector

Στο διαδίκτυο υπάρχουν εργαλεία που υπόσχονται ότι ανεβάζεις μια φωτογραφία και σου απαντούν με ένα ποσοστό πιθανότητας ότι δημιουργήθηκε από AI.

Ένα τέτοιο αποτέλεσμα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ένδειξη και όχι ως τελική απόδειξη.

Οι τεχνολογίες δημιουργίας εικόνων εξελίσσονται συνεχώς, ενώ μια εικόνα μπορεί να έχει συμπιεστεί, περικοπεί, υποστεί φίλτρα ή να αποτελεί συνδυασμό πραγματικής φωτογραφίας και γενετικής επεξεργασίας.

Το μεγαλύτερο λάθος: «Φαίνεται πολύ τέλεια, άρα είναι AI»

Μια εντυπωσιακή φωτογραφία δεν είναι απαραίτητα ψεύτικη.

Οι σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές και τα κινητά μπορούν να δημιουργήσουν εξαιρετικά καθαρές εικόνες, ενώ η συμβατική επεξεργασία φωτογραφιών υπάρχει εδώ και δεκαετίες.

Αντίστοιχα, μια εικόνα γεμάτη ατέλειες δεν είναι απαραίτητα πραγματική. Τα σύγχρονα εργαλεία AI μπορούν σκόπιμα να δημιουργήσουν κόκκο, θόρυβο, θολούρα και αισθητική παλιάς φωτογραφικής μηχανής.

Ο καλύτερος έλεγχος είναι συνδυαστικός

Δεν υπάρχει πλέον ένας ασφαλής οπτικός κανόνας που να αποκαλύπτει κάθε εικόνα τεχνητής νοημοσύνης.

Γι’ αυτό, ειδικά όταν η φωτογραφία αφορά είδηση, δημόσιο πρόσωπο ή ένα γεγονός που προκαλεί έντονη αντίδραση, χρειάζονται περισσότερα από ένα βήματα.

Κοιτάμε τις λεπτομέρειες.

Ελέγχουμε την αρχική πηγή.

Κάνουμε αντίστροφη αναζήτηση.

Ψάχνουμε για Content Credentials ή ψηφιακό watermark όταν υπάρχουν.

Και κυρίως, αναζητούμε ανεξάρτητη επιβεβαίωση ότι το γεγονός που υποτίθεται πως απεικονίζει η φωτογραφία συνέβη πραγματικά.

Γιατί στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, το σημαντικότερο ερώτημα δεν είναι πλέον μόνο «είναι καλή η φωτογραφία;».

Είναι «από πού προέρχεται;».