Τα παράπονα και η γκρίνια είναι έντονα και συνεχή τους τελευταίους μήνες, ενώ παράλληλα οι ψηφοφόροι θεωρούν ότι ο Τραμπ αθέτησε την υπόσχεσή του για αποκλιμάκωση του πληθωρισμού

Η σαρωτική νίκη των Δημοκρατικών και στα δύο νομοθετικά σώματα έχει την βάση της στην πολιτική Τραμπ εντός και εκτός της χώρας, αλλά οφείλεται σε αυτό που κυρίως κρίνει εκλογές: Η τσέπη.

Υπήρχαν αναλύσεις πριν από τις εκλογές που έλεγαν ότι ο πόλεμος στο Ιράν μπορεί να κοστίσει ακριβά στον Αμερικανό πρόεδρο. Και όντως του κόστισε. Δεν ήταν όμως το εύρος και η ένταση των πολεμικών επιχειρήσεων που επηρέασαν το εκλογικό σώμα.

Άλλωστε η ενασχόληση του μέσου Αμερικανού με την εξωτερική πολιτική είναι από πλημμελής έως ανύπαρκτη. Είναι αμφίβολο αν η πλειοψηφία γνωρίζει καν που ακριβώς βρίσκεται το Ιράν.

Οι εκλογές σε μεγάλο βαθμό κρίθηκαν από τις δευτερογενείς επιπτώσεις του πολέμου. Δηλαδή στο επίπεδο της Οικονομίας, στην ακρίβεια σε βασικά αγαθά και στα καύσιμα. Μπορεί να έχουμε δημιουργήσει για τους αμερικανούς μια εικόνα πολιτών με υψηλά εισοδήματα που δεν τους κοστίζουν σοβαρά αυξήσεις στο ψωμί, τον καφέ ή την βενζίνη. Πλην όμως αυτή η εικόνα είναι πλασματική.

Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται και στις έρευνες της κοινής γνώμης. Σε αυτές η οικονομία και η ακρίβεια καταγράφηκαν ως το κύριο κριτήριο για την ψήφο των πολιτών σε ποσοστό που πλησίαζαν το 50%, ενώ η εξωτερική πολιτική ποτέ δεν έφτασε σε διψήφιο νούμερο και κινήθηκε μεταξύ του 4% και του 6%.

Ο Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται μπροστά σε μία πρόκληση. Από τη μία θα δυσκολευτεί να νομοθετήσει καθώς δεν ελέγχει Βουλή και Γερουσία και από την άλλη θα πρέπει να δώσει άμεσα δείγματα πολιτικής που θα αναστρέφουν την άνοδο των τιμών. Θα πρέπει εν ολίγοις να εντρυφήσει στο πολιτικό αξίωμα που ισχύει σε όλον τον πλανήτη: Όποιο και αν είναι το πολιτικό σκηνικό σε μία χώρα, πάνω από την κάλπη ο ψηφοφόρος επιλέγει με βάση την τσέπη του.

#ΕΚΛΟΓΕΣ #ΝΤΟΝΑΛΝΤ ΤΡΑΜΠ