Η κάμψη στις διεθνείς τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου φέρνει προσωρινή ανακούφιση στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς – Η έλλειψη υποδομών αποθήκευσης και δικτύων προκαλεί σοβαρές αρρυθμίες στην πράσινη μετάβαση

Η ταπεινωτική ήττα Τραμπ, κατευνάζει το ενεργειακό τσουνάμι που έχει ορθωθεί και απειλεί τις χώρες ανά τον κόσμο, φυσικά ευνοεί και τα ελληνικά νοικοκυριά που θα περάσουν τους μήνες του χειμώνα με καλύτερους οικονομικούς οιωνούς.

Οι δηλώσεις του «πληγωμένου» Αμερικανού προέδρου, ότι οι ΗΠΑ δεν έχουν άμεσο σχέδιο να χτυπήσουν το Ιράν, ενίσχυσαν το σενάριο ενός «ήπιου» οικονομικά Χειμώνα. Ο ίδιος αναγνώρισε ότι ο πόλεμος στο Ιράν, τον οποίο ξεκίνησαν οι αμερικανικές δυνάμεις από κοινού με το Ισραήλ στα τέλη Φεβρουαρίου, φέρει μέρος της ευθύνης, ωστόσο, δεν αποδέχεται ότι το αποτέλεσμα της κάλπης είναι αποδοκιμαστικό για τον ίδιο.

Η άνοδος στις τιμές των καυσίμων και η πίεση στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς αποδεικνύουν πόσο καθοριστικά επηρεάζει η ενεργειακή ακρίβεια την ψήφο των πολιτών – ένα σαφές μήνυμα που αγγίζει άμεσα και τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Στην ευρωπαϊκή αγορά, ο δείκτης TTF -που αποτελεί το σημείο αναφοράς για τις τιμές φυσικού αερίου στην Ευρώπη- σημείωσε υποχώρηση 6,7%, διαμορφούμενος στα 84,5 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την προσδοκία των αγορών ότι το εκλογικό αποτέλεσμα θα φράξει τον δρόμο σε μια νέα κλιμάκωση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η ενεργειακή κρίση έχει βρει την οριστική της λύση.

Καύσιμα και ρεύμα πιέζουν τα νοικοκυριά

Το διεθνές ενεργειακό κόστος, αποτελεί «αγκάθι» για την ελληνική κυβέρνηση, καθώς επηρεάζει άμεσα το κόστος μετακίνησης, θέρμανσης και ηλεκτρισμού για τα νοικοκυριά, αλλά και τα λειτουργικά έξοδα των επιχειρήσεων.

Η υποχώρηση των διεθνών τιμών του πετρελαίου Brent προσφέρει μια ανάσα, υπό την προϋπόθεση ότι θα διατηρηθεί και θα μετακυλιστεί στα καύσιμα. Ωστόσο, η αποκλιμάκωση δεν περνά αμέσως στην αντλία, καθώς η τελική τιμή επιβαρύνεται από την ισοτιμία ευρώ-δολαρίου, τους σταθερούς φόρους και τα κόστη της εφοδιαστικής αλυσίδας. Παράλληλα, η κυβερνητική πολιτική στήριξης συνεχίζεται, αν και η αποτελεσματικότητά της περιορίζεται όταν το κύμα των ανατιμήσεων είναι μεγάλο.

Στον τομέα του ηλεκτρισμού, το βάρος ρίχνεται στα σταθερά τιμολόγια -με κύριο πυλώνα τη ΔΕΗ– ώστε να διασφαλιστεί προβλεψιμότητα για καταναλωτές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Τα συμβόλαια αυτά προστατεύουν από τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις της αγοράς, αν και μια παρατεταμένη κρίση νομοτελειακά θα αυξήσει το κόστος και των νέων σταθερών προϊόντων.

Όσο η ακρίβεια επιμένει, τόσο διογκώνεται η απαίτηση για πρόσθετη οικονομική ενίσχυση. Με τα δημοσιονομικά περιθώρια να είναι στενά, την Ε.Ε. να παραμένει αδρανής ως προς την υιοθέτηση μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής και τον εκλογικό ορίζοντα να πλησιάζει, η ενεργειακή κρίση μετατρέπεται σε ένα από τα δυσκολότερα πολιτικά μέτωπα. Εάν οι πιέσεις συνεχιστούν, η επιστροφή των επιδοτήσεων στους λογαριασμούς ρεύματος θα καταστεί αναπόφευκτη.

Το αδιέξοδο της πράσινης μετάβασης

Η ταχύτητα ανάπτυξης των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) ξεπερνά σημαντικά τους ρυθμούς επέκτασης των ηλεκτρικών δικτύων, δημιουργώντας έντονες πιέσεις στο σύστημα ηλεκτροδότησης, όπως ανέδειξε στέλεχος της ENERWAVE μιλώντας χθες στο συνέδριο του Ινστιτούτου Ενέργειας Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΙΕΝΕ). Ενώ ένα έργο ΑΠΕ ολοκληρώνεται σε διάστημα 1 έως 5 ετών, η κατασκευή νέων δικτύων απαιτεί από 5 έως 15 χρόνια. Η χρονική αυτή απόκλιση έχει ως αποτέλεσμα η πράσινη παραγωγή να μην είναι διαθέσιμη τις ώρες που η ζήτηση κορυφώνεται.

Για να γίνει κατανοητή η αναντιστοιχία, παρουσιάστηκε το εξής παράδειγμα: ένα φωτοβολταϊκό πάρκο ισχύος 100 MW παράγει 600 MWh σε ένα 24ωρο -ποσότητα που ισοδυναμεί με την κατανάλωση μιας εγκατάστασης σταθερού φορτίου 25 MW. Ωστόσο, λόγω της χρονικής διακύμανσης στην ηλιοφάνεια και ελλείψει επαρκών υποδομών αποθήκευσης, μόλις το 42,5% της ζήτησης καλύπτεται απευθείας από την ηλιακή ενέργεια, ενώ το υπόλοιπο καλύπτεται από άλλες πηγές.

Τα στοιχεία αποτυπώνουν την αυξανόμενη ανάγκη για περικοπές πράσινης ενέργειας από τους Διαχειριστές προκειμένου να διατηρηθεί η ευστάθεια του συστήματος:

1.905 GWh περικοπών: Αυτός είναι ο όγκος της ενέργειας από ΑΠΕ που περικόπηκε το διάστημα Ιανουαρίου – Αυγούστου 2026.
Κατάρρευση της σχετικής αξίας: Η σχετική αξία της ηλιακής MWh υποχώρησε στο 44% της μέσης τιμής της αγοράς το α’ εξάμηνο του 2026, από 71,9% το αντίστοιχο διάστημα του 2024.
Μηδενικές/Πολύ χαμηλές τιμές: Στο α’ εξάμηνο του 2026 καταγράφηκαν 788 ώρες με τιμές κάτω από 0,05 €/MWh (έναντι 168 ωρών το 2025).
Υστέρηση στην αποθήκευση: Οι συνδεδεμένες μπαταρίες στο σύστημα ανέρχονται μόλις σε 0,8 GW, την ώρα που η εγκατεστημένη ισχύς των φωτοβολταϊκών αγγίζει τα 12 GW.

Η χρονική αναντιστοιχία αποτυπώνεται καθαρά και στη χονδρεμπορική αγορά. Ενδεικτικά, στις 29 Οκτωβρίου 2026, η μέση τιμή στην Αγορά Επόμενης Ημέρας διαμορφώθηκε στα 106 €/MWh τις μεσημεριανές ώρες (09:00 – 15:00), ενώ τις απογευματινές και βραδινές ώρες (17:00 – 22:00) εκτινάχθηκε στα 409 €/MWh, φτάνοντας έως και τα 450 €/MWh στις 18:00.

Για την ελάφρυνση της βιομηχανίας, ο κ. Πετροπουλέας πρότεινε δέσμη μέτρων: Περιορισμός των επιβαρύνσεων για καταναλωτές μέσης και υψηλής τάσης, στοχευμένη στήριξη επιλέξιμων κλάδων και διεύρυνση των διμερών συμβάσεων προμήθειας (PPAs) προσαρμοσμένων στο προφίλ κάθε βιομηχανίας και επιτάχυνση επενδύσεων σε δίκτυα, διασυνδέσεις, συστήματα αποθήκευσης και μηχανισμούς ευέλικτης ζήτησης.

Πηγή: imerisia.gr