Πώς πήραν τα ονόματά τους οι μεγαλύτερες πόλεις της Κρήτης

Οι μύθοι, οι αρχαίες ρίζες και οι ιστορικές διαδρομές που κρύβονται πίσω από τα ονόματα του Ηρακλείου, των Χανίων, του Ρεθύμνου, του Αγίου Νικολάου και των άλλων μεγάλων πόλεων του νησιού 

Οι μεγαλύτερες πόλεις της Κρήτης έχουν ονόματα που συνδέονται με την αρχαία ιστορία, τη βυζαντινή περίοδο, τους Ενετούς και τους Οθωμανούς.

Η προέλευση αρκετών ονομάτων έχει περισσότερες από μία εκδοχές, αλλά αυτές είναι οι πιο γνωστές:

Ηράκλειο

Το όνομα συνδέεται με τον Ηρακλή. Σύμφωνα με την παράδοση, στην περιοχή υπήρχε αρχαίο λιμάνι που ονομαζόταν Ηράκλειον, πιθανώς προς τιμήν του ήρωα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ηράκλειο: Τι είναι οι 34 νέοι αισθητήρες που τοποθετήθηκαν στους δρόμους της πόλης

Κατά την Ενετοκρατία η πόλη ονομάστηκε Candia (Κάντια), ενώ στην οθωμανική περίοδο χρησιμοποιήθηκε το όνομα Μεγάλο Κάστρο. Το «Ηράκλειο» καθιερώθηκε ξανά τον 19ο αιώνα.

Χανιά

Η ονομασία πιθανότατα προέρχεται από την αρχαία πόλη Κυδωνία, μία από τις σημαντικότερες πόλεις της μινωικής Κρήτης.

Με την πάροδο των αιώνων το όνομα εξελίχθηκε φωνητικά: Κυδωνία – Χανιά. Κατά τους Ενετούς η πόλη ήταν γνωστή ως La Canea.

Ρέθυμνο

Το όνομα πιθανότατα προέρχεται από την αρχαία πόλη Ρίθυμνα ή Ρίθυμνος, που βρισκόταν στην ίδια περιοχή. Η αρχαία ονομασία διατηρήθηκε μέσα στους αιώνες και εξελίχθηκε στη σημερινή μορφή «Ρέθυμνο».

Άγιος Νικόλαος

Η πόλη πήρε το όνομά της από το μικρό βυζαντινό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, προστάτη των ναυτικών, που βρίσκεται κοντά στο λιμάνι.

Παλαιότερα η περιοχή ήταν γνωστή ως Μαντράκι.

Ιεράπετρα

Το όνομα προέρχεται από την αρχαία πόλη Ιεράπυτνα. Η λέξη πιθανώς συνδέεται με το «ιερός» και το «πύτνα/πέτρα» (με διαφορετικές ερμηνείες από τους ιστορικούς). Ήταν μία από τις ισχυρότερες πόλεις της αρχαίας Κρήτης.

Σητεία

Η ονομασία πιθανότατα προέρχεται από την αρχαία πόλη Ητεία ή Ίτανος (υπάρχουν διαφορετικές θεωρίες). Κατά τους Ενετούς αναφερόταν ως Sitia και το όνομα διατηρήθηκε.

Μοίρες

Το όνομα συνδέεται με τις Μοίρες, τις μυθολογικές θεότητες της μοίρας στην αρχαία ελληνική παράδοση. Υπάρχει επίσης η άποψη ότι σχετίζεται με βυζαντινές διοικητικές διαιρέσεις ή με κτήματα που μοιράστηκαν σε κατοίκους.