«Ψυχρή Σελήνη»: Πότε θα απολαύσουμε την πανσέληνο Δεκεμβρίου – Γιατί ονομάστηκε έτσι

Τα εναλλακτικά ονόματα της

Αντίστροφα πλέον μετρά ο χρόνος για την τελευταία πανσέληνο του έτους η οποία ονομάζεται «Ψυχρή Σελήνη», καθώς θα την απολαύσουμε το βράδυ της προσεχούς Κυριακής 15 Δεκεμβρίου.

Γιατί ονομάστηκε έτσι και ποια τα εναλλακτικά ονόματα για την πανσέληνο

Σύμφωνα με το The Old Farmer’s Almanac, τα ονόματα της Σελήνης προέρχονται από ιθαγενείς Αμερικανούς, Αποικιακούς Αμερικανούς ή άλλες παραδοσιακές πηγές.

Παραδοσιακά, οι ιθαγενείς της Αμερικής χρησιμοποιούσαν τα μηνιαία φεγγάρια και τα αντίστοιχα ζώδια της φύσης ως ημερολόγιο για να παρακολουθούν τις εποχές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Μικρές αποδράσεις μετά τη δουλειά: 7 μέρη κοντά στο Ηράκλειο που δεν χρειάζονται ολόκληρη εκδρομή

Η πανσέληνος του Δεκεμβρίου, γνωστή ως «Ψυχρή Πανσέληνος» πήρε το όνομά της από τις παγερές συνθήκες αυτής της εποχής του χρόνου, όταν το κρύο κάνει την εμφάνισή του.

Επίσης, από τους μοϊκανούς Ινδιάνους, η τελευταία πανσέληνος του χρόνου έχει ονομαστεί «Πανσέληνος της Μεγάλης Νύχτας» καθώς ανατέλλει κατά τις «μεγαλύτερες» νύχτες του χρόνου, κοντά στο χειμερινό ηλιοστάσιο. Το φεγγάρι του Δεκέμβρη λάμπει πάνω από τον ορίζοντα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Μεταξύ άλλων ονομάτων, απαντώνται και το Moon When the Deer Shed Their Antlers (Ντακότα) και το Little Spirit Moon (Anishinaabe).

Οι αρχαίοι ειδωλολάτρες της Ευρώπης, πάλι, συνήθιζαν να αποκαλούν την πανσέληνο του Δεκεμβρίου «Φεγγάρι πριν από το γιορτινό», προς τιμήν του φεστιβάλ Γιουλέτιδας, το οποίο τιμά την επιστροφή του ήλιου, μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο.

Άλλες παραδοσιακές ευρωπαϊκές ονομασίες για αυτή την πανσέληνο είναι το «Φεγγάρι της Βελανιδιάς» (Oak Moon) και το «Φεγγάρι πριν από το Γιούλ» (Moon before Yule), που αναφέρεται στην τριήμερη γιορτή του χειμερινού ηλιοστασίου στην προχριστιανική Ευρώπη.

Η ονομασία «Φεγγάρι της Βελανιδιάς» μπορεί να συνδέεται με τους Δρυίδες, έναν αρχαίο λαό της σημερινής Βρετανίας και Γαλλίας. Οι Δρυίδες λέγεται ότι μάζευαν γκι από βελανιδιές, σύμφωνα με κείμενο του πρώτου αιώνα μ.Χ.

Το γκι, ένα αειθαλές παρασιτικό φυτό, είναι συχνά ορατό τους χειμερινούς μήνες, όταν τα δέντρα-ξενιστές χάνουν τα φύλλα τους. Οι μικροί, κολλώδεις λευκοί καρποί του εμφανίζονται από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο, σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων της Καλιφόρνιας.

Πηγή: pronews.gr