«Η απουσία του άφησε κενό που δεν γεμίζει ποτέ»

Αβάσταχτος είναι ο πόνος της οικογένειας του άτυχου 18χρονου που σκοτώθηκε στον Πύργο, όταν έπεσε από μπαλκόνι τρίτου ορόφου στον ακάλυπτο χώρο πολυκατοικίας, με τον πατέρα του να τον αποχαιρετά με μια σπαρακτική ανάρτηση.

Ο 18χρονος που έπεσε από μπαλκόνι 3ου ορόφου στον Πύργο την Παρασκευή (13.03.2026) μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο αλλά υπέκυψε στα τραύματά του. Ήταν μαθητής της τρίτης λυκείου και έπεσε από μπαλκόνι τρίτου ορόφου, στον ακάλυπτο χώρο πολυκατοικίας στην οδό Μανωλοπούλου, στο ύψος του διοικητηρίου της Π.Ε. Ηλείας.

Σε σοκ είναι όλη η τοπική κοινωνία, αφού ο 18χρονος ήταν γιος γνωστού καταστηματάρχη στην περιοχή και η οικογένεια του ήταν ιδιαίτερα αγαπητή. Συντετριμμένοι είναι οι φίλοι, οι συμμαθητές και οι καθηγητές του παιδιού οι οποίοι συγκλονίστηκαν από το τραγικό περιστατικό, χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν ότι «έφυγε» ο 18χρονος Μάκης.

Τον άτυχο 18χρονο βρήκαν γείτονες, κάλεσαν αμέσως ασθενοφόρο, ενώ ένας άνδρας μαζί με μία παιδίατρο του προσέφεραν τις πρώτες βοήθειες. Ωστόσο η εικόνα του νεαρού ήταν βαριά. Στη συνέχεια το παιδί μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο νοσοκομείο Πύργου, όπου οι γιατροί κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να αντιμετωπίσουν τα τραύματά του, στα οποία όμως το παιδί υπέκυψε.

Ο πατέρας του 18χρονου έκανε μια σπαρακτική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, αποχαιρετώντας το παιδί του γράφοντας: «Οι στιγμές μας και το παράδειγμα που άφησε πίσω του θα ζουν για πάντα μέσα μας. Καλό ταξίδι, παιδί μας. Θα είσαι για πάντα ο πρωταθλητής της καρδιάς μας»

Η ανάρτηση

«Σήμερα ο κόσμος μας σκοτείνιασε. Σήμερα χάσαμε το παιδί μας Ασημάκης Διονυσόπουλος.

Ένα παιδί μόλις 18 χρονών, γεμάτο όνειρα, δύναμη και ζωή. Ένα παλικάρι που δεν φοβόταν τους αγώνες – ούτε στο γήπεδο, ούτε στη ζωή. Πρωταθλητής Ελλάδος στο beach volley, μα πάνω απ’ όλα πρωταθλητής καρδιάς.

Ένας μαχητής που πάλευε για τα όνειρά του, ένας μαθητής της Γ’ Λυκείου που ετοιμαζόταν να ανοίξει τα φτερά του μέσα από τις Πανελλήνιες και τη ζωή που τον περίμενε.

Όμως η ζωή στάθηκε άδικη. Και μας τον πήρε νωρίς.

Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το χαμόγελό του, τη δύναμή του, το πάθος του για τον αθλητισμό και τη ζωή. Δεν θα ξεχάσουμε ποτέ το παιδί που μας έκανε περήφανους κάθε μέρα. Η απουσία του αφήνει ένα κενό που δεν θα γεμίσει ποτέ.

Αλλά η αγάπη του, οι στιγμές μας και το παράδειγμα που άφησε πίσω του θα ζουν για πάντα μέσα μας. Καλό ταξίδι, παιδί μας. Θα είσαι για πάντα ο πρωταθλητής της καρδιάς μας».