Ραχωβίτσας στο CRETAONE 102,3: «Ήταν εμμονικός, δεν θα τον σταματούσε ούτε η φυλακή – Μόνο αν έφευγε από την Κρήτη ίσως σωζόταν o 21χρονος Νικήτας»

«Με αστυνομικά και ποινικά μέτρα αυτή η τραγωδία δεν μπορούσε να αποτραπεί»

«Η μοναδική ουσιαστική πιθανότητα να είχε σωθεί ο 21χρονος Νικήτας θα ήταν να είχε απομακρυνθεί από το νησί», εκτίμησε ο Αντιστράτηγος ε.α. και Επίτιμος Υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. Ιωάννης Ραχωβίτσας, μιλώντας στο ραδιόφωνο του CRETAONE 102,3 για το αποτρόπαιο έγκλημα που συγκλόνισε την Κρήτη και ολόκληρη τη χώρα.

Ο πρώην ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. μιλώντας στην εκπομπή Newsroom και στον Γιάννη Ραψομανίκη, υποστήριξε ότι η υπόθεση είχε ξεπεράσει τα όρια μίας συνηθισμένης αντιπαράθεσης και είχε μετατραπεί σε κατάσταση ακραίας εμμονής, την οποία όπως ανέφερε, ούτε τα περιοριστικά μέτρα ούτε οι ποινικές διώξεις μπορούσαν να αναχαιτίσουν.

«Ο μόνος δρόμος που βλέπω ότι θα μπορούσε να είχε αποτέλεσμα ήταν κάποιοι να συμβούλευαν αυτό το παιδί να φύγει από την Κρήτη», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο πατέρας του νεκρού παιδιού από το τροχαίο δυστύχημα είχε “κλειδώσει” ψυχολογικά μετά την τραγωδία και είχε μετατρέψει την ανάγκη εκδίκησης σε μοναδικό σκοπό.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πένθος στο ελληνικό βόλεϊ και τον Παναθηναϊκό Πέθανε ο σπουδαίος Μάκης Μαριάτος, στο Ηράκλειο η κηδεία

«Από τη στιγμή που έβλεπε μπροστά του αυτό το παιδί, δεν υπήρχε περίπτωση να μην του κάνει ζημιά. Ο άνθρωπος ήταν εμμονικός. Είχε τελειώσει μέσα του ότι πρέπει να σκοτώσει αυτό το παιδί», είπε χαρακτηριστικά.

Ο πρώην ανώτατος αξιωματικός της ΕΛ.ΑΣ. υποστήριξε ότι ο δράστης είχε δείξει εδώ και καιρό τις προθέσεις του, καθώς όπως σημείωσε, είχε επιτεθεί επανειλημμένα στο θύμα και δεν έκρυβε τις απειλές του.

«Το έλεγε παντού και το έκανε κιόλας. Όπου τον έβρισκε θα τον χτυπούσε ή θα τον πυροβολούσε», τόνισε.

«Τα περιοριστικά μέτρα δεν στέκουν σε τέτοιες περιπτώσεις»

Ιδιαίτερα αιχμηρός ήταν ο Ιωάννης Ραχωβίτσας και για τα περιοριστικά μέτρα που είχαν επιβληθεί. Όπως είπε, σε μία μικρή κοινωνία όπως αυτή της Κρήτης και σε μία υπόθεση με τόσο μεγάλη ψυχική φόρτιση, η απαγόρευση προσέγγισης δεν μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά.

«Αυτά είναι βλακείες τώρα», σχολίασε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι ένας άνθρωπος σε τέτοια ψυχολογική κατάσταση δεν θα σταματούσε επειδή υπήρχε δικαστική εντολή να μην πλησιάζει το θύμα.

«Στην καθημερινότητα μπορεί να βρεθούν σε έναν καφέ, σε έναν δρόμο ή οπουδήποτε. Δεν στέκουν αυτά τα μέτρα σε έναν άνθρωπο που έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο», είπε.

Ο ίδιος εκτίμησε ότι ακόμη και αν ο δράστης είχε φυλακιστεί νωρίτερα, η κατάσταση δεν θα είχε εκτονωθεί ουσιαστικά.

«Θα έβγαινε σε τέσσερα ή πέντε χρόνια και θα έβγαινε με περισσότερο μίσος», ανέφερε.

Ο ρόλος της οικογένειας και της συζύγου

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο κ. Ραχωβίτσας στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει το στενό οικογενειακό περιβάλλον σε τέτοιες καταστάσεις.

Όπως υποστήριξε, σε πολλές υποθέσεις που είχε χειριστεί στην Κρήτη, οι γυναίκες λειτουργούσαν καταλυτικά είτε προς την αποκλιμάκωση είτε προς τη διατήρηση της έντασης.

«Η γυναίκα έπαιζε σημαντικό ρόλο σε αυτά τα θέματα», είπε, περιγράφοντας μάλιστα παλαιότερο περιστατικό από την υπηρεσιακή του πορεία στην Άρβη, όπου σύζυγος εμπόδισε σοβαρή εξέλιξη επεισοδίου.

Αντίθετα, για τη συγκεκριμένη υπόθεση εκτίμησε ότι το φορτισμένο κλίμα παρέμενε διαρκώς ενεργό.

Αναφέρθηκε ακόμη και στις δημόσιες εκδηλώσεις μνήμης για το τροχαίο δυστύχημα, υποστηρίζοντας ότι η συνεχής αναπαραγωγή του πένθους και της οργής ενδεχομένως συντηρούσε την εμμονή του δράστη. Μάλιστα ο Επίτιμος Υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. τόνισε ότι η 56χρονος σύζυγος του καθομολογίαν δράστη, φέρεται να «του έκανε ενέσεις μίσους», όπως είπε χαρακτηριστικά.

«Δεν είναι βεντέτα, είναι εμμονή»

Ο πρώην υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. ξεκαθάρισε ότι δεν θεωρεί πως πρόκειται για περίπτωση βεντέτας. «Δεν μπορούμε να το πούμε βεντέτα. Σε καμία περίπτωση», υπογράμμισε.

Ωστόσο, σημείωσε ότι σε ορισμένες περιοχές της Κρήτης υπάρχουν βαθιά ριζωμένες κοινωνικές αντιλήψεις και ιδιαίτερες πολιτισμικές συνθήκες που επηρεάζουν τον τρόπο διαχείρισης τέτοιων συγκρούσεων.

Μιλώντας για την εμπειρία του από τα Ζωνιανά και τα Βορίζια, αναφέρθηκε σε χρόνια κοινωνικά προβλήματα, παραβατικότητα και έλλειψη εκπαίδευσης.

«Τα παιδιά τελείωναν το δημοτικό και μετά το παρατούσαν. Έβγαιναν για μεροκάματο είτε με χασίσια είτε με όπλα», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η ανάγκη για ψυχική υποστήριξη και κοινωνικές δομές

Ο κ. Ραχωβίτσας υποστήριξε ότι τέτοιες υποθέσεις δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται αποκλειστικά με αστυνομικά και δικαστικά εργαλεία.

Όπως είπε, απαιτούνται παρεμβάσεις ψυχικής υγείας, κοινωνικές υπηρεσίες και μακροχρόνια δουλειά στις τοπικές κοινωνίες.

«Εκεί θα μπορούσε να παρέμβει η ψυχική υποστήριξη. Να πάρουν αυτόν τον άνθρωπο, να τον μιλήσουν, να του εξηγήσουν ότι θα μπορούσε στη θέση του παιδιού του να ήταν οποιοσδήποτε», τόνισε.

Παράλληλα, επέμεινε ότι η πολιτεία οφείλει να επενδύσει περισσότερο στην παιδεία και στην πρόληψη.

«Χρειάζονται κοινωνικές υπηρεσίες, δάσκαλοι, καθηγητές και άνθρωποι μορφωμένοι που θα δουλέψουν πάνω στην κοινωνία», είπε, αποκαλύπτοντας ότι είχε διατυπώσει αντίστοιχες εισηγήσεις ήδη από την περίοδο που υπηρετούσε στα Ζωνιανά.

Ο κ. Ραχωβίτσας επέμεινε ότι, όταν μια κατάσταση φτάνει σε επίπεδο εμμονής, τα συμβατικά μέτρα προστασίας συχνά αποδεικνύονται ανεπαρκή.

Γι’ αυτό και, κατά την εκτίμησή του, η ουσιαστική πρόληψη απαιτεί συνδυασμό κοινωνικής πολιτικής, ψυχολογικής υποστήριξης, παιδείας και μακροχρόνιας παρέμβασης στις τοπικές κοινωνίες.

«Αυτά τα θέματα δεν λύνονται μόνο με αστυνομία και δικαστήρια» κατέληξε.