Ραγίζει καρδιές ο Υπάτιος Πατμάνογλου που έχασε τη γυναίκα και το παιδί του 9 χρόνια μετά το δυστύχημα με την Porsche

«Η πληγή δεν κλείνει»

Ένα μακροσκελές και συγκινητικό μήνυμα έστειλε μέσω Facebook ο Υπάτιος Πατμάνογλου, με αφορμή τα εννιά χρόνια από το δυστύχημα που είχε ως συνέπεια να σκοτωθούν η γυναίκα του και ο τρίχρονος γιος τους.

Στο σοκαριστικό τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε στην Εθνική Οδό Αθηνών-Λαμίας είχαν σκοτωθεί επίσης ο Γιώργος Βακάκης, γιος του ιδιοκτήτη των Jumbo και οδηγός της μοιραίας Porsche, καθώς και ο φίλος του και συνοδηγός, Ανδρέας Γεωργακόπουλος.

Ο Υπάτιος Πατμάνογλου αναφερόμενος στην 26η Φεβρουαρίου 2017, την ημέρα που έγινε το τροχαίο δυστύχημα, τη χαρακτηρίζει ως τη χειρότερη μέρα της ζωής του.

Η ανάρτηση του Υπάτιου Πατμάνογλου

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ρέθυμνο: Συνελήφθη 55χρονη με «μακρύ χέρι» – Έκλεβε λεφτά από το ταμείο του καταστήματος που εργαζόταν

«26 Φεβρουαρίου 2017 Η χειρότερη μέρα της ζωής μου. Η μέρα που ένας πατέρας δεν θα έπρεπε ποτέ να ζήσει. Η μέρα που ένας σύζυγος δεν θα έπρεπε ποτέ να αντικρίσει. Η μέρα που κατάλαβα πως όλα μπορούν να τελειώσουν σε μια στιγμή. Από εκείνη τη μέρα δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος. Ποτέ δεν ξέρεις πόσο δυνατός είσαι, μέχρι να έρθει η στιγμή που η δύναμη θα είναι η μόνη επιλογή που θα έχεις.

Εύχομαι να μη χρειαστεί ποτέ να μάθετε πόση δύναμη κρύβετε μέσα σας. Θα μπορούσα σήμερα να βρίσκομαι σε ένα ψυχιατρείο. Θα μπορούσα να είμαι σε ένα κέντρο αποκατάστασης, παραπληγικός ή τετραπληγικός. Θα μπορούσα να είμαι βαριά εγκαυματίας. Θα μπορούσα να είμαι πολυτραυματίας. Δεν έγινε τίποτα απ’ όλα αυτά. Γι’ αυτό δοξάζω τον Θεό. Όμως το τραύμα δεν είναι μόνο σωματικό, είναι και πνευματικό. Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο το πένθος μου. Είχα να διαχειριστώ και ένα μέρος του κόσμου, με τα αρνητικά του σχόλια.

Αυτή ήταν η δοκιμασία μου. Αυτός ήταν ο σταυρός μου. Δεν εγκατέλειψα. Δεν άφησα ποτέ την πίστη μου. Κι αυτό με κράτησε ζωντανό και πνευματικά όρθιο. Η πραγματική αντοχή δεν φαίνεται στο σώμα, αλλά στην ψυχή. Συνεχίζω. Ζω. Και κάθε δυσκολία με κάνει πιο δυνατό. Η ζωή δεν είναι δεδομένη. Ο δρόμος δεν συγχωρεί. Ένα δευτερόλεπτο αρκεί. Μην οδηγείτε σαν να έχετε δεύτερη ζωή.

Υ.Γ. Αλί σε αυτούς που μένουν. Γιατί αυτοί που έφυγαν είναι στον Παράδεισο. Η κόλαση είναι εδώ. Η πληγή δεν κλείνει. Κρύβεται».