Σακελλαροπούλου: Η βία κατά των γυναίκων διογκώνεται

Αναφορές στις γυναίκες σε Ουκρανία και Ισραήλ

Με αφορμή την σημερινή Διεθνή Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου επισκέφθηκε χθες τα γραφεία της υπηρεσίας τηλεφωνικής γραμμής υποστήριξης SOS εθνικής εμβέλειας, 15900, που απευθύνεται σε γυναίκες οι οποίες έχουν υποστεί ή υφίστανται κάθε μορφής βία.

Στον αριθμό αυτον απαντούν, είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο και 365 μέρες τον χρόνο, ειδικοί και ειδικές που παρέχουν συμβουλές, παροτρύνσεις, προτάσεις για λύσεις, ενώ η ηλεκτρονική επικοινωνία γίνεται μέσω της διεύθυνσης sos15900@isotita.gr.

Με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κ. Σακελλαροπούλου αναφέρεται στην επίσκεψή της στο 15900, υπογραμμίζει τη σημασία του έργου τους και επισημαίνει ότι αποτελεί ένα πρώτο, αλλά πολύ σημαντικό βήμα για τη διεκδίκηση της ασφάλειας, της ελευθερίας και της αυτονομίας των γυναικών που έχουν δεχθεί κακοποίηση.

Παράλληλα, επισημαίνει ότι η βία κατά των γυναικών είναι ένα φαινόμενο που παρότι στηλιτεύεται και καταγγέλλεται, όχι απλώς παραμένει, αλλά και διογκώνεται και υπενθυμίζει την «τρομακτική αγριότητα κατά των γυναικών στις εμπόλεμες ζώνες, όπως συνέβη στην Ουκρανία, όπως είδαμε πρόσφατα να συμβαίνει στην αποτρόπαιη τρομοκρατική επίθεση της Χαμάς κατά αμάχων στο Ισραήλ».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ηράκλειο: Θλίψη ανήμερα του Πάσχα για την οικογένεια Βαρδάκη

Ειδικότερα στην ανάρτησή της, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας αναφέρει:

Χθες επισκέφθηκα τα γραφεία της υπηρεσίας της τηλεφωνικής γραμμής υποστήριξης SOS εθνικής εμβέλειας, που απευθύνεται σε γυναίκες οι οποίες έχουν υποστεί ή υφίστανται κάθε μορφής βία. Στον αριθμό 15900 απαντούν, είκοσι τέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο και 365 μέρες τον χρόνο, φωνές που παρέχουν συμβουλές, παροτρύνσεις, προτάσεις για λύσεις, ενώ η ηλεκτρονική επικοινωνία γίνεται μέσω της διεύθυνσης sos15900@isotita.gr. Καθώς η συγκεκριμένη υπηρεσία είναι δικτυωμένη με άλλους φορείς – συμβουλευτικά κέντρα, ξενώνες ΜΚΟ, γυναικείες οργανώσεις, υπηρεσίες υγείας, κοινωνικές υπηρεσίες δήμων, αστυνομικά τμήματα – έχει τη δυνατότητα, κατά περίπτωση, να παραπέμψει εκεί τις γυναίκες. Προσφέροντάς τους ένα παράθυρο διαφυγής από μια δυναστική, συχνά απειλητική καθημερινότητα. Καλώντας τες να σπάσουν τη σιωπή, και μαζί μ’ αυτήν τα ασφυκτικά δεσμά που τις καθηλώνουν σε συνθήκες καταπίεσης, εξευτελισμού και κινδύνου. Βοηθώντας τες να πάψουν να φοβούνται, να ντρέπονται, να αισθάνονται ένοχες για την κακοποίησή τους, παραμένοντας έτσι παγιδευμένες σ’ έναν φαύλο κύκλο βίας. Κι αυτό είναι ένα πρώτο, αλλά πολύ σημαντικό βήμα για τη διεκδίκηση της ασφάλειας, της ελευθερίας και της αυτονομίας τους».