Σενάρια ανασχηματισμού με άρωμα εκλογών εξυφαίνονται στο Μαξίμου: Ποια κριτήρια συνυπολογίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης

Καθώς η κυβέρνηση βαδίζει προς τις εθνικές εκλογές του 2027, το σενάριο ενός ακόμη ανασχηματισμού, του τελευταίου πριν στηθούν οι κάλπες, επιστρέφει δυναμικά στο πολιτικό παρασκήνιο.

Εάν επιβεβαιωθεί το σενάριο και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ακούσει πράγματι τις σχετικές εισηγήσεις και προχωρήσει σε αλλαγές, η επιλογή των νέων μελών της κυβέρνησης θα γίνει με έντονο το εκλογικό κριτήριο.

Ο στόχος θα είναι ποιοι μπορούν να ενισχύσουν τη Νέα Δημοκρατία στις περιφέρειές τους, να κινητοποιήσουν την κομματική βάση και να μεταφέρουν αποτελεσματικά το κυβερνητικό μήνυμα στις τοπικές κοινωνίες.

Χωρίς αλλαγές στον βασικό κυβερνητικό σχεδιασμό

Αυτός θα είναι και ο μοναδικός λόγος μιας αναδόμησης των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου καθώς οι βασικοί άξονες της κυβερνητικής πολιτικής έχουν καθοριστεί, τα υπουργεία διαθέτουν συγκεκριμένα παραδοτέα και τα χρονοδιαγράμματα έχουν ήδη τεθεί. Μια εκτεταμένη αλλαγή προσώπων θα απαιτούσε χρόνο προσαρμογής, χωρίς να συνοδεύεται από νέα κατανομή στόχων. Εξαίρεση θα μπορούσε να αποτελέσει μονάχα ένα απρόβλεπτο γεγονός ή μια εξέλιξη που θα υποχρέωνε τον πρωθυπουργό να κινηθεί διορθωτικά, όπως συνέβη για παράδειγμα με τις δικαστικές εξελίξεις γύρω από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που ενέπλεκε και συγκεκριμένους υπουργούς με αποτέλεσμα να απομακρυνθούν μέχρι να αποδειχθεί η αθωότητά τους.

Τα εκλογικά κριτήρια των επιλογών

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Φαράγγι της Σαμαριάς: Εκτεταμένες καταστροφές από την κακοκαιρία – Αμφίβολο αν θα ανοίξει ξανά φέτος

Εφόσον δεν προκύψει μια τέτοια ανάγκη, ο επόμενος ανασχηματισμός θα αντιμετωπιστεί, ως η τελευταία μεγάλη παρέμβαση πριν από τις κάλπες και θα έχει καθαρό εκλογικό αποτύπωμα. Στο επίκεντρο θα βρεθούν βουλευτές με ισχυρή παρουσία στους νομούς τους, πρόσβαση σε επαγγελματικές και κοινωνικές ομάδες, συστηματική επαφή με την κομματική βάση και δυνατότητα να υπερασπιστούν συνολικά το κυβερνητικό έργο. Ιδιαίτερη βαρύτητα θα έχει η προέλευση κάθε προσώπου, καθώς στο «γαλάζιο» επιτελείο γνωρίζουν ότι η τελική επίδοση θα κριθεί και από μια σειρά επιμέρους μαχών σε περιφέρειες όπου η Ν.Δ. επιδιώκει να περιορίσει απώλειες ή να ανακτήσει δυνάμεις.

Το βάρος στις θέσεις των υφυπουργών

Το μεγαλύτερο περιθώριο κινήσεων εντοπίζεται στις θέσεις των υφυπουργών. Εκεί ο πρωθυπουργός μπορεί να εντάξει νέα κοινοβουλευτικά πρόσωπα, να αποκαταστήσει γεωγραφικές ισορροπίες και να αυξήσει τον αριθμό των βουλευτών που θα έχουν ενεργό ρόλο στην προεκλογική εκστρατεία, χωρίς να διαταράξει τη λειτουργία των βασικών υπουργείων. Ένας υφυπουργός με ισχυρούς δεσμούς σε μια περιοχή μπορεί να παρουσιάζει τα τοπικά έργα, να συνομιλεί με παραγωγικούς φορείς και να μεταφέρει στο κέντρο τις πιέσεις και τα προβλήματα που καταγράφονται στην περιφέρεια.

Οι περιορισμένες αλλαγές του Ιουνίου έδωσαν μια πρώτη εικόνα αυτής της λογικής. Ο Γιώργος Κώτσηρας ανέλαβε αναπληρωτής υπουργός Μεταφορών, ο Δημήτρης Μαρκόπουλος το χαρτοφυλάκιο της Φορολογικής Πολιτικής, ο Τάσος Χατζηβασιλείου τις Ευρωπαϊκές Υποθέσεις και η Μαριλένα Σούκουλη θέση υφυπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Πρόσωπα με κοινοβουλευτική εμπειρία και συγκεκριμένες τοπικές αναφορές, από τη Δυτική Αττική και την Β’ Πειραιά μέχρι τις Σέρρες και την Κορινθία, εντάχθηκαν σε ένα σχήμα που διεύρυνε την περιφερειακή εκπροσώπηση χωρίς να αλλάξει τη βασική κυβερνητική δομή.

Η προεκλογική μάχη στις τοπικές κοινωνίες

Το ίδιο εκλογικό στίγμα έχουν και οι κατευθύνσεις που έχουν δοθεί στα μέλη της κυβέρνησης. Οι υπουργοί καλούνται να γνωρίζουν και να υπερασπίζονται το σύνολο του κυβερνητικού έργου, να εμφανίζονται συχνότερα στα περιφερειακά μέσα ενημέρωσης και να προβάλλουν έργα που ολοκληρώθηκαν ή βρίσκονται κοντά στην παράδοσή τους. Το μήνυμα είναι σαφές: η προεκλογική μάχη δεν θα δοθεί μόνο στα τηλεοπτικά στούντιο της Αθήνας. Θα δοθεί στις πόλεις, στους νομούς και στις τοπικές κοινωνίες, εκεί όπου τα γενικά συνθήματα δοκιμάζονται απέναντι σε πολύ συγκεκριμένες ανάγκες.

Ο γρίφος του χρόνου

Η χρονική στιγμή μιας τέτοιας πρωτοβουλίας επίσης αποτελεί έναν ξεχωριστό γρίφο. Μια πολύ πρόωρη κίνηση (π.χ. μετά τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης) θα εξαντλούσε γρήγορα τη δυναμική της από τη στιγμή που οι κάλπες θα στηθούν την άνοιξη του 2027, ενώ μια καθυστερημένη αλλαγή θα άφηνε ελάχιστο χρόνο στα νέα κυβερνητικά στελέχη να αποκτήσουν έργο και δημόσια παρουσία. Γι’ αυτό στο Μαξίμου θα συνυπολογίσουν την εικόνα των δημοσκοπήσεων, την απήχηση των ανακοινώσεων της ΔΕΘ και την πορεία των κυβερνητικών δεσμεύσεων πριν ληφθούν οι τελικές αποφάσεις.

Οι εσωκομματικές ισορροπίες

Υπάρχει και η εσωκομματική πλευρά όμως. Κάθε υπουργοποίηση δημιουργεί προσδοκίες, αλλά και δυσαρέσκεια σε όσους παραμένουν εκτός. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα πρέπει να διευρύνει την κυβερνητική εκπροσώπηση χωρίς να δώσει την εικόνα ότι οι θέσεις μοιράζονται ως προεκλογικές ανταμοιβές. Οι επιλογές θα πρέπει να μπορούν να δικαιολογηθούν με βάση την εμπειρία, την αποτελεσματικότητα και την πολιτική χρησιμότητα κάθε προσώπου ώστε να μην γυρίσουν στο τέλος μπούμερανγκ.

Τα τρία πρόσωπα που μπορεί να επιστρέψουν

Τέλος είναι πολύ πιθανό να δούμε να επιστρέφουν στην κυβέρνηση τρία πρώην μέλη της, από τη στιγμή που οι υποθέσεις που τα αφορούσαν αναφορικά με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, αρχειοθετήθηκαν. Το πρώτο είναι αυτό του Γιάννη Κεφαλογιάννη, που είχε παραιτηθεί από το υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας. Το άλλο είναι του πρώην υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστα Τσιάρα, και το τρίτο του Δημήτρη Βαρτζόπουλου. Θυμίζουμε πως η θέση του ως υφυπουργού Υγείας δεν έχει καλυφθεί έως σήμερα.