Σοκαριστική αύξηση στην αυτοκτονικότητα ανηλίκων: «Τα 750 παιδιά σώθηκαν – Η σκιά του ενός μάς στοιχειώνει»

Ο κ. Γιαννόπουλος αναφέρθηκε και σε υποθέσεις που άφησαν βαθύ αποτύπωμα στην κοινή γνώμη 

«Να έχουμε τη δυνατότητα να προλάβουμε το κακό. Γιατί όταν πεθάνει το παιδί, όταν διαλυθεί η οικογένεια, όταν το “παρκάρουν” στα νοσοκομεία, τότε είναι αργά». Με αυτά τα λόγια ο πρόεδρος του Το Χαμόγελο του Παιδιού, Κώστας Γιαννόπουλος, περιέγραψε στο Cretaone 102,3 και στην εκπομπή Live με την Αντιγόνη τη δραματική αύξηση των περιστατικών αυτοκτονικού ιδεασμού και εξαφανίσεων ανηλίκων.

750 παιδιά σώθηκαν – «Αλλά υπάρχει η σκιά του ενός»

Σύμφωνα με τον ίδιο, σε συνεργασία με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και το 112, έχουν σωθεί 750 παιδιά που εκδήλωσαν αυτοκτονική πρόθεση.

«Τα 750 παιδιά σώθηκαν. Όμως υπάρχει η σκιά του ενός. Εκείνου που δεν καταφέραμε να σώσουμε, γιατί δεν το γνωρίζαμε», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως πίσω από κάθε αριθμό υπάρχει μια οικογένεια που παλεύει. Ο κ. Γιαννόπουλος αναφέρθηκε και σε υποθέσεις που άφησαν βαθύ αποτύπωμα στην κοινή γνώμη, όπως της μικρής Λόρα και της Λυδία, η οποία έχασε τη ζωή της, υπενθυμίζοντας με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο κρίσιμη είναι η έγκαιρη παρέμβαση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΟΠΕΚΕΠΕ: «Πάνω από 400 εμπλεκόμενοι στην Κρήτη – Ούτε που φαντάζεστε το μέγεθος της απάτης»

«Κάθε παιδί που δεν προλαβαίνουμε να φτάσουμε, είναι μια ήττα για όλους μας», σημείωσε, τονίζοντας ότι πίσω από κάθε τραγική κατάληξη υπάρχουν σημάδια που, αν είχαν αναγνωριστεί έγκαιρα, ίσως να είχαν αλλάξει την πορεία των πραγμάτων.

Ο κ. Γιαννόπουλος κάλεσε τα παιδιά να ζητούν βοήθεια: «Κάνε ένα τηλέφωνο, όπως έκανε το 13χρονο, το 15χρονο, το 17χρονο. Πάρε στο 1056, μίλησε στο chat. Μίλησε με ανθρώπους που θα σε ακούσουν. Η ζωή είναι ωραία, υπάρχουν κι άλλες δυνατότητες πέρα από τη φρίκη που αισθάνεσαι εκείνη τη στιγμή».

Αυτοκτονικός ιδεασμός: θυμός και απόγνωση

Όπως ανέφερε, τα παιδιά που εκδηλώνουν αυτοκτονικές τάσεις βρίσκονται συχνά σε έντονη ψυχολογική πίεση, ανάμεσα σε θυμό και απόγνωση. Αφορμές μπορεί να είναι μια σύγκρουση με τους γονείς, οι σχολικές επιδόσεις, η χαμηλή αυτοεκτίμηση.

«Δεν είναι το επάγγελμα που σώζει, είναι ο άνθρωπος», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι η φιλικότητα, η διαδραστικότητα και η βιωματική προσέγγιση μέσα από τα σχολεία δημιουργούν ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης, ώστε τα παιδιά να ανοίγονται και να μοιράζονται όσα τα βαραίνουν.

Το τηλεφωνικό κέντρο του Οργανισμού, όπως είπε, απαντά μέσα σε 13–15 δευτερόλεπτα, ενώ κάθε περιστατικό διαχειρίζεται ομάδα και όχι ένα μόνο άτομο, με τη συμμετοχή ειδικών και παιδιάτρων όπου χρειάζεται.

Εξαφανίσεις ανηλίκων: κορίτσια 13–17 ετών στο στόχαστρο

Ιδιαίτερη ανησυχία εξέφρασε για την αύξηση των εξαφανίσεων, κυρίως κοριτσιών ηλικίας 13 έως 17 ετών. Όπως είπε, πολλά παιδιά που φεύγουν από το σπίτι δεν προέρχονται απαραίτητα από κακοποιητικό περιβάλλον, αλλά αισθάνονται πίεση, ασφυξία ή αναζητούν «κάτι καλύτερο».

«Κάποιοι ενήλικοι καραδοκούν στο διαδίκτυο, παριστάνουν τους ανήλικους και υπόσχονται μια καλύτερη ζωή. Στη συνέχεια τα εξαρτούν από ουσίες και τα εκμεταλλεύονται σεξουαλικά», προειδοποίησε.

Αναφερόμενος στο διεθνές σύστημα Amber Alert, που ξεκίνησε στις ΗΠΑ μετά τη δολοφονία της μικρής Amber στο Τέξας, σημείωσε ότι και στην Ελλάδα ενεργοποιήθηκε αντίστοιχος μηχανισμός έπειτα από τραγικές υποθέσεις, με στόχο να μη χαθεί άλλο παιδί λόγω καθυστερήσεων.

«Ένα παιδί που υποφέρει είναι και δικό μας παιδί»

Ο κ. Γιαννόπουλος στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της πρόληψης: «Να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον εμπιστοσύνης. Ένα παιδί που υποφέρει είναι και δικό μας παιδί».

Τόνισε ότι δεν αρκεί η φιλανθρωπία, αλλά απαιτείται καθημερινή παρουσία στην «πρώτη γραμμή», συνεργασία με θεσμικούς φορείς και άμεση παρέμβαση σε κάθε σήμα κινδύνου.

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε περιπτώσεις παιδιών που, με εισαγγελική εντολή, μεταφέρονται προσωρινά σε νοσοκομεία λόγω έλλειψης κατάλληλων δομών, επισημαίνοντας ότι το νοσοκομείο δεν μπορεί να υποκαταστήσει ένα περιβάλλον φροντίδας.

Το μήνυμα προς γονείς και παιδιά

Ο πρόεδρος του Χαμόγελου απηύθυνε έκκληση τόσο προς τα παιδιά όσο και προς τους γονείς: Να μην υποτιμούν «τα απλά» προβλήματα που για έναν έφηβο μπορεί να μοιάζουν αδιέξοδα. Να ενισχύουν τη σχέση εμπιστοσύνης μέσα στην οικογένεια. Να αξιοποιούν τις διαθέσιμες γραμμές βοήθειας πριν η κρίση γίνει τραγωδία.

«Η σκιά του ενός δεν ακυρώνει τα 750 που σώθηκαν. Αλλά μας θυμίζει ότι κάθε παιδί μετρά. Και το ένα παιδί μπορεί να είναι το δικό σου», κατέληξε.