Ο επιζών που συνεχίζει να ταξιδεύει αλλά στο… 5ο βαγόνι

Τρία χρόνια έχουν περάσει από τη σιδηροδρομική τραγωδία στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, όμως για πολλούς επιβάτες ο χρόνος μοιάζει να έχει «παγώσει» στις 28 Φεβρουαρίου 2023. Τα δρομολόγια εκτελούνται κανονικά, αλλά τα βαγόνια σπάνια γεμίζουν — με εξαίρεση το περασμένο φθινόπωρο, στη διάρκεια των αγροτικών κινητοποιήσεων.

Η μετακίνηση με τρένο μπορεί συνεχίζεται, η εμπιστοσύνη όμως έχει κλονιστεί βαθιά. Για κάποιους το τρένο έγινε «απαγορευμένη» επιλογή, για άλλους αναγκαίο κακό. Για τους περισσότερους, πάντως, δεν αποτελεί πλέον τον αυτονόητο και ασφαλή τρόπο ταξιδιού — ανεξάρτητα από το αν οι συνθήκες έχουν βελτιωθεί.

Από τη Θεσσαλονίκη έως την Αθήνα, επιβάτες που κάποτε ταξίδευαν χωρίς δεύτερη σκέψη, σήμερα μετρούν φόβους, καθυστερήσεις, βαγόνια και μηνύματα άφιξης.

Τρία χρόνια μετά τα Τέμπη: «Δεν θα ξαναπάρω ποτέ τρένο»

Ο 30χρονος Κώστας Κ. ταξίδευε συχνά με τρένο από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα. Είχε συνηθίσει τις καθυστερήσεις, τα μικροατυχήματα, ακόμη και τα απρόοπτα, όπως κλαδιά που έπεφταν στους συρμούς ή βραχυκυκλώματα.

«Κατέβαινα στην Αθήνα για να δω την κοπέλα μου και αυτό συνέβαινε για περίπου δύο χρόνια. Αργότερα πήγαινα στην Αθήνα καθώς, παρότι χώρισα, λάτρεψα την πόλη και πήγαινα συχνά για να δω φίλους», αναφέρει μιλώντας στο voria.gr.

Ωστόσο, η τραγωδία στα Τέμπη άλλαξε εντελώς τα πλάνα του. «Το τρένο με βόλευε πολύ, όμως δεν το ξαναπήρα και δεν θα το ξαναπάρω. Φοβάμαι. Δεν θέλω να αγωνιώ και να αναρωτιέμαι συνεχώς, τι θα γίνει αν…».

«Μετά από τα Τέμπη, ένιωσα ότι επιβεβαιώθηκα πλήρως»

Η Σταυρούλα Χ. δεν ήταν ποτέ.. οπαδός των μέσων σταθερής τροχιάς. «Πάντα φοβόμουν τους εκτροχιασμούς στην Ελλάδα. Πήγαινα στην Αθήνα και επέλεγα τα ΚΤΕΛ. Μέσα στην πόλη, οι μετακινήσεις μου γίνεται με τα αστικά λεωφορεία και όχι με το μετρό», λέει, όμως η πραγματικότητα για εκείνη όταν βγαίνει από τα ελληνικά σύνορα, είναι εντελώς διαφορετική.

«Έχω πάει στην Ολλανδία, στη Γαλλία και στην Ελβετία. Πάντα έπαιρνα μετρό και τρένο για να μετακινούμαι είτε μέσα στην πόλη, είτε μέσα στη χώρα είτε ακόμη και για να αλλάξω χώρα. Δεν φοβήθηκα ποτέ μου. Προφανώς γίνονται ατυχήματα και εκεί αλλά στον ελληνικό σιδηρόδρομο δεν είχα ποτέ μου εμπιστοσύνη», αναφέρει. «Μετά από τα Τέμπη, ένιωσα ότι επιβεβαιώθηκα πλήρως. Φοβόμουν και φοβάμαι…», καταλήγει.

Τι δείχνουν οι αριθμοί για τον ελληνικό σιδηρόδρομο

Η αλήθεια είναι πως οι αριθμοί, μοιάζουν να δικαιώνουν εν μέρει τη Σταυρούλα. Κι αυτό γιατί αν και παγκοσμίως το τρένο θεωρείται το δεύτερο πιο ασφαλές μέσο μεταφοράς μετά το αεροπλάνο, με βάση τους δείκτες θανάτων ανά επιβατοχιλιόμετρο (αυτό τουλάχιστον προκύπτει από δημοσιεύσεις διεθνών οργανισμών μεταφορών, όπως η ERA -European Union Agency for Railways- ), στην Ελλάδα η εικόνα είναι διαφορετική. Στη χώρα μας, οι οργανωμένες οδικές μεταφορές (λεωφορεία) εμφανίζουν συγκριτικά χαμηλότερο δείκτη κινδύνου, κατατάσσοντας τον σιδηρόδρομο στην τρίτη θέση.

Άλλωστε, σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία της European Commission και της Eurostat για το 2023-2024, τα σιδηροδρομικά δυστυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν πολύ χαμηλότερο συνολικό αριθμό θυμάτων σε σχέση με τα οδικά δυστυχήματα. Στην Ελλάδα, ειδικότερα, αν και ο αριθμός των θανάτων που σχετίζονται με συρμούς είναι πολύ μικρότερος από τα χιλιάδες θύματα στους δρόμους, ο δείκτης θανάτων ανά χιλιόμετρο σιδηροδρομικού δικτύου είναι από τους υψηλότερους στην ΕΕ. Αυτό σημαίνει ότι η κυκλοφορία των τρένων στη χώρα μας δείχνει συνολικά λιγότερα περιστατικά, όμως πολύ λιγότερα είναι και τα δρομολόγια των τρένων.

Ο επιζών που συνεχίζει να ταξιδεύει αλλά στο… 5ο βαγόνι

Υπάρχουν, βέβαια, και όσοι παραμένουν πιστοί στον σιδηρόδρομο.

Ο χημικός-ζυθοποιός και πρώην δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης Στέφανος Γωγάκος, επιβάτης της μοιραίας αμαξοστοιχίας που συγκρούστηκε με εμπορικό τρένο στα Τέμπη, εξακολουθεί να επιλέγει το τρένο για τις μετακινήσεις του.

Ο κ. Γωγάκος επέβαινε τότε στο 5ο βαγόνι και είχε περιγράψει στο Voria.gr πως έζησε μια κόλαση. «Μια φορά τον μήνα κατεβαίνω στην Αθήνα και πάντοτε επιλέγω το τρένο για να ταξιδέψω. Πήρα το τρένο πολύ πρόσφατα και θα το ξαναπάρω. Πάντοτε, όμως, ταξιδεύω στο 5ο βαγόνι για ευνόητους λόγους…», λέει με νόημα.

Άδειοι σταθμοί σε γιορτινές ημέρες

Ωστόσο, η εντύπωση που έχει δημιουργηθεί μετά από το δυστύχημα του 2023 στα Τέμπη, φαίνεται ότι έχει παγιωθεί στο συνειδητό και στο υποσυνείδητο των πολιτών.

Ο γιος της Κατερίνας Τ. σπουδάζει στην Αθήνα. Οι φίλοι, οι συγγενείς και φυσικά η μητέρα του είναι στη Θεσσαλονίκη και έτσι ο νεαρός επισκέπτεται συχνά τη γενέτειρά του.

«Ταξιδεύει σχεδόν πάντα με το ΚΤΕΛ», λέει η Κατερίνα, η οποία διστάζει να εμπιστευτεί τα μέσα σταθερής τροχιάς. «Δεν έτυχε να σκεφτούμε το τρένο για τη μετακίνησή του το προηγούμενο διάστημα, επειδή φοβόμασταν», εξηγεί. Πάντως, οι δυο τους πρόσφατα επέλεξαν το ταξίδι με το τρένο, όμως η αγωνία της μητέρας είναι έκδηλη. «Θα χρησιμοποιήσει το τρένο τις επόμενες ημέρες για να ανέβει στη Θεσσαλονίκη και δεν σας κρύβω ότι θα τον περιμένω με πολλή αγωνία», περιγράφει.

Η ίδια μάλιστα παρατήρησε ότι φτάνοντας με τον γιο της στον ΟΣΕ για να εκδώσουν το εισιτήριό του, αντίκρισαν διαφορετικές εικόνες από εκείνες που είχαν συνηθίσει.

«Τέτοιες μέρες, δηλαδή τις ημέρες του τριημέρου της Απόκριας και της Καθαράς Δευτέρας, συνήθως ήταν μέσα στον σταθμό του τρένου πολύς κόσμος. Φέτος ήμασταν μόνο εμείς», λέει η Κατερίνα.