Φτωχότερη η κρητική παράδοση

Πλήρης ημερών, σε ηλικία 93 ετών, απεβίωσε ο Γιώργος Χατζηπαράσχος, ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με την ιστορία του Ρεθύμνου, διατηρώντας ζωντανή την αυθεντική τέχνη του χειροποίητου φύλλου και του κανταϊφιού.

Ένας άνθρωπος που έκανε το κανταΐφι τέχνη και το μικρό εργαστήρι της Παλιάς Πόλης του Ρεθύμνου γνωστό σε ολόκληρο τον κόσμο.

Για τους Ρεθυμνιώτες ήταν ο κυρ Γιώργος. Για τους επισκέπτες της πόλης ήταν ένας από τους ανθρώπους που άξιζε να γνωρίσουν, ένα πρόσωπο που συνιστούσε από μόνο του λόγο να περπατήσει κανείς στα στενά της Παλιάς Πόλης και να περάσει το κατώφλι του εργαστηρίου του, στην οδό Εμμανουήλ Βερνάρδου.

Εκεί, μέσα σε ένα παλιό βενετσιάνικο αρχοντικό, ο χρόνος έμοιαζε να ακολουθεί τους δικούς του ρυθμούς. Το αλεύρι, το νερό και το αλάτι γίνονταν στα χέρια του λεπτές, σχεδόν αέρινες ίνες ζύμης. Με κινήσεις που έκρυβαν δεκαετίες εμπειρίας, ο Γιώργος Χατζηπαράσχος δημιουργούσε το χειροποίητο φύλλο του κανταϊφιού, διατηρώντας ζωντανή μια τέχνη που η βιομηχανική παραγωγή είχε σχεδόν εξαφανίσει.

Η επαγγελματική του διαδρομή ξεκίνησε το 1946 και το 1958 δημιούργησε το δικό του εργαστήριο στην Παλιά Πόλη του Ρεθύμνου. Από τότε, για περισσότερες από έξι δεκαετίες, η καθημερινότητά του ήταν συνυφασμένη με τη δουλειά, την τέχνη και τη δημιουργία. Δεν ήταν απλώς μια επιχείρηση. Ήταν η ζωή του.

Η φήμη του ξεπέρασε γρήγορα τα όρια της Κρήτης. Διεθνή μέσα ενημέρωσης και γαστρονομικοί οδηγοί ασχολήθηκαν με τον άνθρωπο που εξακολουθούσε να παρασκευάζει το φύλλο με τον παραδοσιακό τρόπο. Αφιερώματα, φωτογραφίες και βίντεο ταξίδεψαν την εικόνα του σε ολόκληρο τον κόσμο.

Παρά τη διεθνή αναγνώριση, ο ίδιος παρέμεινε ένας άνθρωπος της δουλειάς, δεμένος με τον τόπο του και την καθημερινότητά του. Οι επισκέπτες στέκονταν με ενδιαφέρον και θαυμασμό μπροστά στον πάγκο του, παρακολουθώντας μια διαδικασία που έμοιαζε περισσότερο με τελετουργία παρά με επαγγελματική εργασία.

Στο πλευρό του, η σύζυγός του Κατερίνα και η οικογένειά του, που μοιράστηκαν μαζί του την προσπάθεια να διατηρηθεί ζωντανή αυτή η ξεχωριστή παράδοση. Γιατί ο Γιώργος Χατζηπαράσχος δεν άφησε πίσω του μια επιχείρηση. Άφησε μια τέχνη, μια γνώση που πέρασε στις επόμενες γενιές και μια πολύτιμη παρακαταθήκη για τον τόπο.

Με την αγαπημένη του Κατερίνα δημιούργησαν μια όμορφη οικογένεια και απέκτησαν δύο παιδιά που τους έκαναν περήφανους με την πορεία που ακολούθησαν στη ζωή. Σπούδασαν, δημιούργησαν τις οικογένειές τους και τους χάρισαν εγγόνια.

Η κόρη τους Παναγιώτα διαπρέπει στον παιδαγωγικό τομέα.

Ο γιος τους Παρασκευάς ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στον τεχνικό τομέα και στη συνέχεια επέστρεψε στις ρίζες του ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του. Σήμερα είναι ο διάδοχος του σ’ αυτήν την ξεχωριστή πορεία.

Το εργαστήριό τους είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία αναφοράς της Παλιάς Πόλης. Ένα μέρος όπου η γαστρονομία συναντά την ιστορία, η παράδοση την καθημερινότητα και η προσωπική δημιουργία την πολιτιστική ταυτότητα μιας ολόκληρης πόλης.

Ο Γιώργος Χατζηπαράσχος ανήκε σε εκείνη τη γενιά των ανθρώπων που δεν έμαθαν απλώς μια τέχνη, αλλά αφιέρωσαν τη ζωή τους για να την υπηρετήσουν. Με τα χέρια του, την υπομονή του και την αγάπη του για τη δουλειά, απέδειξε ότι η αυθεντικότητα δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια για να αναγνωριστεί. Χρειάζεται συνέπεια, μεράκι και σεβασμό σε αυτό που παραδίδεις στον επόμενο.

Το Ρέθυμνο αποχαιρετά έναν άνθρωπο που έγινε κομμάτι της ιστορίας του. Και ίσως η πιο ουσιαστική τιμή στη μνήμη του να είναι ότι, κάθε φορά που κάποιος θα περνά από την οδό Βερνάρδου, θα θυμάται τον κυρ Γιώργο, το εργαστήρι του, τη μυρωδιά του φρεσκοψημένου φύλλου και εκείνα τα λεπτά νήματα ζύμης που έβγαιναν από τα χέρια του και ταξίδευαν τη φήμη της πόλης σε όλο τον κόσμο.

Και το πιο σημαντικό απ’ όλα; Ότι η τέχνη αυτή θα συνεχίζεται και οι μυρωδιές θα ευωδιάζουν η παλιά μας πόλη.
Καλό σου ταξίδι κύρ Γιώργο…

Τον Γιώργο Χατζηπαράσχο θα τον αποχαιρετήσουμε την Δευτέρα 2 Νοεμβρίου στις 12 το μεσημέρι στην εκκλησία της Κυρίας των Αγγέλων στην καρδιά της παλιάς πόλης. Η σορός του θα βρίσκεται στο ναό από τις 11 το πρωί. Η ταφή θα γίνει στο κοιμητήριο του Άδελε