Του Ιωάννη Περουλάκη – Η Θεσσαλία είναι μία από τις πιο παραγωγικές γεωργικές περιοχές της Ελλάδας και σήμερα που γράφεται αυτό το άρθρο βρίσκεται αντιμέτωπη με πολύ σοβαρά προβλήματα που άφησαν πίσω τους οι καταιγίδες «Ντάνιελ» και «Ελίας». Οι επιπτώσεις στο έδαφος είναι σημαντικές και κατά συνέπεια και στην αγροτική παραγωγή, προκαλώντας έντονη ανησυχία για το μέλλον της περιοχής.

Οι έντονες βροχοπτώσεις και οι πλημμύρες που ακολούθησαν αυτές, κατέστρεψαν μεγάλες εκτάσεις αγροτικών εκτάσεων, αφήνοντας τους παραγωγούς αντιμέτωπους με σοβαρές απώλειες. Αυτό το γεγονός όχι μόνο μειώνει την παραγωγική δυναμικότητα αυτών των εκμεταλλεύσεων για την τρέχουσα χρονιά, αλλά δημιουργεί επίσης αβεβαιότητα για τις επόμενες χρονιές, καθώς τα εδάφη αυτά χρειάζονται χρόνο για να ανακάμψουν πλήρως από τέτοιες καταστροφές.

Εκτός από χρόνο φυσικά, χρειάζονται και οικονομικοί πόροι που θα δαπανηθούν από τους αγρότες για την επαναφορά των αγροτεμαχίων στην προ «Ντάνιελ» κατάσταση. Η αποψίλωση των αγροτικών εκτάσεων και κατά συνέπεια η μείωση της παραγωγικότητας του εδάφους καθιστούν την κατάσταση ακόμη πιο κρίσιμη για τους θεσσαλούς αγρότες. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, το 30% των εδαφών της Θεσσαλίας βρίσκεται σε κίνδυνο ερημοποίησης, ένα ποσοστό που προκαλεί σοβαρές ανησυχίες για την βιωσιμότητα της αγροτικής οικονομίας της περιοχής. Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν εγκαταλείψει ήδη το αγροτικό επάγγελμα και στο κοντινό μέλλον θα είναι μάλλον ακόμα περισσότεροι.

Πρόσφατα δόθηκε αποζημίωση στους παραγωγούς που είχαν γεωργικές εκμεταλλεύσεις στις παρακάρλιες περιοχές, των οποίων τα αγροτεμάχια είχαν κατακλυσθεί από νερό για μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ μεγάλο ποσοστό αυτών μένει ακόμα κάτω από το νερό ή αποκαλύφθηκαν πρόσφατα. Ωστόσο, η απόφαση που προέβλεπε αυτές τις αποζημιώσεις, δεσμεύει τους παραγωγούς σε ακαλλιέργεια για τα έτη 2024 και 2025. Εκτός αυτών είναι πάρα πολλοί αυτοί οι αγρότες που δεν έλαβαν ακόμα αποζημιώσεις από των ΕΛΓΑ και την Αρωγή (εκτός κάποιων μικρών προκαταβολών). Από όλα τα παραπάνω καταλαβαίνει κανείς πως τίθενται εμπόδια στους γεωργούς αυτούς, με συνέπεια να αδυνατούν αυτοί να καλλιεργήσουν ή να προβούν στις απαραίτητες καλλιεργητικές εργασίες προς βελτίωση της γονιμότητας των εδαφών που υπέστησαν ζημιές.Το 202

3 χάθηκε και το 2024 έχει ήδη χαθεί για τους αγρότες αυτούς στην πλειοψηφία τους. Είναι η 2η χρονιά που χάνεται και αν δε γίνει κάτι σύντομα, θα χαθεί και 3η χρονιά με ακόμη πιο καταστροφικές επιπτώσεις για τους ίδιους. Οι Θεσσαλοί γεωργοί αναμένουν να τους αποδοθούν οι αποζημιώσεις που έχουν ανακοινωθεί εδώ και 6 μήνες, τουλάχιστον, από το ΥΠΑΑΤ και ελπίζουν μέχρι τα μέσα Ιουλίου να έχει συμβεί αυτό.