Τι συμβαίνει στα ελαιόδεντρα όταν οι ρίζες τους μείνουν για ημέρες μέσα σε κορεσμένο έδαφος

Οι ρίζες χρειάζονται οξυγόνο για να λειτουργήσουν φυσιολογικά

Το νερό είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη της ελιάς, όμως όταν παραμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα γύρω από το ριζικό της σύστημα μπορεί να μετατραπεί από πολύτιμο σύμμαχο σε σοβαρό πρόβλημα.

Έπειτα από συνεχόμενες και έντονες βροχοπτώσεις, ιδιαίτερα σε χωράφια με κακή αποστράγγιση, το έδαφος μπορεί να παραμείνει κορεσμένο για ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι οι πόροι του εδάφους γεμίζουν με νερό και περιορίζεται σημαντικά η ποσότητα οξυγόνου που φτάνει στις ρίζες.

Οι ρίζες, όμως, χρειάζονται οξυγόνο για να λειτουργήσουν φυσιολογικά. Όταν η έλλειψή του παρατείνεται, η δραστηριότητά τους μειώνεται και το δέντρο δυσκολεύεται να απορροφήσει νερό και θρεπτικά στοιχεία, παρότι βρίσκεται κυριολεκτικά μέσα σε υγρό έδαφος.

Τα πρώτα σημάδια στο δέντρο

Η παρατεταμένη υπερβολική υγρασία μπορεί να προκαλέσει κιτρίνισμα ή πτώση φύλλων, εξασθένηση της νέας βλάστησης και γενικότερη εικόνα καταπόνησης. Σε σοβαρότερες περιπτώσεις αυξάνεται και ο κίνδυνος προσβολών του ριζικού συστήματος από παθογόνους μικροοργανισμούς που ευνοούνται από την υγρασία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Αν αδειάζαμε τη Μεσόγειο, τι θα βλέπαμε ανάμεσα στην Κρήτη και την Αφρική;

Το πόσο σοβαρή θα είναι η ζημιά εξαρτάται από πολλούς παράγοντες: τη διάρκεια παραμονής του νερού, τη θερμοκρασία, τον τύπο του εδάφους, την ηλικία και τη γενικότερη κατάσταση του δέντρου.

Τα βαριά, αργιλώδη εδάφη παρουσιάζουν συνήθως μεγαλύτερο κίνδυνο, καθώς συγκρατούν περισσότερο νερό σε σχέση με εδάφη που στραγγίζουν γρηγορότερα.

Γιατί η αποστράγγιση είναι τόσο σημαντική

Η ελιά θεωρείται ιδιαίτερα ανθεκτικό δέντρο στην ξηρασία, όμως δεν έχει την ίδια αντοχή στη μακροχρόνια κατάκλυση του ριζικού της συστήματος.

Γι’ αυτό και μετά από περιόδους πολύ έντονων βροχοπτώσεων οι παραγωγοί καλούνται να παρακολουθούν τα σημεία στα οποία λιμνάζει το νερό και, όπου είναι εφικτό, να διευκολύνουν την απομάκρυνσή του.

Ένα σύντομο διάστημα αυξημένης υγρασίας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μια ελιά θα υποστεί μόνιμη ζημιά. Όσο περισσότερο, όμως, παραμένουν οι ρίζες χωρίς επαρκές οξυγόνο, τόσο μεγαλύτερη γίνεται η καταπόνηση του δέντρου και τόσο περισσότερο χρόνο μπορεί να χρειαστεί για να επανέλθει.