Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα

Έχουν περάσει ώρες από την απρόκλητη επίθεση ομάδας αντιεξουσιαστών κατά του πρώην υπουργού Μάκη Βορίδη και της οικογένειάς του.

Κι όμως, η σιωπή από θεσμικούς και αιρετούς παράγοντες του τόπου ήταν εκκωφαντική.

Μια σιωπή που δεν μπορεί να εκληφθεί ως ψυχραιμία — αλλά μάλλον ως ατολμία.

Στην Κρήτη, και ειδικά στο Ηράκλειο, δεν έχουμε μάθει να αποδεχόμαστε τη βία ούτε να τη βαφτίζουμε “πολιτική έκφραση”.

Η βία δεν στρογγυλεύεται, δεν εξωραΐζεται, και σίγουρα δεν εξισώνεται με τη διαφωνία.

Άλλο πράγμα η πολιτική αντιπαράθεση, κι άλλο τριάντα άτομα με λοστούς και αυγά να επιτίθενται σε οικογένεια στο κέντρο της πόλης.

Κι ενώ ο κατά τα άλλα πολυπράγμων και λαλίστατος Δήμαρχος Ηρακλείου βρίσκει χρόνο να εκδίδει δεκάδες δελτία Τύπου για κάθε ζήτημα — από φωταγωγήσεις μέχρι δεντροφυτεύσεις — σ’ αυτή την περίπτωση χρειάστηκαν ώρες για να ακουστεί η φωνή του.

Τελικά, αργά, ήρθε η ακόλουθη δήλωση του Δημάρχου Αλέξη Καλοκαιρινού:

«Επιθέσεις όπως αυτή στον κ. Μάκη Βορίδη δεν έχουν θέση σε μια φιλόξενη πόλη όπως το Ηράκλειο και καταδικάζονται από όλους.»

Λιτή, προσεκτική και αποστειρωμένη.

Λες και δεν ξέρει από ποιους προέρχεται η βία.

Καμία αναφορά στη βαρβαρότητα της πράξης, καμία λέξη για την ανάγκη προστασίας της κοινωνίας από τη λογική της ωμής βίας.

Μια καταδίκη δια χειρός τύπου, ίσα για να ειπωθεί ότι “υπήρξε αντίδραση”.

Η αφωνία, όμως, και οι ημιτελείς δηλώσεις δεν είναι ουδετερότητα — είναι συνενοχή.

Το Ηράκλειο δεν χρειάζεται μισόλογα ούτε υποκριτικές ισορροπίες.

Είναι μια πόλη με ιστορία, κουλτούρα και αξιοπρέπεια, που δεν πρόκειται να επιτρέψει σε κανέναν να τη μετατρέψει σε θέατρο τραμπουκισμών.

Όσο υπάρχουν άνθρωποι που φοράνε κουκούλες και κράνη για να επιτεθούν, η ευθύνη όσων σιωπούν — ή ψελλίζουν γενικόλογες φράσεις — είναι εξίσου βαριά.

#ΜΑΚΗΣ ΒΟΡΙΔΗΣ