Πως να γίνει μπούμερανγκ η παρουσία του Τουρκικού ερευνητικού στο Σύμπλεγμα Καστελόριζου. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός:

Η νέα έξοδος του τουρκικού ερευνητικού σκάφους νότια του Καστελόριζου συμπίπτει με τη δημοσιοποίηση του ψηφιακού χάρτη που αποπειράται να «νομιμοποιήσει» το παράνομο τουρκικό θαλάσσιο πάρκο.

Απέναντι σε αυτή την ψηφιακή απάτη που αναπαράγει παράνομα στοιχεία, η Ελλάδα οφείλει να ενεργοποιήσει άμεσα τον θεσμό του DSA (Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες) της Ε. Ε., καταγγέλλοντας ονομαστικά τους ψηφιακούς «πυλωρούς» της Άγκυρας —το Κέντρο Θαλάσσιου Δικαίου DEHUKAM και το κρατικό πρακτορείο Anadolu— όσο και τους ψηφιακούς παρόχους που μεσολαβούν για τις δημοσιοποιήσεις, όπως είναι η Wikimedia, το MarineTraffic και οι λοιπές πλατφόρμες που αποπειρώνται να δημιουργήσουν ψηφιακά τετελεσμένα [simplify-tone-highlight-evidence].

Η Ελλάδα οφείλει να απαιτήσει το άμεσο κατέβασμα της παράνομης ψηφιακής χαρτογράφησης από το ευρωπαϊκό διαδίκτυο [extract-clarify-key-attributes].

Ταυτόχρονα, επιβάλλεται η άμεση προσφυγή στη Διεθνή Δικαιοσύνη για την οριστική ακύρωση των τουρκικών θαλάσσιων πάρκων. Οι οικολογικοί χάρτες του ΟΗΕ το προδικάζουν απολύτως.

Άφησα τελευταίο το πιο βαρύ χαρτί. Την παράλληλη ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ μετά των 12 μιλίων, με βάση το Διεθνές Δίκαιο της θάλασσας και τους Χάρτες της Σεβίλλης και του ΟΗΕ. Κάτι που έχω ξαναγράψει πολλές φορές. Να γίνει Νόμος του κράτους ο χάρτης της Σεβίλλης, πριν από το Τουρκικό νομοσχέδιο της λεγόμενης Γαλάζιας Πατρίδας. Έστω νόμος εσωτερικού δικαίου, εθνικό ίδρυμα με Π. Δ. αλλά εις μάτην. Οπότε πρότεινα το Δημοψήφισμα. Στην ουσία την κοινωνική επικύρωση στο Νόμο κύρωσης της UNCLOS 2321/1995, για το Δίκαιο της θάλασσας.

Αν προχωρήσουν όλα αυτά, έστω και τώρα, και μάλιστα με πρότυπο την μαρτυρική Κύπρο που ήδη τα έκανε παλαιόθεν, η Ελλάδα της ΑΟΖ και των 12 μιλίων θα ισοδυναμεί ίσαμε δυο αναγεννήσεις.

Η πρώτη αναγέννηση είναι η ελέω του συμπλέγματος Καστελόριζου επανένωση του θαλάσσιου Ελληνισμού. Η ενιαία ΑΟΖ, Ελλάδας και Κύπρου με τις δυο όμορες ες αεί ΑΟΖ. Επίσης οι έξι Νομικοί Ελλήσποντοι, από την εφαρμογή των 12 μιλίων, στα έξι θαλάσσια στενά μεταξύ Αιγαίου και Ανατολικής Μεσογείου, από το Ταίναρο ως τη Ρόδο και με τη 12μίλια σημαία στο σύμπλεγμα Καστελόριζου, με σημαιοφόρο τη νήσο Στρογγύλη.

Η Δεύτερη αναγέννηση είναι το διάδοχο και γιαυτό, Νεότερο Ανατολικό Ζήτημα. Αυτή τη φορά, μαζί με τη νέα μόδα των bypass του Τουρκικού εδαφικού σώματος, από τους διεθνείς θαλάσσιους διαδρόμους της Κίνας και της Ινδίας μετά των ΗΠΑ, που υπερψήφισαν την ΑΟΖ του Ελληνισμού. Με τη μετατροπή του Τουρκικού Γεωπολιτικού μύθου σε μύθευμα να επίκειται, όταν με το καλό κατασκευασθεί στον Έβρο η Γαλάζια Διώρυγα Αιγαίου Εύξεινου.

Αν ισχύει το “αρχή ήμισυ παντός”, δυο τέτοιες αρχές είναι ίσαμε ένα παν. Το παν για την Ελλάδα.

Ζήτημα που ο κύριος Μητσοτάκης δεν το έχει. Όπως δεν το έχουν ούτε οι αντιπολιτεύσεις.

Αυτή είναι η Αθήνα. Διαχρονικά. Και είναι και 3 του Σεπτέμβρη σήμερα.

Γιατί αν μια τέτοια ημέρα το 1843 οι Έλληνες ζητούσαν Σύνταγμα, και το 1974, επιζητούσαν τα της ομώνυμης διακήρυξης με το κάποτε κόμμα μου, το ιστορικό αίτημα που αξίζει για το 2026, δεν είναι άλλο από το Δημοψήφισμα για ΑΟΖ και 12 μίλια.

Μπορεί να ψάχνουν να βρουν την ψήφο τους οι κακιστοκράτες, όμως η Χώρα θα βρει επιτέλους την είσοδο στην Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία.

#ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ #ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ #ΤΟΥΡΚΙΑ