Το «κρητικό» διαζύγιο της Καρυστιανού

Όταν ο ακτιβισμός της επαρχίας τρακάρει με το «καπέλο» της Αθήνας

Η αλήθεια είναι ότι η Κρήτη το είδε με καλό μάτι το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Το νησί άλλωστε ψάχνεται πάντα για τέτοιες αντισυστημικές κινήσεις, οπότε το έδαφος ήταν πρόσφορο. Μόνο που η πρώτη σοβαρή κρίση δεν άργησε να έρθει, και μάλιστα με ξεκάθαρο κρητικό στίγμα, αφού το μπαράζ παραιτήσεων στη Μεσαρά έβγαλε στην επιφάνεια ένα μεγάλο πρόβλημα, πώς ένα αυθόρμητο κίνημα διαμαρτυρίας προσπαθεί, μάλλον άτσαλα, να γίνει παραδοσιακό κόμμα.

Στο παρασκήνιο, η σύγκρουση ήταν ανάμεσα σε δύο διαφορετικές νοοτροπίες. Από τη μία, οι ντόπιοι που μπήκαν μπροστά για έναν καθαρό δικαστικό και κοινωνικό αγώνα, κι από την άλλη, οι πρώτες «γραμμές» και οι πειθαρχίες που επιχείρησε να επιβάλει η κομματική μηχανή από την Αθήνα.

Η ζημιά για την Καρυστιανού έγινε κυρίως λόγω του Βασίλη Κοκοτσάκη. Ο γνωστός πραγματογνώμονας έχει μεγάλο εκτόπισμα στην Κρήτη και η αποχώρησή του έφερε ντόμινο παραιτήσεων σε Μοίρες και Τυμπάκι από ανθρώπους που είχαν μπει στο εγχείρημα μόνο και μόνο για εκείνον. Για την Αθήνα, η απώλεια της Κρήτης πριν καν στηθούν οι τοπικές οργανώσεις είναι βαρύ πλήγμα, καθώς χάνεται μια βασική εκλογική δεξαμενή και μένει να φανεί αν το κόμμα μπορεί να σταθεί στα πόδια του χωρίς τα ερείσματα της περιφέρειας.