Το «πράσινο» σύνδρομο της Αττικής: Το ΠΑΣΟΚ πανηγυρίζει για τα αυτονόητα την ώρα που χάνει το τρένο των εξελίξεων

Μετά από χρόνια πολιτικής αφάνειας στα μεγάλα αστικά κέντρα, η Χαριλάου Τρικούπη βαφτίζει «ανάκαμψη» τα μονοψήφια ποσοστά και επιστρατεύει στελέχη από το μακρινό παρελθόν για να σώσει την παρτίδα

Για ακόμα μία φορά, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να ζει στον δικό της πολιτικό κόσμο, την ώρα που η πραγματικότητα των αριθμών τη γειώνει απότομα. Ενώ το νέο κύμα των δημοσκοπήσεων χτυπά καμπανάκια για τη συνολική στασιμότητα του κόμματος, στη Χαριλάου Τρικούπη θυμήθηκαν ξαφνικά ότι για να γίνεις κόμμα εξουσίας πρέπει να υπάρχεις και στην Αττική. Εκεί δηλαδή όπου χτυπά η καρδιά του 40% των ψηφοφόρων και όπου το Κίνημα, εδώ και χρόνια, αποτελεί απλό θεατή των εξελίξεων, αδυνατώντας να εισπράξει τη φθορά των αντιπάλων του.

Το πιο εντυπωσιακό βέαια είναι η ικανότητα του επιτελείου του Νίκου Ανδρουλάκη να βαφτίζει το κρέας ψάρι. Στο άκουσμα και μόνο κάποιων οριακών δημοσκοπικών μεταβολών, ξέσπασε ένα κύμα «συγκρατημένης αισιοδοξίας» επειδή το κόμμα δείχνει απλώς να ξεκολλάει από τον πάτο. Πανηγυρίζουν εκεί που άλλοτε κυριαρχούσαν, ξεχνώντας προφανώς ότι στις προηγούμενες εκλογές κατάφεραν το ακατόρθωτο: να τερματίσουν τέταρτοι και καταϊδρωμένοι με το ντροπιαστικό 7,6% στον Βόρειο Τομέα, το 7,9% στον Νότιο Τομέα και το απογοητευτικό 6,8% στην Α’ Αθηνών. Αν η επιστροφή στην πολιτική κανονικότητα μετριέται με τέτοια πενιχρά ποσοστά, τότε η έννοια της ανάκαμψης έχει χάσει κάθε νόημα.

Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιστρατεύει την παλιά, δοκιμασμένη και ελαφρώς ξεπερασμένη συνταγή των περιοδειών. Σχεδιάζει μια «επιθετική» τακτική με ανοιχτές συγκεντρώσεις και ομιλίες σε πλατείες και λαϊκές γειτονιές, επιχειρώντας να θυμίσει στους πολίτες τους παλιούς δεσμούς τους με την παράταξη. Μόνο που οι ψηφοφόροι που απομακρύνθηκαν τα προηγούμενα χρόνια δεν το έκαναν επειδή έχασαν τον δρόμο για τις συγκεντρώσεις, αλλά επειδή το ΠΑΣΟΚ έχασε την επαφή με την κοινωνική πραγματικότητα και μετατράπηκε σε έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό χωρίς σαφές πολιτικό στίγμα.

Το κερασάκι στην τούρτα αυτής της οργανωτικής αντεπίθεσης είναι η επιστράτευση του Χρήστου Πρωτόπαπα, στον οποίο ανατέθηκε η ευθύνη της Περιφέρειας Αττικής. Μια κίνηση που, αντί για αέρα ανανέωσης, αναδύει έντονη οσμή κομματικού παρελθόντος. Η επιλογή ενός στελέχους από την «παλιά φρουρά» για να λύσει τα σύγχρονα δομικά προβλήματα του κόμματος στο Λεκανοπέδιο δείχνει την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να παράξει νέα στελέχη, να εμπνεύσει τη νεολαία και να παρουσιάσει κάτι φρέσκο. Αντί για το μέλλον, η Χαριλάου Τρικούπη επιλέγει να οχυρωθεί πίσω από τους παλιούς κομματικούς διαδρόμους, ελπίζοντας ότι οι μέθοδοι του χθες θα δώσουν απαντήσεις στα αδιέξοδα του σήμερα.