Το «σταυροδρόμι» του Μ. Ρούμπιο να γεννήσει έναν καινούριο κόσμο, όχι στάχτες!

Του Εμμανουήλ Πετράκη, μέλους Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑ.ΣΟ.Κ. -Κίνηματος Αλλαγής

Ο Μ. Ρούμπιο μίλησε στη Πνύκα σα να μίλαγε στην…αρχαία Σπάρτη. Έκανε μια ομιλία αλαζονείας και ιμπεριαλισμού, ανταγωνισμού χωρίς όρια, και ύμνου στην ανισότητα, καταβαράθρωσης του αδύναμου και απόλυτης επιβολής του ισχυρού. Μια ομιλία που δεν αφορούσε τον «κόσμο μας» και τον «άνθρωπο» ως “ανώτερο” και πολιτισμένο είδος, αλλά την κυριαρχία επί του κόσμου και την υποταγή κάθε ανθρώπου στον…”άριστο”. Έκανε μια ομιλία-προσκλητήριο για “σταυροφορίες”, για σκοτωμούς προς αναζήτηση νέων σκλάβων, για κατακτήσεις προς πρόσκτηση λαφύρων.

Ταυτόχρονα, μίλησε διαστρεβλώνοντας την ουσία του ελληνικού πολιτισμού και τον συμβολισμό του μνημείου, όντας στραμμένος περισσότερο προς την «αρένα» της Ρώμης. Με μια ομιλία “απέναντι” στον άνθρωπο ως είδος και τις αξίες που έχει αναδείξει, από την εξέλιξη του -μετά την εκκίνηση του ως ένα ακόμα “ζώον”. Μια ομιλία, στην οποία παρέλειψε να πει ότι όλες οι νέες απειλές, η αστάθεια και οι πόλεμοι «γεννιόνται» από τον ίδιο τον αμερικάνικο επεκτατισμό -ήπιο ή ακραίο- στη Μ. Ανατολή (από το 2001), τη Νότια Αμερική ακόμα και την Ευρώπη, την περίοδο που διανύουμε.

Ο Μ. Ρούμπιο, θα ήταν καλό, να παραδειγματιστεί από τον Μέγα Αλέξανδρο, τον οποίο ανέφερε. Ο Μέγας Αλέξανδρος κατέκτησε, αλλά δεν υπέταξε, ούτε κατέστρεψε τον τότε γνωστό κόσμο. Μπήκε στην Ανατολή ως Μακεδόνας, αλλά δεν κυβέρνησε ούτε, ως επικεφαλής μιας «πόλης-κράτους» ούτε, ως «Έλληνας» βασιλιάς. Αντίθετα, κυβέρνησε ως ένας “πολίτης-ηγέτης” του νέου κόσμου που κατέκτησε, σεβόμενος την ιστορία και την κοσμοθεωρία του. Διεύθυνε ένα νέο κρατικό μείγμα με αξιοπρέπεια και ισοτιμία, και όχι μια αποικία από τη «μητρόπολη», όπως η ‘Δύση’ μέχρι 50-70 χρόνια πριν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πολιτική «θύελλα» για τις δηλώσεις Ρούμπιο στην Αθήνα

Είναι κρίμα, που ο Ρούμπιο και η «νέα» ρεπουμπλικανική δεξιά, “πέρασαν και δεν ακούμπησαν”…τις αξίες του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού. Ούτε, φυσικά, την τέχνη της διακυβέρνησης, που επικαλέστηκε πολύ. Διότι, ακριβώς το ίδιο με τον Μ. Αλέξανδρο, έκαναν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους, όταν κέρδισαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Έστησαν μια νέα διακυβέρνηση του πλανήτη μέσα από τον ΟΗΕ. Δεν κυβέρνησαν τον πλανήτη με «θυμό» ή με τις αντιλήψεις που είχαν οι αυτοκρατορίες του 19ου αιώνα, οι οποίες είχαν καταρρεύσει μερικές δεκαετίες πριν. Εισήγαγαν ένα νέο μοντέλο παγκόσμιας διευθέτησης, που ταίριαζε στο νέο κόσμο των δυο ιδεολογικο-κοινωνικο-οικονομικών συστημάτων (με πυρηνικά όπλα), που είχαν αναδυθεί. Ένα κόσμο που ανταγωνιζόταν, αλλά και αποδεχόταν το άλλο μπλοκ, με αξιοπρέπεια και ισοτιμία.

Το ίδιο έκανε και η “συλλογική” Δύση, όταν κέρδισε τον “Ψυχρό Πόλεμο”. Δεν επεδίωξε να κυβερνήσει τον πλανήτη επιβάλλοντας με «θυμό» την διακυβέρνηση της παντού. Αντίθετα, θεσμοθέτησε μια νέα διακυβέρνηση στη βάση των ιδεών της, που όμως ταίριαζε στον «ένα ενιαίο κόσμο» του καπιταλισμού της αγοράς, που επικράτησε. Μια διακυβέρνηση, μέσα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, τον ΟΟΣΑ και ορισμένους σημαντικούς οργανισμούς τους ΟΗΕ, που επιτρέπουν στους ιδεολογικά «ηττημένους» να ενταχτούν στο νέο κόσμο επίσης, με αξιοπρέπεια και ισοτιμία. Και οι «ηττημένοι» αυτό ακριβώς έκαναν.

Όταν λοιπόν, «αλλάζεις τον κόσμο», δεν τον κυβερνάς όπως πριν. Μετασχηματίζεις την διακυβέρνηση του σε μια νέα μορφή, που ανταποκρίνεται στα χαρακτηριστικά που πέτυχες! Η δε άσκηση της πολιτικής, η διπλωματία και η σύνεση έχουν αξία και αναδεικνύονται μόνο αν εκφραστούν διαφορετικά μέσα στον “καινούριο” κόσμο σου… Αν εκφραστούν με τον παλιό τρόπο, ή με «θυμό», η πιθανότερη εκδοχή είναι να βιώσεις έναν χειρότερο πόλεμο…μετά από μια περίοδο μεσοπολέμου, όπως ακριβώς συνέβη μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα «Τραμπικά» λάθη των νικητών του.

Σήμερα, μέσα από τη νομιμοποίηση του εθνικισμού, που προπαγανδίζει ο Ρούμπιο, βιώνουμε ήδη τους «μεσοπολέμους» του. Γι’ αυτό, στον σημερινό κόσμο η άσκηση της πολιτικής πρέπει να γίνει με τρόπο που να ταιριάζει στη νέα εποχή. Για φανεί η αξία της διπλωματίας και της σύνεσης, αλλά και η ίδια η ισχύς σου και η ισχύς των αξιών σου. Μόνο έτσι θα κυριαρχήσουν, χωρίς να επιβληθούν! Θα ανθίσουν, χωρίς να κάψουν! Θα μεγαλουργήσουν, χωρίς να μισηθούν! Θα αποδώσουν καρπούς για όλους, και όχι μόνο για…μεγιστάνες και κυρίαρχους!

Αφού, λοιπόν, ο Ρούμπιο ξέρει τόσο καλά τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό της. Ας μελετήσει Θουκυδίδη, για να μην βιώσουμε τον όλεθρο!

Οι υπόλοιποι επιβάλλεται να αντισταθούμε! Να αντισταθούμε στην…«εκτόξευση των αμυντικών δαπανών», ακριβώς για να προστατέψουμε τη Δύση, τις αξίες της, την πραγματική κυριαρχία της -ως πλαίσιο αξιών- την εξέλιξη μας ως είδος, την ευημερία και την ποιότητα ζωής μας και -σε τελική ανάλυση- τον ίδιο τον πλανήτη (όλων) μας!

*Ο Μανώλης Πετράκης είναι Μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Κίνηματος Αλλαγής