Βεντέτες στην Κρήτη: Αυτοί είναι οι λόγοι που σιωπούν οι κοινωνίες – Τι αναφέρει ο π. Χαράλαμπος Κοπανάκης

Είναι όλοι στην Κρήτη έτσι; Σαφέστατα όχι, αλλά είναι πολλοί

Με αφορμή το αιματοκύλισμα στα Βορίζια, που έφερε 2 νεκρούς και τέσσερις τραυματίες, και σημειώθηκε το περασμένο Σάββατο 1/11, ο ορθόδοξος κληρικος και εφημέριος της Ενορίας Αγίου Γεωργίου Σοκαρά, Κρητης, κ. Χαράλαμπος Κοπανάκης τοποθετήθηκε σχετικά με ζητήματα που διαιωνίζονται στην Κρήτη, όπως οι βεντέτες, η παράνομη οπλοφορία και οπλοκατόχη, καθώς και η  οικονομική εξαπάτηση και καταπάτηση περιουσιών.

«Έχει διαφορά η γενική εγκληματικότητα, από την εγκληματικότητα που μια κουλτούρα προάγει και παράγει», αναφέρει χαρακτηριστικά. 

Είναι όλοι στην Κρήτη έτσι; Σαφέστατα όχι, αλλά είναι πολλοί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Συναγερμός στον Βόλο μετά από κρούσμα ιογενούς μηνιγγίτιδας σε κλειστό σχολικό γυμναστήριο

Ειδικότερα:

Πριν μερικά χρόνια, που πάλι έγινε αλληλοσκωτομός για κτήματα και βοσκοτόπια σε γνωστό χωριό της Κρήτης, (εκεί αυτό το «έθιμο» επαναλαμβάνεται κάθε 5-6 χρόνια), ρώτησα ένα παιδί ηλικίας Δημοτικού τι συμβαίνει στο Χωριό του. Το παιδί λοιπόν μου απάντησε απολύτως φυσικά: Εμείς κατέχουμε, αλλά δε λέμε.

Μια κοινωνική κουλτούρα με κάποιο επίπεδο υγείας, επικρίνει τα εγκλήματα οικονομικής εξαπάτησης, οπλοφορίας, οπλοχρησίας, κλοπής και καταπάτησης περιουσιών.

Στην κουλτούρα της Κρήτης, ακόμα σε μεγάλο βαθμό, οι παραπάνω εγκληματικές συμπεριφορές δεν στιγματίζονται, αλλά αποτελούν τίτλο τιμής και ανδροπρέπειας.

Όταν προ ετών αρνήθηκα πρόταση για λήψη επιδότησης από δήλωση βοσκοτόπων, η αντίδραση αρκετών γνωστών μου ήταν πως είμαι παράουρος (χαζός), αφού όλοι παίρνουν.

Συνεπώς, έχει διαφορά η γενική εγκληματικότητα, από την εγκληματικότητα που μια κουλτούρα προάγει και παράγει.

Κανείς στην Κρήτη δεν θέλει να τα βάλει μαζί τους, για δύο λόγους.

Αρκετοί φοβούνται μην στοχοποιηθούν, οπότε προτιμούν την ησυχία τους, και άλλοι έχουν όφελος από τη διασύνδεση με αυτού του είδους τους “άντρες”.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που θίγονται οταν κάποιοι τα λέμε, γιατί λέει δυσφημίζουμε τον τόπο μας.

Γνώμη μου είναι πως αυτή η νοοτροπία είναι μέρος του προβλήματος.

Ακριβώς επειδή είναι ο τόπος που ζούμε, χρειάζεται να διαπιστώνουμε και να διατυπώνουμε με σαφήνεια το πρόβλημα της ανομίας.

Είναι όλοι στην Κρήτη έτσι;

Σαφέστατα όχι, αλλά είναι πολλοί.

Τόσοι πολλοί, που συνιστούν μεγάλο πρόβλημα, αφού και πολλά παιδιά κάνουν για να δημιουργούν στρατούς, και την κουλτούρα τους μεταβιβάζουν στις νεότερες γενιές.

Δείτε στα πρόσφατα γεγονότα στα Βορίζια, τι ηλικίες έχουν οι άνθρωποι που εμπλέκονται και θα καταλάβετε.

Όσοι ζούμε εδώ από μικροί, και τα ξέρουμε, και τους ξέρουμε.

Έχουν εξάλλου ειδική εμφάνιση τόσο οι ίδιοι, όσο και τα οχήματα που χρησιμοποιούν.

Επίσης προ ημερών, περνώντας με το αμάξι μέσα από χωριό, μπλοκαρίστηκα πίσω από αυτοκίνητο, που είχε σταματήσει στη μέση του δρόμου, και συνομιλούσε με οδηγό αυτοκινήτου που είχε κλείσει το άλλο ρεύμα κυκλοφορίας.

Μετά από κάποια λεπτά, μου είπε η Εβελίνα να χτυπήσω κόρνα για να ανοίξουν το δρόμο. Της είπα να μη φωνάζει δυνατά, γιατί οι άνθρωποι αυτοί είναι και απρόβλεπτοι και χωρίς δισταγμούς.

Προσωπικά λοιπόν, δεν με ενδιαφέρει η δυσφήμιση του τόπου, αλλά η αντιμετώπιση της ασθένειας.

Διαφορετικά συναινώ στη διαιώνιση της φαυλότητας.