Βουλιαγμένη: Εντοπίστηκαν βατραχοπέδιλα και φιάλη οξυγόνου – Εξετάζεται αν ανήκουν στο 34χρονο πιλότο

Το χρονικό της εξαφάνισης

Οι έρευνες για σήμερα ολοκληρώθηκαν και αναμένεται να συνεχιστούν με το πρώτο φως της ημέρας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ: Και δεύτερο πολεμικό πλοίο στο λιμάνι Ηρακλείου (φωτο)

Σημειώνεται ότι οι έρευνες του Λιμενικού Σώματος εστιάζονται στο γνωστό ως «πηγάδι του διαβόλου», ένα υποθαλάσσιο σπήλαιο βάθους περίπου 28 μέτρων, με άνοιγμα διαμέτρου πέντε μέτρων. Το σημείο χαρακτηρίζεται από στενά περάσματα και πολύπλοκους λαβυρίνθους, που έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα επικίνδυνα για τους δύτες.

Υπενθυμίζεται ότι το περιστατικό σημειώθηκε το μεσημέρι της Κυριακής 22 Μαρτίου, όταν ο συνοδός δύτης κατάφερε να βγει μόνος στην επιφάνεια και ενημέρωσε τις αρμόδιες αρχέςότι ο 34χρονος πιθανώς παγιδεύτηκε μέσα σε υποθαλάσσια σήραγγα. Κάτω από τη σημαδούρα βρίσκεται το πηγάδι το οποίο εξερεύνησαν τα έμπειρα στελέχη

Άμεσα κινητοποιήθηκε μεγάλη επιχείρηση από το Λιμενικό Σώμα, με τη συμμετοχή πλωτού σκάφους, δυτών της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών και εξειδικευμένων σπηλαιοδυτών από ιδιωτικά συνεργεία. Οι συνθήκες στο σημείο, λόγω του μεγάλου βάθους και των ισχυρών ρευμάτων, κρίνονται εξαιρετικά απαιτητικές.

Το χρονικό της εξαφάνισης

Το περιστατικό συνέβη το μεσημέρι της Κυριακής, όταν ο 34χρονος δύτης ξεκίνησε υποβρύχια εξερεύνηση συνοδευόμενος από συνάδελφό του. Λίγο αργότερα, ο δεύτερος δύτης επέστρεψε μόνος στην επιφάνεια και ενημέρωσε τις αρχές, εκφράζοντας την ανησυχία ότι ο 34χρονος πιθανώς εγκλωβίστηκε στον υποθαλάσσιο σχηματισμό.

Άμεσα οργανώθηκε μεγάλη επιχείρηση έρευνας και διάσωσης από το Λιμενικό, με τη συνδρομή πλωτού σκάφους, ειδικών δυτών της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών και έμπειρων σπηλαιοδυτών από ιδιωτικά συνεργεία.

Το «πηγάδι του Διαβόλου» στη λίμνη της Βουλιαγμένης

Οι συνθήκες κατάδυσης στο σημείο είναι εξαιρετικά απαιτητικές, λόγω του βάθους και των ισχυρών υποθαλάσσιων ρευμάτων. Η επιχείρηση απαιτεί εξειδικευμένο εξοπλισμό για την ασφαλή διεξαγωγή των ερευνών.

Σύμφωνα με την Ελληνική Ομάδα Διάσωσης, ο αγνοούμενος διέθετε ειδικό εξοπλισμό που του παρείχε επιπλέον παροχή οξυγόνου για 3 έως 5 ώρες, καθώς και υποβρύχιο σκούτερ, που διευκολύνει την κίνηση κατά τη διάρκεια της κατάδυσης.

Η επιχείρηση στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένης συνεχίζεται με αμείωτη ένταση, παρά τις δυσκολίες. Η εμπειρία και ο εξοπλισμός των διασωστών παίζουν καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια ανεύρεσης του 34χρονου δύτη.

Τι είναι το «Πηγάδι του Διαβόλου»

Το σημείο όπου έγινε η κατάδυση μοιάζει με ένα υποθαλάσσιο πηγάδι. Η είσοδός του βρίσκεται λίγα μέτρα από τα βράχια και φτάνει κάθετα μέχρι και τα 30 μέτρα.

Δεν είναι απλώς μια τρύπα, αλλά μέρος ενός μικρού υποθαλάσσιου σπηλαίου, με στενά περάσματα και ρεύματα, που μπορεί να εγκλωβίσουν ακόμα και έμπειρους δύτες. Παρότι βρίσκεται κοντά στην ακτή, θεωρείται πολύ επικίνδυνο σημείο.

Στο σημείο υπάρχει και προειδοποιητική επιγραφή, που γράφει:

«Πέρα από το σημείο αυτό, δεν υπάρχει τίποτα να δεις που να αξίζει περισσότερο από τη ζωή».

Η επιγραφή έχει τοποθετηθεί από τον Χρήστο Μπαρούχα, συνιδρυτή της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Αττικής.

Η τραγωδία του 1978 που έκανε διάσημη το «πηγάδι του Διαβόλου»

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το λεγόμενο «Πηγάδι του Διαβόλου» στη Λίμνη Βουλιαγμένης έχει αποκτήσει τη φήμη ενός από τα πιο επικίνδυνα σημεία για σπηλαιοκατάδυση. Πίσω από τον μύθο, υπάρχει μια πραγματική ιστορία που σημάδεψε για πάντα το σημείο.

Τον Σεπτέμβριο του 1978, τρεις νεαροί Αμερικανοί αποφάσισαν να επιχειρήσουν κάτι που τότε ελάχιστοι κατανοούσαν πόσο επικίνδυνο ήταν: να εισχωρήσουν στο υποθαλάσσιο σπήλαιο της λίμνης. Επρόκειτο για δύο στρατιωτικούς που υπηρετούσαν στην αμερικανική βάση του Ελληνικού και μία νεαρή γυναίκα, συγγενικό πρόσωπο του ενός.

Ο 32χρονος λοχίας Ντόναλντ Μίσαντ, ο 21χρονος σμηνίτης Μαρκ Γκράνφορντ και η 20χρονη Τζόαν Γκράνφορντ μπήκαν στο σπήλαιο με σκοπό την εξερεύνηση. Δεν επρόκειτο για οργανωμένη αποστολή με σύγχρονα μέσα, αλλά για μια τολμηρή –και τελικά μοιραία– απόφαση.

Η εξαφάνισή τους κινητοποίησε άμεσα τις αρχές. Λίγους μήνες αργότερα, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, πραγματοποιήθηκε μεγάλη επιχείρηση εντοπισμού μέσα στο σπήλαιο. Παρά τις προσπάθειες, δεν βρέθηκε κανένα ίχνος τους.

Το σπήλαιο αποδείχθηκε για ακόμη μία φορά αμείλικτο. Οι στοές του, πολύπλοκες και γεμάτες παγίδες, δεν άφησαν περιθώρια.

Χρόνια αργότερα, το 1989, νέα αποστολή σπηλαιοδυτών κατάφερε να εντοπίσει ελάχιστα στοιχεία: μία φιάλη κατάδυσης και κάποια προσωπικά αντικείμενα. Ήταν η πρώτη ένδειξη ότι οι τρεις νέοι είχαν πράγματι χαθεί βαθιά μέσα στο υποθαλάσσιο δίκτυο.

Το 2006 εντοπίστηκαν ανθρώπινα οστά μέσα στο σπήλαιο και έναν χρόνο αργότερα, το 2007, οι εξετάσεις επιβεβαίωσαν ότι ανήκαν στους τρεις αγνοούμενους Αμερικανούς.

Έτσι, έκλεισε οριστικά ένας κύκλος αγωνίας που είχε ξεκινήσει το 1978 ενώ να σημειωθεί πως το Λιμενικό είχε τοποθετήσει, σύμφωνα με πολλούς, κάγκελα στο σημείο.

Βουλιαγμένη: Νέα εξειδικευμένη επιχείρηση για τον εντοπισμό του 34χρονου δύτη