«Βραβεύσεις μεταξύ γνωστών: Η περίπτωση Καλοκαιρινού – Σαϊτάκη»

Όταν ο βραβεύων είναι πρώην υποψήφιος του βραβευόμενου και άλλες ιστορίες καθημερινής τρέλας

Μάθαμε πως στο συνέδριο για την «Παράτυπη Μετανάστευση στην Ανατολική Μεσόγειο», η Ένωση Αποστράτων Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος αποφάσισε να τιμήσει τον Δήμαρχο Αλέξη Καλοκαιρινό για τη «συμβολή του και τις πολύτιμες υπηρεσίες του στο Λιμενικό Σώμα»…

Για ποια ακριβώς συμβολή αναρωτήθηκαν πολλοί και από τους παρευρισκόμενους στην εκδήλωση.

Γιατί εδώ υπάρχει μια βασική αντίφαση: από τη μία, βράβευση για διαχείριση ενός κρίσιμου ζητήματος και από την άλλη, μια τοπική κοινωνία που μαθαίνει τα στοιχειώδη μέσα από ρεπορτάζ και διαρροές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Απίστευτο περιστατικό σε γάμο: Kουμπάρα φίλησε τον ιερέα στο στόμα!

Και κάπου εδώ μπαίνει και η λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά: ο Γενικός Γραμματέας της Ένωσης, Δημήτρης Σαϊτάκης, δεν είναι ένας ουδέτερος θεσμικός παράγοντας. Υπήρξε υποψήφιος με τον συνδυασμό του Δημάρχου. Οπότε το ερώτημα δεν είναι αν η βράβευση είναι «τυπικά σωστή», αλλά αν είναι πολιτικά και ηθικά πειστική.

Γιατί όταν οι ρόλοι μπλέκονται, υποψήφιος, συνεργάτης, βραβεύων τότε η διάκριση παύει να είναι καθαρή.

Και μετατρέπεται σε κάτι που μοιάζει περισσότερο με εσωτερική επιβεβαίωση παρά με αντικειμενική αναγνώριση.

Σύμπτωση; Μπορεί. Αλλά είναι από αυτές τις «συμπτώσεις» που δεν βοηθούν καθόλου την αξιοπιστία.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, αναγνώστες του Cretaone που παρευρέθηκαν στην εκδήλωση μας είπαν πως δεν έλειψαν και άλλα παρατράγουδα…

Η εκδήλωση που υποτίθεται ότι αφορούσε την ουσία, εξελίχθηκε σε μαραθώνιο χαιρετισμών των επισήμων.

Με ένα χρονοδιάγραμμα που πήγε περίπατο και που υποτίθεται πως θα έκλεινε στις 2 το μεσημέρι, η εκδήλωση έφτασε να ολοκληρώνεται στις 4:30.

Και με έναν εμφανώς ενοχλημένο καθηγητή Διεθνών Σχέσεων, Κωνσταντίνο Μπαλωμένο, να βάζει τα πράγματα στη θέση τους όταν του ζητήθηκε να συντομεύσει:

«Τόση ώρα σας παρακολουθώ υπομονετικά να κάνετε δημόσιες σχέσεις από το βήμα και διακόπτετε εμένα που ταξίδεψα από την Αθήνα για την ομιλία μου;»

Μια φράση που πάγωσε την αίθουσα και, ίσως, ήταν η πιο ειλικρινής στιγμή όλης της εκδήλωσης.