Στο χαμηλότερο επίπεδο η παγκόσμια παραγωγή κρασιού

Από το 1961

Η παγκόσμια παραγωγή κρασιού μειώθηκε φέτος στο χαμηλότερο επίπεδο από το 1961, καθώς οι αμπελώνες επλήγησαν από ακραία καιρικά φαινόμενα, δήλωσε την Τρίτη ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (OIV).

Η παραγωγή έφτασε τα 244,1 εκατομμύρια εκατόλιτρα, μειωμένη κατά 7% σε σχέση με πέρυσι, ανέφερε ο διακυβερνητικός οργανισμός, καθώς παρουσίασε τις πρώτες εκτιμήσεις του.

«Για άλλη μια φορά, οι ακραίες κλιματολογικές συνθήκες όπως ο πρώιμος παγετός, οι έντονες βροχοπτώσεις και η ξηρασία, επηρέασαν σημαντικά την παραγωγή του παγκόσμιου αμπελώνα», δήλωσε ο οργανισμός, ο οποίος παρέχει στοιχεία σε χώρες παραγωγής και κατανάλωσης σταφυλιών και οίνου.

Όπως αναφέρει το ertnews.gr, ορισμένοι μεγάλοι παραγωγοί στο νότιο ημισφαίριο είχαν σημαντική πτώση της παραγωγής. Η Αυστραλία, η Αργεντινή, η Χιλή, η Νότια Αφρική και η Βραζιλία είδαν την παραγωγή να μειώνεται μεταξύ 10 και 30%.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ένταση στο κέντρο του Ηρακλείου κατά τη διάρκεια ξενάγησης

Η Ιταλία έχασε τον τίτλο του κορυφαίου παγκόσμιου παραγωγού καθώς η παραγωγή της μειώθηκε κατά 12%, επιτρέποντας στη Γαλλία να ανακτήσει την πρώτη θέση καθώς η παραγωγή της παρέμεινε σταθερή.

Η Ισπανία διατήρησε τη θέση της ως η τρίτη μεγαλύτερη παραγωγός κρασιού στον κόσμο, παρόλο που η παραγωγή της μειώθηκε κατά 14% και ήταν μειωμένη κατά 19% σε σχέση με τον μέσο όρο της πενταετίας.

Το θετικό στοιχείο, αν υπάρχει, για τον κλάδο είναι ότι μπορεί να συμβάλει στην ανακούφιση της ανισορροπίας της αγοράς.

Σε «ένα πλαίσιο όπου η παγκόσμια κατανάλωση μειώνεται και τα αποθέματα είναι υψηλά σε πολλές περιοχές του κόσμου, η αναμενόμενη χαμηλή παραγωγή θα μπορούσε να φέρει ισορροπία στην παγκόσμια αγορά», δήλωσε ο OIV.

Ενώ ο OIV μιλάει για ακραία καιρικά φαινόμενα που επηρεάζουν την παραγωγή, δεν τα έχει ακόμη συνδέσει οριστικά με την κλιματική αλλαγή, δήλωσε η Ινάκι Γκαρσία ντε Κορταζάρ-Αταούρι από το γαλλικό εθνικό ινστιτούτο γεωπονικών ερευνών INRAE.

Ειδικός στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη γεωργία, δήλωσε ότι οι ζημιές στην Ιταλία οφείλονται στο ότι η καλλιεργούμενη γη δεν μπορεί να απορροφήσει το νερό τόσο καλά όσο το φυσικό έδαφος.

Όμως «μπορεί κανείς να παρατηρήσει ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα γίνονται όλο και πιο συχνά», είπε, με κύματα καύσωνα ή βροχερές περιόδους να πλήττουν ορισμένες περιοχές και να προσθέτουν στα ήδη υπάρχοντα προβλήματα, όπως η μούχλα των φυτών.