«Οι φορολογικές πολιτικές δεν αξιολογούνται από το πλήθος των παρεμβάσεων, αλλά από το συνολικό έμπρακτο κοινωνικό τους αποτύπωμα. Όταν οι έμμεσοι φόροι και ο ΦΠΑ στα βασικά αγαθά παραμένουν υψηλοί, το φορολογικό βάρος παραμένει αντίστροφα προοδευτικό, πλήττοντας δυσανάλογα τη μεσαία τάξη και τα χαμηλότερα εισοδήματα, ανεξαρτήτως του αριθμού των επιμέρους μειώσεων που ανακοινώνονται» αναφέρει μεταξύ άλλων ο Στέφανος Κασσελάκης.
Τονίζει ότι «αντί η ανάπτυξη να πηγαίνει στις τσέπες των πολιτών (και σε κατανάλωση ή επενδύσεις) πάει περισσότερο στη φορολογία. Έχουμε δηλαδή ΑΥΞΗΣΗ της συνολικής φορολογίας και όχι μειώσεις όπως αναφέρει ο Κ. Μητσοτάκης. 1,5% του ΑΕΠ έξτρα επιβάρυνση δηλαδή στον Έλληνα φορολογούμενο μέσα σε 5 χρόνια. Και μάλιστα σε μια περίοδο με τεράστια ευρωπαϊκά πακέτα στήριξης».
Σύμφωνα με τον Στέφανο Κασσελάκη, οι αυξήσεις στα εισοδήματα που επικαλείται ο Πρωθυπουργός είναι κατά βάση ονομαστικές και όχι πραγματικές «καθώς ο πληθωρισμός υπερβαίνει τις φορολογικές ελαφρύνσεις και διαβρώνει την πραγματική αγοραστική δύναμη — γνωστό ως «fiscal illusion» (δημοσιονομική ψευδαίσθηση)».
Αναφέρεται επίσης σε «ένα κράτος που αποζημιώνει αντί να απελευθερώνει: Ένα κράτος που δεν διορθώνει τις στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και την ισχύ των ολιγοπωλίων, αλλά απλώς αναδιανέμει μέρος των απωλειών που αυτές προκαλούν. Οι τιμές παραμένουν υψηλές, τα περιθώρια κέρδους προστατεύονται και ο λογαριασμός μεταφέρεται στην κοινωνία».
Σύμφωνα με τον Στέφανο Κασσελάκη, η Νέα Δημοκρατία επιλέγει να συντηρεί ένα σύστημα που καθιστά τους λίγους ισχυρότερους και τους πολλούς εξαρτημένους από επιδόματα. Δηλαδή έχει συνδυάσει χειρότερες πρακτικές από supply-side economics, crony capitalism, κρατισμό και επιδοματική πολιτική.
Και καταλήγει στην ανάρτησή του, ο Στέφανος Κασσελάκης: «Απέτυχε η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Απέτυχε να προστατεύσει το εισόδημα των πολιτών, να ελέγξει την ακρίβεια και να αποδείξει ότι η ανάπτυξη μπορεί να αφορά τους πολλούς και όχι τους λίγους. Και αυτή η αποτυχία δεν είναι συγκυριακή• είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών επιλογών της και ήδη κρίνεται από την κοινωνία».
