Μανώλης Κεφαλογιάννης στο CRETAONE 102,3: Γιατί η Mercosur δεν απειλεί την Ελλάδα – Ποιο είναι το πραγματικό στοίχημα για τους αγρότες

ΚΑΠ, επιδοτήσεις και αγρότες – Γιατί τα 19,5 δισ. ευρώ δεν αρκούν χωρίς εθνική στρατηγική;

Με σαφείς αιχμές κατά του λαϊκισμού, ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας και μέλος της Επιτροπής Γεωργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Μανώλης Κεφαλογιάννης, μίλησε στο CRETAONE 102,3 και στον Γιάννη Ραψομανίκη, για τη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης – Mercosur, τη στάση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τις ανησυχίες των αγροτών, ιδίως στην Κρήτη, αλλά και για το μέλλον του ελληνικού πρωτογενούς τομέα.

Ο κ. Κεφαλογιάννης ξεκαθάρισε από την αρχή ότι η Mercosur έχει αναδειχθεί σε κεντρικό θέμα της δημόσιας συζήτησης με όρους υπερβολής και πολιτικής σκοπιμότητας, ενώ όπως υποστήριξε το πραγματικό πρόβλημα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής βρίσκεται αλλού, στη διαχρονική κακή αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων, στις ιδεοληπτικές επιλογές του παρελθόντος καθώς επίσης και στην απουσία εθνικής στρατηγικής.

«Τρικυμία εν ποτηρίω» για την Ελλάδα η Mercosur

Ο κ. Κεφαλογιάννης χαρακτήρισε τη συμφωνία Mercosur «τρικυμία εν ποτηρίω» για τη χώρα μας, επικαλούμενος συγκεκριμένα οικονομικά στοιχεία.

Όπως ανέφερε, το σύνολο των εμπορικών συναλλαγών της Ελλάδας με τις χώρες της Mercosur πριν από την υπογραφή της συμφωνίας ανερχόταν μόλις σε 34 εκατομμύρια ευρώ, ποσό το οποίο, όπως τόνισε, είναι αμελητέο όταν συγκρίνεται με τα περίπου 185 δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν εισρεύσει στη χώρα από την ένταξή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση μόνο στον αγροτικό τομέα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Λασίθι: Κύματα «έπνιξαν» τον παραλιακό δρόμο της Ιεράπετρας – Έκλεισε προσωρινά ο δρόμος ως το Φρούριο

«Το ερώτημα δεν είναι τι φέρνει η Mercosur, αλλά τι κάναμε εμείς με αυτά τα χρήματα επί δεκαετίες», σημείωσε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι πολλές από τις σημερινές δυσκολίες των αγροτών δεν συνδέονται με διεθνείς συμφωνίες, αλλά με εσωτερικές πολιτικές επιλογές.

Δείτε το βίντεο: 

Οι διαχρονικές παθογένειες και τα ιστορικά λάθη

Στο πλαίσιο αυτό, ο ευρωβουλευτής αναφέρθηκε εκτενώς σε ιστορικά λάθη που, όπως είπε, υπονόμευσαν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής αγροτικής παραγωγής. Έκανε λόγο για ιδεοληπτικές πολιτικές από τα πρώτα χρόνια της ένταξης στην ΕΟΚ, όπως η επιβολή φόρου στις εξαγωγές -μια πρακτική που χαρακτήρισε πρωτοφανή διεθνώς– η οποία συνέβαλε στη διάλυση εξαγωγικών συνεταιρισμών σε περιοχές όπως η Κρήτη και η Πελοπόννησος.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκαν οι αγροτικοί συνεταιρισμοί, χωρίς ουσιαστική ευθύνη των μελών τους, γεγονός που οδήγησε σε υπερχρέωση, χρεοκοπίες και, τελικά, στην κατάρρευση της Αγροτικής Τράπεζας, στερώντας από τους παραγωγούς ένα κρίσιμο χρηματοδοτικό εργαλείο.

Όπως σημείωσε, οι επιλογές αυτές είχαν μακροχρόνιες συνέπειες, οι οποίες γίνονται αισθητές μέχρι και σήμερα.

Αιχμές κατά του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ

Ο κ. Κεφαλογιάννης υπενθύμισε επίσης ότι η συμφωνία Mercosur δεν είναι μια πρόσφατη πρωτοβουλία, αλλά αποτέλεσμα διαπραγματεύσεων που διήρκεσαν περίπου 25 χρόνια και ολοκληρώθηκαν το 2019, όταν και υπογράφηκαν από την τότε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως τόνισε, εκείνη την περίοδο η συμφωνία παρουσιάστηκε ως επιτυχία για τη χώρα, με τον τότε αρμόδιο υπουργό να κάνει λόγο για σημαντικά οφέλη. Η σημερινή αλλαγή στάσης ορισμένων πολιτικών δυνάμεων, κατά τον ίδιο, οφείλεται σε λαϊκισμό και πολιτική σκοπιμότητα.

Παράλληλα, εξήγησε ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο η συμφωνία είχε ευρεία στήριξη, ακόμη και από τους Σοσιαλιστές, με εξαίρεση ορισμένες χώρες, όπως η Γαλλία, η Πολωνία και η Ολλανδία, οι οποίες αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα στον κτηνοτροφικό τους τομέα.

Το «πάγωμα» της συμφωνίας και το… δεδικασμένο

Αναφερόμενος στο πρόσφατο «πάγωμα» της διαδικασίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην παραπομπή της συμφωνίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ο ευρωβουλευτής ξεκαθάρισε ότι πρόκειται για διαδικαστική καθυστέρηση και όχι για ακύρωση της Mercosur.

Όπως είπε, υπάρχει σαφές προηγούμενο από άλλες εμπορικές συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η CETA με τον Καναδά, οι οποίες επίσης προσβλήθηκαν δικαστικά αλλά τελικά κρίθηκαν συμβατές με το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Υπογράμμισε ότι η απονομή δικαιοσύνης σε ευρωπαϊκό επίπεδο απαιτεί χρόνο και εκτίμησε ότι θα χρειαστούν έως και δύο χρόνια για την τελική απόφαση, χωρίς αυτό να αλλάζει τη γενική κατεύθυνση της υπόθεσης.

Το κρητικό ελαιόλαδο και η πραγματική απειλή

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση αναφορικά με τις ανησυχίες των Κρητικών παραγωγών και ειδικά των ελαιοπαραγωγών, σχετικά με την προστασία των προϊόντων ονομασίας προέλευσης, ο κ. Κεφαλογιάννης διαβεβαίωσε ότι τα ελληνικά προϊόντα ΠΟΠ  προστατεύονται πλήρως από τη συμφωνία και ότι τόσο το ελαιόλαδο Σητείας και Κολυμπαρίου όσο και το κρητικό ελαιόλαδο ως ενιαία ομπρέλα έχουν ήδη κατοχυρωθεί. Τόνισε δε ότι η συμφωνία δεν μπορεί να αναθεωρηθεί, καθώς πρόκειται για συμφωνία τύπου «take it or leave it», με την υπογραφή να έχει ήδη τεθεί.

Παράλληλα, άσκησε κριτική σε παλαιότερες επιλογές κατακερματισμού της κρητικής παραγωγής σε πολλές επιμέρους ονομασίες, σημειώνοντας ότι στις διεθνείς αγορές αναγνωρίζεται πρωτίστως το brand της Κρήτης και όχι οι τοπικές γεωγραφικές υποδιαιρέσεις.

Επίσης ο κ. Κεφαλογιάννης υποστήριξε ότι η πραγματική απειλή για την ελληνική αγροτική παραγωγή δεν είναι η Mercosur, αλλά η τελωνειακή ένωση Ευρωπαϊκής Ένωσης – Τουρκίας. Όπως εξήγησε, εδώ και δεκαετίες τουρκικά αγροτικά προϊόντα, όπως το λάδι, η σταφίδα, τα καπνά και το βαμβάκι, εισέρχονται χωρίς δασμούς στην ευρωπαϊκή αγορά, με πολύ χαμηλότερο κόστος παραγωγής, γεγονός που οδήγησε στην εξαφάνιση ολόκληρων παραγωγικών κλάδων στην Ελλάδα. Κατά τον ίδιο, εκεί εντοπίζεται μια από τις βασικές αιτίες απώλειας ανταγωνιστικότητας της ελληνικής γεωργίας.

Η νέα ΚΑΠ και τα 19,5 δισ. ευρώ για την Ελλάδα

Ααφερόμενος στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική, ο κ. Κεφαλογιάννης χαρακτήρισε μεγάλη εθνική επιτυχία τη διασφάλιση 19,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για την Ελλάδα χωρίς περικοπές, σε μια περίοδο που πολλές ευρωπαϊκές χώρες είδαν σημαντικές μειώσεις στις επιδοτήσεις τους. Ωστόσο, τόνισε ότι το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι το ύψος των κονδυλίων, αλλά ο τρόπος αξιοποίησής τους. Όπως σημείωσε, στόχος θα πρέπει να είναι η μετάβαση από τις επιδοτήσεις επιβίωσης σε επενδύσεις που θα μειώνουν το κόστος παραγωγής, θα ενισχύουν τη μεταποίηση και θα αυξάνουν τις εξαγωγές, ώστε το κύριο εισόδημα των αγροτών να προέρχεται από το προϊόν και όχι από τις επιδοτήσεις.

Κλείνοντας ο ευρωβουλευτής τόνισε την ανάγκη για εθνική συνεννόηση και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, υπογραμμίζοντας ότι όπως ο τουρισμός αποτέλεσε εθνικό αναπτυξιακό στοίχημα και πέτυχε, έτσι και ο πρωτογενής τομέας μπορεί να αποτελέσει τον επόμενο μεγάλο πυλώνα ανάπτυξης της Ελλάδας, εφόσον υπάρξει ουσιαστική μεταρρύθμιση και πολιτική βούληση.