Αναπηρικά αμαξίδια σε 26 βιτρίνες στο Ηράκλειο και το Γάζι – Κωνσταντίνος Σύρμος: «Πρέπει να αλλάξει η αντίληψη του κόσμου εκ βαθέων»

Ο λογοτέχνης και δημόσιος ομιλητής για θέματα αναπηρίας στο CretaOne 102,3 για την πρωτοβουλία που επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Ηράκλειο και το Γάζι, τα κοινωνικά στερεότυπα και την προσβασιμότητα – Σήμερα στις 18:30, στο Πολύκεντρο του Δήμου Ηρακλείου, η παρουσίαση της ποιητικής ανθολογίας «Άφθαρτοι στίχοι για φθαρτά σώματα»

Είκοσι έξι αναπηρικά αμαξίδια τοποθετούνται για δεύτερη χρονιά στις βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων στο Ηράκλειο και το Γάζι, σε μια πρωτοβουλία που επιδιώκει να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιμετωπίζει την αναπηρία και τους ανθρώπους που ζουν με αυτήν.

Η δράση φέρνει την εικόνα του αναπηρικού αμαξιδίου στην καθημερινότητα της πόλης, σε χώρους όπου κινούνται εκατοντάδες πολίτες, με στόχο να προκαλέσει προβληματισμό και να περιορίσει στερεότυπα που εξακολουθούν να επηρεάζουν την κοινωνική συμπεριφορά.

Ο Κωνσταντίνος Σύρμος, λογοτέχνης και δημόσιος ομιλητής για θέματα αναπηρίας, μιλώντας στο CretaOne 102,3 και την Αντιγόνη Ανδρεάκη, αναφέρθηκε στη σημασία της πρωτοβουλίας, στις δυσκολίες προσβασιμότητας και στην ανάγκη ουσιαστικής αλλαγής των κοινωνικών αντιλήψεων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ο Σωτήρης Τσαφούλιας επιστρέφει στην τηλεόραση με σειρά 60 επεισοδίων

Παράλληλα, μίλησε για την ποιητική ανθολογία «Άφθαρτοι στίχοι για φθαρτά σώματα», η οποία παρουσιάζεται σήμερα, Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, στις 18:30, στο Πολύκεντρο του Δήμου Ηρακλείου, με έργα δημιουργών που βιώνουν οι ίδιοι την αναπηρία ή χρόνιες παθήσεις.

26 αμαξίδια σε εμπορικές βιτρίνες – Τι επιδιώκει η πρωτοβουλία

Η δράση επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, με 26 αναπηρικά αμαξίδια να τοποθετούνται σε βιτρίνες εμπορικών καταστημάτων στο Ηράκλειο και το Γάζι.

Τα αμαξίδια συνοδεύονται από ενημερωτικό υλικό και QR code, μέσω του οποίου οι πολίτες μπορούν να ενημερωθούν για την ορατή και την αόρατη αναπηρία, αλλά και για εκφράσεις και χαρακτηρισμούς που αναπαράγουν προκαταλήψεις.

Το ζητούμενο, σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Σύρμο, δεν είναι μόνο να σταματήσει κάποιος μπροστά σε μια βιτρίνα. Είναι να εξοικειωθεί με την εικόνα του αμαξιδίου, να την αντιμετωπίσει ως μέρος της καθημερινής ζωής και όχι ως κάτι ασυνήθιστο.

«Το θέμα είναι ότι θα περάσει το μήνυμα. Όπως πέρασε και πέρυσι», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η επανάληψη της πρωτοβουλίας μπορεί να συμβάλει στη σταδιακή αλλαγή των αντιλήψεων.

Ο ίδιος ευχαρίστησε τους επιχειρηματίες που ανταποκρίθηκαν, σημειώνοντας ότι υπήρξαν και καταστήματα που εμφανίστηκαν επιφυλακτικά απέναντι στην ιδέα.

«Το αμαξίδιο είναι ένα εργαλείο που μου επιτρέπει να πηγαίνω κάπου»

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Κωνσταντίνος Σύρμος στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται το αναπηρικό αμαξίδιο.

«Το αμαξίδιο είναι ένα εργαλείο που μου επιτρέπει να πηγαίνω κάπου», ανέφερε, εξηγώντας ότι αποτελεί μέσο μετακίνησης και αυτονομίας και όχι στοιχείο που προσδιορίζει συνολικά έναν άνθρωπο.
Η συζήτηση επεκτάθηκε στα προβλήματα προσβασιμότητας στο Ηράκλειο, όπου οι χρήστες αμαξιδίων εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν εμπόδια στις μετακινήσεις τους, εξαιτίας ακατάλληλων υποδομών, πεζοδρομίων και δημόσιων χώρων.

Ωστόσο, όπως υπογράμμισε, οι παρεμβάσεις στις υποδομές πρέπει να συνοδεύονται από αλλαγή νοοτροπίας.

«Πρέπει να αλλάξει η ιδιοσυγκρασία και η αντίληψη του κόσμου εκ βαθέων», τόνισε, επισημαίνοντας ότι η συμπερίληψη δεν μπορεί να εξαντλείται σε συμβολικές δράσεις, αλλά πρέπει να αποτυπώνεται στην καθημερινή συμπεριφορά.

Σήμερα στο Πολύκεντρο η ανθολογία «Άφθαρτοι στίχοι για φθαρτά σώματα»

Σήμερα, στις 18:30, στο Πολύκεντρο του Δήμου Ηρακλείου παρουσιάζεται η ποιητική ανθολογία «Άφθαρτοι στίχοι για φθαρτά σώματα», μια έκδοση που συγκεντρώνει έργα λογοτεχνών με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις.

Η ιδιαιτερότητα της ανθολογίας βρίσκεται στο γεγονός ότι οι ίδιοι οι δημιουργοί καταγράφουν τις εμπειρίες τους, δίνοντας τη δική τους οπτική για το σώμα, την ασθένεια, την αναπηρία και τις κοινωνικές αντιλήψεις που τους αφορούν.

Ο Κωνσταντίνος Σύρμος επισήμανε ότι η αναπηρία συχνά περιγράφεται από τρίτους, ενώ οι άνθρωποι που τη βιώνουν δεν έχουν πάντοτε τον χώρο να εκφράσουν δημόσια τη δική τους εμπειρία.

«Πρέπει να υπάρχει μια κοινή πορεία ανάμεσα στα άτομα με αναπηρία και στα άτομα χωρίς αναπηρία», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι η αλλαγή των αντιλήψεων προϋποθέτει τη συμμετοχή ολόκληρης της κοινωνίας.

Για τον ίδιο, η συζήτηση για την αναπηρία χρειάζεται να ξεπεράσει τα όρια των ανθρώπων που έχουν κοινά βιώματα και να φτάσει σε ένα ευρύτερο κοινό.

«Θα ήθελα το 2026 να κάνουμε πιο ουσιαστικές κουβέντες»

Ο Κωνσταντίνος Σύρμος εξέφρασε την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι, ακόμη και το 2026, εξακολουθούν να τίθενται ζητήματα ισότητας, αποδοχής και συμπερίληψης που, όπως θεωρεί, θα έπρεπε να έχουν ήδη αντιμετωπιστεί.

Όπως επισήμανε, θα ήθελε η δημόσια συζήτηση να έχει προχωρήσει σε πιο ουσιαστικά ζητήματα, αντί να επανέρχεται διαρκώς στην ανάγκη αναγνώρισης των δικαιωμάτων των ανθρώπων με αναπηρία.

Για τον ίδιο, η προσοχή πρέπει να στραφεί στις πραγματικές συνθήκες πρόσβασης στην εκπαίδευση, στην εργασία και στη δημόσια ζωή, αλλά και στην εξάλειψη των διαχωρισμών που εξακολουθούν να επηρεάζουν τις ευκαιρίες των ανθρώπων.

Παράλληλα, άσκησε κριτική στην αντίληψη που συνδέει την αξία ενός ανθρώπου με την παραγωγικότητα ή τη χρησιμότητά του, επισημαίνοντας ότι τέτοιες προσεγγίσεις ενισχύουν τους κοινωνικούς αποκλεισμούς.

«Με τέτοιες δράσεις μπορεί να αλλάξει ο κόσμος»

Η πρωτοβουλία με τα αναπηρικά αμαξίδια στις βιτρίνες φιλοδοξεί να επεκταθεί και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας, μεταφέροντας το μήνυμα της ορατότητας και της ισότιμης συμμετοχής σε περισσότερους πολίτες.

Ο Κωνσταντίνος Σύρμος υποστήριξε ότι η αλλαγή των κοινωνικών αντιλήψεων απαιτεί διάρκεια, ενημέρωση και ουσιαστική επαφή με την πραγματικότητα των ανθρώπων με αναπηρία.

«Με τέτοιες δράσεις μπορεί να αλλάξει ο κόσμος», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η εξοικείωση με την αναπηρία στην καθημερινότητα μπορεί να περιορίσει την αμηχανία, τις προκαταλήψεις και τους αποκλεισμούς.

Η τοποθέτηση των 26 αμαξιδίων στις εμπορικές βιτρίνες και η παρουσίαση της ποιητικής ανθολογίας συνδέονται με έναν κοινό στόχο: οι άνθρωποι με αναπηρία να έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται, να μετακινούνται και να συμμετέχουν ισότιμα στη ζωή της πόλης, χωρίς η παρουσία τους να αντιμετωπίζεται ως κάτι διαφορετικό ή εξαιρετικό.