Η γυναίκα ήταν γύρω στα 35 όταν θάφτηκε σε ένα βασιλικό νεκροταφείο μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα π.Χ

Έζησε πριν από περίπου 3.500 χρόνια, αλλά η τεχνολογία ανακατασκευής προσώπου «επανέφερε στη ζωή» μια γυναίκα από τις Μυκήνες της ύστερης εποχής του χαλκού.

Η γυναίκα ήταν γύρω στα 35 όταν θάφτηκε σε ένα βασιλικό νεκροταφείο μεταξύ του 16ου και 17ου αιώνα π.Χ. Ο χώρος αποκαλύφθηκε τη δεκαετία του 1950 στην ηπειρωτική Ελλάδα στις Μυκήνες, τη θρυλική έδρα του βασιλιά Αγαμέμνονα του Ομήρου, γράφει ο βρετανικός Guardian.

Η Δρ Έμιλι Χάουζερ, η ιστορικός που ανέθεσε την ψηφιακή ανακατασκευή του προσώπου, δήλωσε στον Observer: «Είναι απίστευτα σύγχρονη. Μου έκοψε την ανάσα».

«Για πρώτη φορά, κοιτάζουμε το πρόσωπο μιας γυναίκας από ένα βασίλειο που συνδέεται με την Ελένη της Τροίας – η αδελφή της Ελένης, η Κλυταιμνήστρα, ήταν βασίλισσα των Μυκηνών στον μύθο – και από όπου ο ποιητής Όμηρος φαντάστηκε τους Έλληνες του Τρωικού πολέμου να ξεκινούν. Τέτοιες ψηφιακές ανακατασκευές μας πείθουν ότι πρόκειται για πραγματικούς ανθρώπους».

Η Χάουζερ, ανώτερη λέκτορας κλασικών σπουδών και αρχαίας ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ, δήλωσε: «Είναι απίστευτα συναρπαστικό να σκεφτόμαστε ότι, για πρώτη φορά από τότε που μπήκε κάτω από τη γη πριν από 3.500 χρόνια, είμαστε σε θέση να κοιτάξουμε το πραγματικό πρόσωπο μιας βασιλικής γυναίκας της εποχής του χαλκού».

«Αυτή η γυναίκα πέθανε γύρω στις αρχές της ύστερης χάλκινης εποχής, αρκετές εκατοντάδες χρόνια πριν από την υποτιθέμενη ημερομηνία του Τρωικού πολέμου».

Ένας ψηφιακός καλλιτέχνης, ο Juanjo Ortega G., ανέπτυξε το αληθοφανές πρόσωπο από μια πήλινη αναπαράσταση της ίδιας γυναίκας που είχε γίνει τη δεκαετία του 1980 από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ.

Η γυναίκα είχε ταφεί με μια μάσκα προσώπου από ήλεκτρο και ένα σετ όπλων πολεμιστή – συμπεριλαμβανομένων τριών σπαθιών που θεωρήθηκε ότι σχετίζονταν με τον άνδρα που είχε ταφεί δίπλα της, αλλά τώρα πιστεύεται ότι ανήκαν σε αυτήν.

Η Χάουζερ δήλωσε: «Η παραδοσιακή ιστορία λέει ότι, αν υπάρχει μια γυναίκα δίπλα σε έναν άνδρα, πρέπει να είναι η γυναίκα του». Στο παρελθόν είχαν παρατηρηθεί ομοιότητες στα πρόσωπα, αλλά το DNA επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για αδελφό και αδελφή και όχι για σύζυγο και σύζυγο.

«Αυτή η γυναίκα θάφτηκε εκεί λόγω της καταγωγής της, όχι λόγω του γάμου της. Αυτό μας λέει μια διαφορετική ιστορία σχετικά με το πόσο σημαντική ήταν… Τα δεδομένα που έρχονται στο φως δείχνουν ότι πολύ περισσότερα από αυτά που οι αρχαιολόγοι αποκαλούν κιτ πολεμιστών συνδέονται με γυναίκες παρά με άνδρες σε αυτές τις ταφές της ύστερης εποχής του χαλκού, γεγονός που ανατρέπει εντελώς τις υποθέσεις μας για το πώς οι γυναίκες συνδέονται με τον πόλεμο».

Πρόσθεσε ότι τα αρχαιολογικά στοιχεία και οι αναλύσεις DNA επιτρέπουν «στις πραγματικές γυναίκες της αρχαίας ιστορίας να βγουν από τη σκιά».

Η κατάσταση των οστών της γυναίκας υποδηλώνει ότι έπασχε από αρθρίτιδα στη σπονδυλική στήλη και τα χέρια της, ίσως «απόδειξη της επαναλαμβανόμενης ύφανσης, μιας συνηθισμένης και σωματικά κουραστικής δραστηριότητας των γυναικών, την οποία έχουμε δει να αναλαμβάνει η Ελένη στην Ιλιάδα», δήλωσε η Χάουζερ.

«Έτσι, αυτός είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να συνδέσουμε τις εμπειρίες πραγματικών γυναικών με τους αρχαίους μύθους και τις ιστορίες».

Με πληροφορίες του newsbeast.gr