Μια προσωπική αφήγηση με φόντο τον Ψηλορείτη

Μια ζωή που μοιάζει να χωρίζεται σε δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους περιγράφει ο Πολύδωρος Σωπασής, μιλώντας από τον Ψηλορείτη για επιλογές, γεγονότα και εμπειρίες που τον ακολούθησαν για χρόνια.

Σήμερα, από ένα μιτάτο πάνω από τα Λιβάδια, επιχειρεί να κοιτάξει πίσω και να αφηγηθεί τη διαδρομή του. Μια διαδρομή που ξεκίνησε στην Κρήτη και συνεχίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, με σταθμό τη Νέα Υόρκη.

Εκεί, όπως αναφέρει ο ίδιος, βρέθηκε να κινείται σε ένα περιβάλλον όπου η παρανομία και η βία αποτελούσαν μέρος της καθημερινότητάς του. Στην αφήγησή του κάνει λόγο για ληστείες, ένοπλες επιθέσεις και γνωριμίες με πρόσωπα από διαφορετικούς κύκλους του οργανωμένου εγκλήματος.

Δεν περιορίζεται, ωστόσο, μόνο στα περιστατικά που σημάδεψαν εκείνη την περίοδο. Με μεγάλο μέρος της αφήγησής του να αφορά την κράτησή του στις ΗΠΑ, περιγράφει τις συνθήκες που αντιμετώπισε μέσα στις φυλακές και τη μακρά περίοδο απομόνωσης.

Όπως λέει, πέρασε συνολικά έξι χρόνια στην απομόνωση, ενώ αναφέρεται σε ένα ιδιαίτερα σκληρό σωφρονιστικό περιβάλλον, μιλώντας για περιστατικά βίας και τις δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν μεταξύ των κρατουμένων.

Η επιστροφή στην Ελλάδα αποτέλεσε ένα ακόμη κεφάλαιο της ζωής του. Ο ίδιος αναγνωρίζει σήμερα ότι οι επιλογές που έκανε είχαν συνέπειες και αντιμετωπίζει το παρελθόν του με διαφορετική ματιά.

Αν υπάρχει ένα συμπέρασμα που κρατά από όσα έζησε, είναι πως θα επέλεγε διαφορετικό δρόμο εάν είχε τη δυνατότητα να γυρίσει τον χρόνο πίσω. Παράλληλα, μέσα από τη δική του εμπειρία απευθύνεται στους νεότερους, θέλοντας να αναδείξει το τίμημα που μπορεί να έχει μια ζωή έξω από τα όρια του νόμου.

Την προσωπική του ιστορία έχει καταγράψει και στο βιβλίο «Ο νόμος των παρανόμων», επιχειρώντας να αποτυπώσει τη δική του εκδοχή για τα χρόνια που έζησε στην Ελλάδα και στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η συνέντευξη στον Φρίξο Δρακοντίδη καταγράφεται στον Ψηλορείτη, σε έναν τόπο που λειτουργεί ως το σκηνικό μιας διαφορετικής πλέον περιόδου της ζωής του. Από εκεί, ο Πολύδωρος Σωπασής μιλά για το παρελθόν του και για έναν δρόμο που σήμερα, όπως δηλώνει, δεν θα επέλεγε ξανά.