Δικαστικό «μπλόκο» στο Airbnb σε πολυκατοικίες

Ιστορική απόφαση του Πρωτοδικείου της Αθήνας, σύμφωνα με την οποία οι βραχυχρόνιες μισθώσεις είναι τουριστικά καταλύματα και όχι τόπος κατοικίας

«Μπλόκο» σε βραχυχρόνιες μισθώσεις τύπου airbnb σε πολυκατοικίες βάζει δικαστική απόφαση όταν ο κανονισμός τους προβλέπει αποκλειστικά χρήση κατοικίας. Στόχος είναι να προστατευθεί η καθημερινότητα των ενοίκων.

Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκανε δεκτή αίτηση ασφαλιστικών μέτρων διαχειρίστριας πολυκατοικίας που προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, με την οποία κρίθηκε ότι δεν επιτρέπεται η χρήση διαμερισμάτων γι’ αυτό τον σκοπό, όταν ο κανονισμός της πολυκατοικίας επιτάσσει ρητά τη χρήση των διαμερισμάτων αποκλειστικά ως κατοικιών.

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, «στις μεταξύ των συνιδιοκτητών σχέσεις ο κανονισμός επέχει ισχύ νόμου» που δεσμεύει τις σχέσεις μεταξύ των ιδιοκτητών.

Στην προκειμένη περίπτωση η αιτούσα είναι διαχειρίστρια και εκπρόσωπος των συνιδιοκτητών της πολυκατοικίας και στην αγωγή υποστηρίζει ότι η εναγόμενη εταιρία «κατά παράβαση του κανονισμού, προέβη, κατά το θέρος του 2025 σε καταχώριση του ακινήτου της σε ιστοσελίδα του διαδικτύου κι έκτοτε το εκμεταλλεύεται ως τουριστικό κατάλυμα με το σύστημα της βραχυχρόνιας μίσθωσης (Airbnb)».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Τραγωδία στην Κω: Εντοπίστηκε σορός ανήλικου κοριτσιού στην Καρδάμαινα!

Ακόμα, αναφέρει ότ «οι πελάτες σε καθημερινή βάση οχλαγωγούν τόσο κατά την παραμονή στο διαμέρισμα όπου διαμένουν, όσο και στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, ακόμη και κατά τις ώρες κοινής ησυχίας, ενώ προβαίνουν και σε λοιπές ενέργειες που σχετίζονται με την υπερεντατική χρήση των κοινόχρηστων χώρων και την ασυνήθη φθορά τους, ενώ παράλληλα εγείρονται και ζητήματα παραβίασης της ασφάλειας της οικοδομής με την άκριτη είσοδο τρίτων προσώπων, διαταράσσοντας την ομαλή διαμονή των ενοίκων στις ιδιόκτητες κατοικίες τους».

Το δικαστήριο εξέτασε την αίτηση και αποφάσισε να την κάνει δεκτή, αναφέροντας πως «είναι αλήθεια ότι στον ανωτέρω όρο δεν αναφέρεται ρητά η απαγόρευση χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών για βραχυχρόνιες μισθώσεις, λόγω αδυναμίας πρόβλεψης των εν λόγω μισθώσεων κατά τον χρόνο κατάρτισης. Το κενό αυτό θα πρέπει να συμπληρωθεί, λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές της καλής πίστης και των χρηστών συναλλακτικών ηθών, ερμηνεύοντας την εικαζόμενη βούληση των συμβαλλόμενων μερών, εάν γνώριζαν τη δυνατότητα τέτοιας χρήσης των οριζόντιων ιδιοκτησιών κατά τον χρόνο κατάρτισης του κανονισμού».

«Η βούληση των μερών, όπως προκύπτει από τα ανωτέρω στοιχεία, αλλά και από το σύνολο του κανονισμού, ιδίως δε από την απαγόρευση της χρήσης των διαμερισμάτων ως ξενοδοχείου ή τύπου ξενοδοχείου ή προς παροχή υπηρεσιών που προκαλούν συρροή μεγάλου αριθμού επισκεπτών ή ασυνήθη θόρυβο, ήταν να συμπεριλάβουν και τις εν λόγω μισθώσεις στην απαγόρευση αυτή, αν ήταν γνωστή η δυνατότητα κατάρτισης τέτοιων μισθώσεων», καταλήγει το δικαστήριο.

Αποφασίζει να δικαιώσει την αιτούσα και καλεί την εναγόμενη εταιρία «να παύσει και να μην επαναλάβει στο μέλλον την επαγγελματική χρήση της οικοδομής οριζόντιας ιδιοκτησίας με το καθεστώς των βραχυχρόνιων μισθώσεων. Επίσης, πρέπει να απειληθεί σε βάρος της καθ’ ης χρηματική ποινή για κάθε παράβαση του διατακτικού της παρούσας απόφασης».