Απογευματινή πεζοπορία του Ορειβατικού Συλλόγου Αγίου Νικολάου: Από τη Μίλατο στα Ανώγεια με φόντο το ηλιοβασίλεμα

Περίπου 15 πεζοπόροι διένυσαν 9 χιλιόμετρα στα βορειοδυτικά παράλια του Λασιθίου

Το απόγευμα της Παρασκευής 7 Αυγούστου 2026 ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε μια ακόμα απογευματινή πεζοπορία από τον παραθεριστικό οικισμό της παραλίας της Μιλάτου ως την παραλία των Ανωγείων στα ΒΔ παράλια του νομού μας. Η πεζοπορία, παρά τη ζέστη και την ταλαιπωρία να φτάσουμε ως εκεί κάνοντας μεγάλη παράκαμψη λόγω των εργασιών στον ΒΟΑΚ, αντάμειψε με το παραπάνω τους περίπου 15 συμμετέχοντες.

Ξεκινήσαμε κατά τις 5.30 το απόγευμα από την ανατολική πλευρά του γιαλού περνώντας μπροστά από σπίτια με περιφραγμένες αυλές που φτάνουν στο ένα μέτρο απ’ τη θάλασσα. Αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν να μην μπαίνει μέσα το αφρισμένο κύμα. Κάποιος είπε για τη σκουριά που διεισδύει εδώ πολύ γρήγορα και «τρώει» τα σίδερα της κατασκευής. Όμως γρήγορα αφήνουμε τις δυσάρεστες σκέψεις. Το βλέμμα καρφώνεται στο απέραντο βαθύ γαλάζιο που κυματίζει με το βοριαδάκι, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να στείλει τη δροσιά του πιο έξω στη στεριά. Όμορφες ακτές με βραχοσχηματισμούς και σκελετούς από παλιές βάρκες. Στην άκρη της παραλίας το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου. Ακριβώς από πάνω του το γνωστό σπήλαιο, όπου γυρίστηκε η σειρά «Καρτ Ποστάλ».

Κατόπιν ακολουθούμε μονοπάτι παράλληλα με το πέλαγος, με εναλλασσόμενες ανηφόρες και κατηφόρες, που μας οδηγεί σε πιο απομονωμένες άγριες ακτές με τελευταία απ’ αυτές εκείνη των Ανωγείων με τα κοκκινωπά κάθετα βράχια και το βοτσαλάκι της, δίπλα στο μοναχικό αλμυρίκι, σήμα κατατεθέν και πολύ- φωτογραφισμένο από τους πεζοπόρους που διαβαίνουν. Μικρή σύντομη στάση και πάλι πίσω τον ίδιο δρόμο, πριν μας βρει το σκοτάδι.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Το χωριό της Κρήτης όπου το νερό τρέχει παντού – Καταρράκτες, αιωνόβια πλατάνια και μια ολόκληρη πόλη κρυμμένη στο παρελθόν

Η επιστροφή εξίσου ή και παραπάνω μαγευτική, αφού ο ήλιος κατηφορίζει σιγά-σιγά στο πέλαγος λούζοντας με τα ζεστά του χρώματα το τοπίο, ώσπου να χαθεί ολότελα πίσω από τη νησίδα Ντία. Με το λιγοστό πια φως φτάνουμε στη Μίλατο έχοντας διασχίσει 9 χλμ πέρα-δώθε και μια μπυρίτσα δίπλα ακριβώς στο κύμα πριν γυρίσουμε στους θορυβώδεις αυγουστιάτικους ρυθμούς της πόλης επιβάλλεται! Και στην άλλη με καλό!
Περισσότερες πληροφορίες στο blog του Συλλόγου: ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ ΣΤΗ ΜΙΛΑΤΟ

Δείτε φωτογραφίες: