Αποκαλύψεις Νικολόπουλου για τον Στέλιο Καζαντζίδη

Τι είπε για την ταινία «Υπάρχω» και τη διαφωνία με τα 35 τραγούδια

Σε νέες αποκαλύψεις για τη μακρόχρονη συνεργασία και τις εντάσεις με τον Στέλιο Καζαντζίδη προχώρησε ο Χρήστος Νικολόπουλος, μιλώντας για τη συνδημιουργία γνωστών τραγουδιών, τον τρόπο με τον οποίο καταγράφηκαν στη δισκογραφία, αλλά και για τον χαρακτήρα του αείμνηστου ερμηνευτή.

Ο συνθέτης αναφέρθηκε επίσης σε σπουδαίες φωνές του ελληνικού τραγουδιού με τις οποίες συνεργάστηκε, όπως η Χαρούλα Αλεξίου και η Ελένη Βιτάλη.

Κατά τη συνέντευξή του, ο γνωστός δημιουργός στάθηκε στη διαφωνία που είχε με τον Καζαντζίδη για την πατρότητα τραγουδιών όπως τα «Υπάρχω», «Πουκάμισο» και «Αγριολούλουδο», επισημαίνοντας ότι στη δισκογραφική τους πορεία ο τραγουδιστής εμφανιζόταν ως συνδημιουργός, ύστερα από δική του απαίτηση. Η αντιπαράθεση έληξε όταν ο δεύτερος παραδέχτηκε πως τα έργα ανήκαν αποκλειστικά στον ίδιο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ηράκλειο: Μετά το «Χριστός Ανέστη»… κατευθείαν στα clubs! – «Έκρηξη» κρατήσεων και την ημέρα του Πάσχα

«Με τον Καζαντζίδη είχαμε διαφωνία σε 35 τραγούδια, “Υπάρχω”, “Πουκάμισο”, “Αγριολούλουδο”, γιατί είχε το όνομά του ως δημιουργός, μαζί με το δικό μου. Το επέβαλε στην εταιρεία, από τότε που βάλαμε τα πρώτα τραγούδια και μετά τις διαφωνίες που είχαμε, καταλήξαμε να αποδεχτεί πλέον ότι τα τραγούδια είναι δικά μου και να μου τα δώσει πίσω», είπε χαρακτηριστικά, ο συνθέτης στην εκπομπή «Αστερόσκονη», το βράδυ του Σαββάτου 22 Νοεμβρίου.

Παράλληλα, ο Χρήστος Νικολόπουλος σχολίασε και την ταινία «Υπάρχω», σημειώνοντας ότι δεν παρουσίασε με ακρίβεια τη ζωή και το προφίλ του Καζαντζίδη, παρότι επρόκειτο για μια προσεγμένη παραγωγή με ξεχωριστή αισθητική. Όπως τόνισε, η κινηματογραφική αφήγηση επέλεξε να δώσει έμφαση στη μυθοποίηση του καλλιτέχνη.

«Ήταν περισσότερο μυθοπλασία. Πολύ καλογυρισμένη ταινία, τα άτομα πάρα πολύ καλά, αλλά περισσότερο ήταν μύθος παρά η πραγματική ζωή και ο χαρακτήρας του Καζαντζίδη. Ίσως καλά κάνανε γιατί ο κόσμος τον αγάπησε παρά πολύ που έπρεπε να εξωραϊστεί η εικόνα», σχολίασε.

Μιλώντας για τον χαρακτήρα του εμβληματικού ερμηνευτή, ο συνθέτης τον περιέγραψε ως ιδιαίτερα απαιτητικό και επιφυλακτικό, τονίζοντας ότι δεν εμπιστευόταν εύκολα κανέναν.

Παρά τις δυσκολίες, αναγνώρισε ότι υπήρξε εκείνος που άνοιξε τον δρόμο για ποσοστά στις δισκογραφικές εταιρείες, θέτοντας μια σημαντική παρακαταθήκη για τους επόμενους.

«Ο Στέλιος Καζαντζίδης ήταν πολύ δύσκολος άνθρωπος και καχύποπτος. Φοβόταν τα πάντα, δεν εμπιστευόταν κανέναν. Ο Καζαντζίδης ήταν ο πρώτος που πήρε ποσοστά από τις δισκογραφικές εταιρίες και κατόπιν τον ακολούθησαν και οι άλλοι. Όχι ότι έκανε συνδικαλισμό και τέτοια, δεν υπήρξε αυτό», ανέφερε.

Στη συνέχεια, ο Χρήστος Νικολόπουλος μίλησε για τη Χαρούλα Αλεξίου, εκφράζοντας τον θαυμασμό του τόσο για τη φωνή όσο και για την επιλογή της να αποχωρήσει από το τραγούδι, απόφαση που όπως είπε τη διατήρησε στο συλλογικό θυμικό.

«Μου αρέσει φοβερά η Χαρούλα Αλεξίου. Πάνω από όλες τις τραγουδίστριες βάζω αυτή, τη Βιτάλη και φυσικά τη Μαρινέλλα. Το αγαπημένο κομμάτι που έχω γράψει για την Αλεξίου είναι ”Τώρα κι εγώ θα ζήσω”. Είχα πει καλά έκανε και σταμάτησε το τραγούδι. Δεν ήθελε να καταρρίψει τον μύθο που είχε χτίσει και καλά έκανε. Όταν ένιωσε ότι η φωνή της δεν την ακολουθεί όπως πριν, αποφάσισε να σταματήσει και έμεινε στην ιστορία γιατί είναι πολύ δύσκολη απόφαση αυτή», σημείωσε.

Αντίστοιχα, ξεχώρισε και την Ελένη Βιτάλη, την οποία κατέταξε κορυφαία για τις φωνητικές δυνατότητές της, υπογραμμίζοντας ότι είχε το προνόμιο να γνωρίσει και να συνεργαστεί με τους σημαντικότερους καλλιτέχνες στην καλύτερη δημιουργική τους περίοδο.

«Μετά την Αλεξίου έχω την Ελένη Βιτάλη ως φωνητικό προσόν που της έδωσε ο Θεός. Είχα τη μεγάλη τύχη όλους αυτούς να τους ζήσω στην καλύτερή τους φάση. Αυτό είναι πολύ σημαντικό που μου έτυχε στη ζωή μου. Ακόμα και τον Καζαντζίδη. Αν ακούσει κανείς τις εκτελέσεις του ”Υπάρχω” και πριν και λίγο πιο μετά δεν έχουν καμία σχέση με τις εκτελέσεις στους τελευταίους του δίσκους. Όπως και τη Χαρούλα, την πέτυχα στην καλύτερη φωνητική της διάσταση».

Πηγή: ieidiseis.gr