Αρκαλοχώρι: 27 Σεπτεμβρίου 2021 – Πέντε χρόνια μετά, τι απέμεινε από εκείνη τη μέρα;

5 χρόνια μετά δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα. Οι κάτοικοι συνεχίζουν να παραμένουν μακριά από τα σπίτια τους, περιμένωντας την ημέρα που θα πουν «Επέστρεψα»

Ήταν 9:17 το πρωί.

Μια συνηθισμένη Δευτέρα μετατράπηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σε μια ημέρα που κανείς στο Αρκαλοχώρικαι στη Μινώα Πεδιάδα δεν θα ξεχάσει.

Η γη άρχισε να κινείται βίαια. Σπίτια τραντάχτηκαν, τοίχοι κατέρρευσαν, αντικείμενα εκτοξεύτηκαν από τα ράφια και άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους χωρίς να ξέρουν τι θα ακολουθήσει.

Ο σεισμός της 27ης Σεπτεμβρίου 2021 δεν άφησε πίσω του μόνο ζημιές. Άλλαξε την καθημερινότητα χιλιάδων ανθρώπων.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Φθιώτιδα: Τι λένε στο χωριό της γιατρού που εμπλέκεται στην υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη (βίντεο)

Σήμερα, πέντε χρόνια αργότερα, η ημερομηνία επιστρέφει στο ημερολόγιο. Και μαζί της επιστρέφουν οι εικόνες εκείνης της ημέρας.

Μόνο που αυτή τη φορά το ερώτημα είναι διαφορετικό:

Τι έχει αλλάξει μέσα σε αυτά τα πέντε χρόνια;

Η απάντηση δεν είναι ίδια για όλους.

Κάποιοι άνθρωποι κατάφεραν να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Κάποιοι επισκεύασαν τις περιουσίες τους και προσπάθησαν να αφήσουν πίσω τους την περιπέτεια. Για άλλους, όμως, η λέξη «σεισμόπληκτος» εξακολουθεί να περιγράφει την καθημερινότητά τους.

Αυτό αποτυπώθηκε και στη συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες ημέρες, με αφορμή τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από τον σεισμό.

Τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν δείχνουν το μέγεθος της εκκρεμότητας: περίπου 8.500 κτίρια έχουν ελεγχθεί, περίπου 3.500 χαρακτηρίστηκαν «κίτρινα» και περίπου 750 «κόκκινα». Από τις περίπου 3.500 αιτήσεις για άδειες επισκευής των «κίτρινων» κτιρίων, έχουν εκδοθεί περίπου 600.

Αυτοί είναι αριθμοί.

Πίσω όμως από κάθε αριθμό υπάρχει μια ιστορία.

Υπάρχει ένας άνθρωπος που περιμένει. Μια οικογένεια που θέλει να ξαναμπεί στο σπίτι της. Ένας επαγγελματίας που θέλει να ξανανοίξει την επιχείρησή του. Ένα παιδί που θέλει να κάνει μάθημα σε ένα κανονικό σχολείο.

Και υπάρχουν ακόμη οικογένειες που πέντε χρόνια μετά εξακολουθούν να μένουν σε προσωρινούς οικίσκους. Το θέμα αυτό τέθηκε εκ νέου στη φετινή συζήτηση για την πορεία της αποκατάστασης.

Την ίδια στιγμή, υπάρχουν και έργα που προχωρούν, μελέτες που ολοκληρώνονται και διαδικασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Άρα η εικόνα δεν είναι μόνο μαύρη ή άσπρη.

Υπάρχει πρόοδος, αλλά υπάρχει και αναμονή.

Και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη δυσκολία για έναν άνθρωπο που περιμένει πέντε χρόνια: να βλέπει ότι κάτι κινείται, αλλά να μην ξέρει πότε ακριβώς θα τελειώσει.

Στη συνέντευξη Τύπου, ο δήμαρχος Μινώα Πεδιάδας Βασίλης Κεγκέρογλου αναφέρθηκε ακριβώς σε αυτή την απόσταση ανάμεσα στην ανάγκη των ανθρώπων και στην ταχύτητα των διαδικασιών. Όπως ανέφερε, σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχουν διαθέσιμες χρηματοδοτήσεις, όμως η γραφειοκρατία, οι εγκρίσεις και η υποστελέχωση των υπηρεσιών δημιουργούν καθυστερήσεις.
Πέντε χρόνια μετά, λοιπόν, ο σεισμός δεν είναι μόνο μια ανάμνηση.

Για κάποιους είναι μια ημερομηνία.

Για άλλους είναι ένα σπίτι που δεν επισκευάστηκε ακόμη.

Για κάποιους είναι ένας οικίσκος.

Για μια οικογένεια είναι μια ζωή που χρειάστηκε να ξαναστηθεί από την αρχή.

Και για ολόκληρη την περιοχή είναι μια μεγάλη δοκιμασία που ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί.

Όμως υπάρχει και κάτι που δεν μπορεί να μετρηθεί με αριθμούς.

Είναι ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι στάθηκαν ο ένας δίπλα στον άλλον εκείνες τις πρώτες ώρες και ημέρες.

Οι γείτονες, οι εθελοντές, οι διασώστες, οι εκπαιδευτικοί, οι επαγγελματίες, οι άνθρωποι που έφεραν βοήθεια από κάθε γωνιά της Κρήτης.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο κομμάτι της ιστορίας του Αρκαλοχωρίου.

Γιατί ο σεισμός μπορεί να γκρέμισε σπίτια.

Δεν κατάφερε όμως να γκρεμίσει την κοινωνία.

Πέντε χρόνια μετά, η περιοχή συνεχίζει να κοιτάζει μπροστά.

Και ίσως η φετινή επέτειος να μην πρέπει να είναι μόνο μια ημέρα για να θυμηθούμε τι συνέβη.

Αλλά και μια ημέρα για να θυμηθούμε τους ανθρώπους που ακόμη περιμένουν.

Γιατί η αποκατάσταση δεν ολοκληρώνεται όταν τελειώσει ένας φάκελος.

Ολοκληρώνεται όταν ένας άνθρωπος μπορέσει να ανοίξει ξανά την πόρτα του σπιτιού του και να πει:

«Επέστρεψα».

Αρκαλοχώρι, 5 χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό – Ζωή σε κοντέινερ και η αποκατάσταση με ρυθμούς χελώνας