Τι αποκαλύπτει η μελέτη

Με την όλο και μεγαλύτερη διάδοση των φετίχ στο σεξ μέσω διάφορων «ενημερωτικών» καναλιών, πολλές πρακτικές γίνονται συχνότερα αντικείμενο πειραματισμού – χωρίς όμως οι πιθανοί κίνδυνοι να έχουν αλλάξει.

Μια νέα μελέτη που διεξήχθη για το Institute for Addressing Strangulation (IfAS) -έναν οργανισμό με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο που στοχεύει στη μείωση των βλαβών από στραγγαλισμό σε περιστατικά ενδοοικογενειακής κακοποίησης, σεξουαλικά πλαίσια και ιατροδικαστικά περιβάλλοντα- δείχνει πόσο διαδεδομένος έχει γίνει ο στραγγαλισμός (choking) στην σεξουαλική πράξη, αλλά και πόσο θολές παραμένουν οι γνώσεις γύρω από την επικινδυνότητά του. Σύμφωνα με τα ευρήματα, πάνω από το ένα τρίτο των ατόμων ηλικίας 16 έως 34 έχουν πνιγεί ή υποστεί στραγγαλισμό τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια συναινετικού σεξ.

Αν και πολλοί συμμετέχοντες ανέφεραν θετικές εμπειρίες, άλλοι περιέγραψαν βαθιά αρνητικές εμπειρίες. Λίγο περισσότερο από το ένα τέταρτο δήλωσε ότι υπέστη πίεση στον λαιμό χωρίς να έχει δώσει προηγουμένως τη συγκατάθεσή του. Το εύρημα αυτό προκαλεί ανησυχία, δεδομένου ότι ο «ερωτικός» στραγγαλισμός μπορεί να τέμνεται με ενδοοικογενειακή κακοποίηση, ενώ ο μη θανατηφόρος στραγγαλισμός αποτελεί γνωστό προειδοποιητικό δείκτη σοβαρής βίας μεταξύ συντρόφων.

Παράλληλα, η μελέτη υποδηλώνει ότι η πορνογραφία που περιλαμβάνει την πρακτική του στραγγαλισμού συμβάλλει στη σταδιακή κανονικοποίηση της πρακτικής στους νέους ενήλικες. Ο Christopher Saville, Ανώτερος Κλινικός Λέκτορας στη Σχολή Ψυχολογίας και Επιστήμης του Αθλητισμού στο Πανεπιστήμιο Bangor αναλύει τα στοιχεία της μελέτης με άρθρο του στο The Conversation.

«Όταν μια συμπεριφορά που είναι καλά καταγεγραμμένη σε εξαναγκαστικές και βίαιες σχέσεις γίνεται κανονικοποιημένη σε συναινετικά πλαίσια, τα όρια μπορούν να θολώσουν» τονίζει. Οι νέοι μπορεί να δυσκολευτούν να διακρίνουν τον πειραματισμό από τη βλάβη και μπορεί να αισθανθούν πίεση να αποδεχτούν πράξεις που δεν επιθυμούν. «Οι αφηγήσεις της έρευνας σχετικά με τη δυσφορία και την έλλειψη συναίνεσης υπογραμμίζουν το πώς αυτά τα όρια μπορούν να διαβρωθούν» εξηγεί.

Τι αποκαλύπτει η μελέτη

Ένα από τα πιο αποκαλυπτικά τμήματα της έρευνας εξερεύνησε το πώς οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο. Σχεδόν τα τρία τέταρτα των ερωτηθέντων περιέγραψαν τον πνιγμό κατά τη διάρκεια του σεξ ως «πολύ επικίνδυνο» ή «κάπως επικίνδυνο». Ωστόσο, όταν ρωτήθηκαν αν είναι δυνατόν να στραγγαλίσει κανείς κάποιον με ασφάλεια κατά το σεξ, οι απόψεις ήταν διφορούμενες: Το 29% πίστευε ότι είναι δυνατόν, το 39% ότι δεν είναι και το 32% ήταν αναποφάσιστο.

Συγκεκριμένα, υπήρχε μεγάλη σύγχυση σχετικά με το αν είναι πιο επικίνδυνη η πίεση στην αεροφόρο οδό ή στα αιμοφόρα αγγεία του λαιμού. Αυτή η σύγχυση είναι σημαντική γιατί το σώμα αντιδρά πολύ διαφορετικά σε κάθε είδος πίεσης.

Η απόφραξη της αναπνοής μπορεί να προκαλέσει απώλεια συνείδησης σε περίπου ένα λεπτό, ενώ η διακοπή της ροής του αίματος στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσει λιποθυμία μέσα σε 5–10 δευτερόλεπτα και είναι πιο δύσκολο να γίνει αντιληπτή. Αυτό κάνει τον στραγγαλισμό ιδιαίτερα επικίνδυνο, καθώς ο εγκέφαλος χρειάζεται συνεχή παροχή οξυγόνου και αρχίζει να υφίσταται βλάβες πολύ γρήγορα.

Ο σεξουαλικός στραγγαλισμός μπορεί να προκαλέσει σοβαρούς σωματικούς και ψυχολογικούς τραυματισμούς, όπως δυσκολία αναπνοής, πόνο, προβλήματα κατάποσης, απώλεια ελέγχου σωματικών λειτουργιών, προβλήματα μνήμης και τραύμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί ακόμη και να προκαλέσει εγκεφαλικό επεισόδιο, αν προκληθεί αιμορραγία ή δημιουργηθεί θρόμβος.

Συμπέρασμα

Η μελέτη αναδεικνύει ένα σημαντικό κενό γνώσης: πολλοί νέοι δεν κατανοούν τι ακριβώς καθιστά τον στραγγαλισμό επικίνδυνο – ένα κενό που μπορεί να έχει σοβαρές ή ακόμη και απειλητικές για τη ζωή συνέπειες.

Η σωστή ενημέρωση για το πώς η πίεση στον λαιμό επηρεάζει το σώμα θα μπορούσε να μειώσει ουσιαστικά τις βλάβες, προσφέροντας στους ανθρώπους πιο καθαρή αντίληψη των κινδύνων. Παράλληλα, η διάδοση ακριβών πληροφοριών μπορεί να στηρίξει ευρύτερες προσπάθειες δημόσιας υγείας, εξηγώντας γιατί ορισμένες πρακτικές ενέχουν αυξημένη επικινδυνότητα και γιατί αναπτύσσονται νέες νομικές και κλινικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπισή τους, καταλήγει ο ειδικός.

Πηγή: ygeiamou.gr