Χανιά: Η 17η Αυγούστου που άφησε πίσω της… πέντε νεκρούς στην άσφαλτο

Η 17η Αυγούστου του 2017 και του 2024 στιγματίστηκε από δύο πολύνεκρα τροχαία που κόστισαν τη ζωή σε πέντε ανθρώπους 

Η 17η Αυγούστου έχει χαραχθεί στη μνήμη πολλών, ως μια ιδιαίτερα δύσκολη ημερομηνία για τα Χανιά, καθώς μέσα σε διάστημα επτά ετών πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους. 

Στις 17 Αυγούστου 2017, ξημερώματα, δύο νεαροί φοιτητές του Πολυτεχνείου Κρήτης η Στέλλα Μόσχου και ο Γιάννης Στρογγυλός παρασύρθηκαν από όχημα στον κεντρικό δρόμο (Ελευθερίου Βενιζέλου) έξω από το Πολυτεχνείο Κρήτης, από ένα όχημα που πήγαινε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, χάνοντας τη ζωή τους όπως και το σκυλάκι τους.

Στις 17 Αυγούστου 2024, ξημερώματα, τρεις ακόμα νέοι (ο ένας ανήλικος), Νίκος Τσαγκαράκης, Θοδωρής Τζανίδης και Αλέξανδρος Συμιανάκης σκοτώθηκαν σε τροχαίο ατύχημα, στον ΒΟΑΚ, στο ύψος του Γαλατά Χανίων, μετά από σύγκρουση του οχήματός τους, με τουριστικό βαν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Νεκρός αστυνομικός στον Άγιο Δημήτριο: Αναζητούν για δεύτερο πρόσωπο οι Αρχές

Δύο τραγικά συμβάντα που δεν ξεχνιούνται και φυσικά, οι συγγενείς των νεκρών αναζητούν απαντήσεις κάτω από τις συνθήκες που συνέβησαν.

Για την πρώτη περίπτωση, η μητέρα της Στέλλας, Βαρβάρα Γιοράν έκανε μια συγκινητική ανάρτηση, 9 χρόνια μετά τον χαμό του παιδιού της:

«Πέρασαν 9 χρόνια Αστεράκι μου. 9 χρόνια από εκείνη την καταραμένη μέρα που χτύπησε το τηλέφωνο μου και στην οθόνη εμφανίστηκε το γλυκό σου προσωπάκι. Όμως δεν ακούστηκε η δική σου φωνή. Ηταν μια άλλη, αντρική, σοβαρή, αμήχανη, ταραγμένη φωνή. Θα ήθελα να μπορούσα να την ξεχάσω, αλλά είναι αδύνατο. «Είστε η μητέρα της Στυλιανής;;» Κανένας δεν σε έλεγε Στυλιανή. Μόνο κάποιος που θα έβλεπε την ταυτότητα σου θα σε αποκαλούσε έτσι. Κάποιος που δεν σε ξέρει.

»Ηταν η στιγμή, εκείνη που ένιωσα πως είναι να σκίζεται όλο σου το είναι. Να μαυρίζει όλος ο κόσμος.

»Να θέλεις να πετάξεις για να συναντήσεις την ψυχή της να την προλάβεις. Να μην φύγει μακρυά σου. Να της φωνάξεις δυνατά και να μην βγαίνουν λέξεις από το στόμα σου. Θέλεις να φωνάξεις ΟΧΙ εσύ!!! Γύρνα πίσω! Εχεις τόσα να κάνεις ακόμη στη ζωή σου!! Θα φύγω εγώ για σένα. Να πάρει εμένα. Δεν έφταιξες σε τίποτα!!

»Εννέα χρόνια Στελλάκι μου. Δεν μας άφησες επειδή το ήθελες. Σε σκότωσε μαζί με τον Γιάννη σου ένας αλήτης, φονιάς, μεθυσμένος και χωρίς δίπλωμα αλήτης . Που κάποιος άλλος αλήτης του έδωσε το αυτοκίνητο του. Που δεν είχαν καν τα «παντελόνια» να παραδεχτούν το έγκλημα που διέπραξαν.

»Τι να λέμε τώρα κάθε φορά…. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

»Εγώ να μην περνά στιγμή που να μην σε σκέφτομαι…

»Η μάνα του Γιάννη το ίδιο…

»Ο αλήτης να συνεχίζει να ζει την ζωή του χωρίς να έχει τιμωρηθεί για το έγκλημα του….

»Ο άλλος ο αλήτης που του έδωσε το αυτοκίνητο, ελπίζω να σέρνεται αλλά δεν το ξέρω. Αν κάποιος ξέρει κάτι ας μου πει.

»Και….. ακόμη περιμένουμε να σας τιμήσουν εκεί στα Χανιά, φτιάχνοντας έναν κυκλικό κόμβο. Ούτε το γεφύρι της Άρτας…

»Αυτό το γλυκό σου χαμόγελο δεν αφήνει όμως να ξεχαστεί τίποτα.

»6:20 17 Αυγούστου 2017 ακριβώς την ώρα που βγήκες από το mini market με τα σάντουιτς στα χέρια. Την ώρα που από έξω σε περίμενε ο Γιάννης κρατώντας με λουρί τον Ραμόν».

Πηγή: EΡΤ