Δεκτή η τροπολογία του Νίκου Παπανδρέου για την προστασία γυναικών και κοριτσιών με αναπηρία

Καθίσταται παράνομη η αναγκαστική στείρωση και κάθε μορφή γενετήσιας βίας

Δεκτή έγινε η τροπολογία που κατέθεσε ο Νίκος Παπανδρέου στο κείμενο για την Στρατηγική της ΕΕ αναφορικά με τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.

Με την προσθήκη στο σχετικό άρθρο καθίσταται παράνομη η αναγκαστική στείρωση και κάθε μορφή γενετήσιας βίας κατά γυναικών και κοριτσιών με αναπηρία. Καλείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ενθαρρύνει τα κράτη – μέλη ώστε να προχωρήσουν χωρίς καθυστέρηση στην ποινικοποίηση αυτών των πράξεων και να προβλέπονται τόσο καταδικαστικές ποινές για τους ενόχους όσο και αποζημιώσεις για τα θύματα.

Επίσης με βάση την τροπολογία τα κράτη – μέλη καλούνται να εξασφαλίσουν ίση πρόσβαση στις γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρία στα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά τους δικαιώματα, την περίθαλψη και τη δικαιοσύνη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Χανιά: Αστυνομικός εκτός υπηρεσίας αφόπλισε νεαρό με όπλο στη Λέσχη Αξιωματικών

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της τροπολογίας, όπως ψηφίστηκε σήμερα:

«Αναγνωρίζει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα κορίτσια με αναπηρίες και σημειώνει πως οι γυναίκες με αναπηρίες αντιμετωπίζουν υψηλότερους δείκτες βίας κατά των γυναικών και ενδοοικογενειακή βία, συμπεριλαμβανομένου και του εξαναγκασμού σε στείρωση. Καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να κρατήσει σκληρή στάση και να ενθαρρύνει τα κράτη – μέλη να υιοθετήσουν μέτρα χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, να ποινικοποιήσουν τον εξαναγκασμό σε στείρωση χωρίς καμία εξαίρεση, ο οποίος βασίζεται στην αναπηρία ή την νομική ικανότητα. Να εξασφαλίσουν ίση πρόσβαση στα σεξουαλικά και αναπαραγωγικά δικαιώματα, την περίθαλψη, τη δικαιοσύνη και να προτείνουν κατάλληλες καταδικαστικές ποινές και αποζημιώσεις για τα θύματα. Να ενθαρρύνει όλα τα κράτη – μέλη να επικυρώσουν τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Καλεί την Επιτροπή να αξιολογήσει επειγόντως εάν η αναγκαστική ή ανεπιθύμητη στείρωση είναι επαρκώς ποινικοποιημένη στα κράτη – μέλη με στόχο να τερματίσει αυτή την πρακτική σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συνθήκη και οι οποίες αναφέρονται στο να μην υπάρχουν διακρίσεις.»