Διαμαρτυρία από την Αμερική για τις απαλλοτριώσεις του ΒΟΑΚ! Τι ζητά κορυφαίος μουσικός υποψήφιος για τα βραβεία Grammy

Η επιστολή διαμαρτυρίας του καταξιωμένου ομογενή μουσικού στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη

Μέχρι την άλλη άκρη του Ατλαντικού έχουν φτάσει οι απαλλοτριώσεις του νέου ΒΟΑΚ, με κορυφαίο ομογενή μουσικό στην Αμερική να απευθύνει δημόσια διαμαρτυρία στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη!

Ο καταγόμενος από το Ρέθυμνο και την περιοχή του Άδελε μουσικός Έρικ Αλεξανδράκης, μουσικός ιδιαίτερα καταξιωμένος και μάλιστα 2 φορές υποψήφιος για τα κορυφαία μουσικά βραβεία Grammy, απέστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Στην επιστολή του προς τον πρωθυπουργό, ο Έρικ Αλεξανδράκης, γιος, σημειωτέον, του σπουδαίου καθηγητή Γιώργου Αλεξανδράκη που έβαλε τη δική του σφραγίδα στο Πανεπιστήμιο Κρήτης,  εκφράζει την απογοήτευση του για τον σχεδιασμό  γύρω από τον νέο ΒΟΑΚ στο Ρέθυμνο. Μάλιστα δεν διστάζει να χαρακτηρίσει ως  καταστροφικές τις προγραμματισμένες απαλλοτριώσεις περιουσιών στην ευρύτερη περιοχή του τόπου καταγωγής του, το Άδελε.

«Ο εκσυγχρονισμός των υποδομών είναι σημαντικός, όμως δεν θα πρέπει να πραγματοποιείται εις βάρος ιστορικών χωριών, παραγωγικής αγροτικής γης και ζωντανών κοινοτήτων όταν υπάρχουν ισορροπημένες εναλλακτικές« υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο καταξιωμένος ομογενής μουσικός που ζει μόνιμα στις Η.Π.Α και καλεί την κυβέρνηση και προσωπικά τον πρωθυπουργό να εξετάσουν σοβαρά εναλλακτικές, και λιγότερο καταστροφικές-όπως ο ίδιος τις χαρακτηρίζει- τεχνικές λύσεις σε σχέση με την χάραξη του νέου αυτοκινητοδρόμου και τα απαλλοτριώμενα ακίνητα..

«Σας καλώ με σεβασμό, εσάς και τους συνεργάτες σας, να σταματήσετε αυτή την πορεία πριν προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά» είναι η έκκληση, σε προσωπικό τόνο που απευθύνει ο καταξιωμένος μουσικός Έρικ Αλεξανδράκης  σε μια αν μη τι άλλο απρόσμενη παρέμβαση από το εξωτερικό και δη τις Η.Π.Α για τις απαλλοτριώσεις του μεγάλου αναπτυξιακού έργου ανακατασκευής του βόρειου οδικού άξονα Κρήτης.

Η επιστολή διαμαρτυρίας του ομογενή μουσικού Έρικ Αλεξανδράκη στον πρωθυπουργό για τον ΒΟΑΚ

«Αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ Κυριάκο Μητσοτάκη,

Αξιότιμα Μέλη του Κοινοβουλίου και σεβαστοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι,

Σας γράφω για να εκφράσω τη βαθιά μου απογοήτευση σχετικά με την προγραμματισμένη απαλλοτρίωση γης, κατοικιών και αγροτικών περιουσιών στο Αδελέ και στα γειτονικά χωριά, στο πλαίσιο του νέου αυτοκινητοδρόμου στη βόρεια Κρήτη. Η προτεινόμενη καταστροφή, η τεράστια αναστάτωση και το κόστος όσον αφορά το τμήμα από τον «κόμβο» Ρεθύμνου έως το Σταυρωμένο είναι εντελώς αχρείαστα. Αυτό που χρειάζεται είναι η αναβάθμιση του υφιστάμενου τμήματος στα νέα πρότυπα, όχι η δημιουργία παράλληλου δρόμου.

Ονομάζομαι Έρικ Αλεξανδράκης, είμαι δύο φορές υποψήφιος για βραβείο Grammy, Έλληνας πολίτης που ζει στο εξωτερικό και μέλος οικογένειας με βαθιές ρίζες στην Κρήτη.

Κύριε Πρωθυπουργέ Κ. Μητσοτάκη, ίσως θυμάστε — ή ίσως όχι — κάποιες σύντομες επαφές σας με τον αδελφό μου, Κωνσταντίνο, στο Νταβός. Ο ίδιος μιλά με ιδιαίτερα θετικά λόγια για τις συνομιλίες σας. Εσείς και οι συνεργάτες σας ενδέχεται επίσης να γνωρίζετε τον πατέρα μου, Δρ. Γιώργο Αλεξανδράκη, ο οποίος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην πρώιμη ανάπτυξη του Πανεπιστημίου Κρήτης και χρηματοδότησε την πρώτη ανάλυση DNA που πραγματοποιήθηκε στην Ελλάδα για την ταυτοποίηση θυμάτων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Είμαι βαθύτατα συγκλονισμένος από το γεγονός ότι φαίνεται να έχει προταθεί μια τόσο εκτεταμένη αναστάτωση χωρίς επαρκή εξέταση της ίδιας της περιοχής, των υφιστάμενων υποδομών της και των λιγότερο καταστροφικών εναλλακτικών λύσεων. Ο εκσυγχρονισμός των υποδομών είναι σημαντικός, όμως δεν θα πρέπει να πραγματοποιείται εις βάρος ιστορικών χωριών, παραγωγικής αγροτικής γης και ζωντανών κοινοτήτων όταν υπάρχουν ισορροπημένες εναλλακτικές.

φωτό: google maps

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Σοβαρό τροχαίο στα Χανιά: Αυτοκίνητο βγήκε εκτός δρόμου – Πληροφορίες για εγκλωβισμένο άτομο!

Σύμφωνα με έγγραφα που παραδόθηκαν πρόσφατα στους θιγόμενους ιδιοκτήτες, η υφιστάμενη χάραξη θα απαιτούσε την απαλλοτρίωση και καταστροφή παραγωγικών καλλιεργειών, ελαιώνων, οικογενειακών κατοικιών και τμημάτων ιστορικών και πολιτισμικά σημαντικών χωριών. Αυτό εγείρει ένα επείγον και θεμελιώδες ερώτημα: έχει πράγματι πραγματοποιηθεί μια επαρκώς αυστηρή και αντικειμενική αξιολόγηση ώστε να διαπιστωθεί εάν αυτή η έκταση καταστροφής είναι πραγματικά αναγκαία; Η πρόοδος δεν θα πρέπει να σημαίνει τη θυσία της ομορφιάς, της ιστορίας και της κοινότητας όταν υπάρχουν πιο ισορροπημένες επιλογές.

Το ζήτημα αυτό υπερβαίνει κατά πολύ την ιδιωτική περιουσία. Επηρεάζει άμεσα:

την τοπική αγροτική παραγωγή,
τη διατήρηση των χωριών και της περιφερειακής πολιτιστικής κληρονομιάς,
την περιβαλλοντική και αισθητική ακεραιότητα του τοπίου,
και την εμπιστοσύνη των πολιτών στον σχεδιασμό δημοσίων έργων.
Έχοντας περάσει εκτεταμένο χρόνο στην περιοχή, ακόμη και κατά τους μήνες αιχμής του καλοκαιριού, καταθέτω με σεβασμό ότι ένας νέος μεγάλος αυτοκινητόδρομος που διέρχεται μέσα από αυτά τα χωριά δεν δικαιολογείται. Από τη δική μου εμπειρία, οι κυκλοφοριακές συνθήκες στην περιοχή ουδέποτε πλησίασαν επίπεδα που να δικαιολογούν εκτεταμένες κατεδαφίσεις και εκτοπισμό κατοίκων. Βεβαίως, υπάρχουν τμήματα του υφιστάμενου οδικού δικτύου που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από στοχευμένες βελτιώσεις ασφάλειας και επιλεκτική διαπλάτυνση. Στρατηγικές παρεμβάσεις στους υπάρχοντες δρόμους θα μπορούσαν να σώσουν ζωές διατηρώντας ταυτόχρονα κατοικίες, αγροτική γη και την ταυτότητα των χωριών. Μια τέτοια προσέγγιση θα μείωνε επίσης το κόστος και θα απέτρεπε αχρείαστη καταστροφή.

φωτό: google maps

Με σεβασμό, ζητώ τα εξής:

Την άμεση αναστολή των προγραμματισμένων απαλλοτριώσεων που επηρεάζουν το Άδελε και τα γειτονικά χωριά.
Μια διαφανή και ανεξάρτητη επανεξέταση της προτεινόμενης χάραξης και της αναγκαιότητάς της.
Τη σοβαρή εξέταση λιγότερο καταστροφικών εναλλακτικών λύσεων, επικεντρωμένων σε στοχευμένες βελτιώσεις του υφιστάμενου οδικού δικτύου και ουσιαστική εφαρμογή μέτρων οδικής ασφάλειας.
Το Άδελε και τα γύρω χωριά δεν είναι ανώνυμες εκτάσεις αδόμητης γης. Είναι τόποι βαθιάς ιστορικής σημασίας και ανθρώπινης συνέχειας. Αντιπροσωπεύουν μέσα βιοπορισμού, πατρογονική γη που έχει περάσει από γενιά σε γενιά και κοινότητες με ισχυρή ιστορική και πολιτιστική ταυτότητα. Το Άδελε είναι η γενέτειρα του Κώστα Γιαμπουδάκη, του ήρωα του Αρκαδίου, που θυσίασε τη ζωή του αντιστεκόμενος στην οθωμανική τυραννία υπερασπιζόμενος την Κρήτη και την ελευθερία. Η δική μας οικογενειακή ιστορία είναι βαθιά συνδεδεμένη με αυτή την κληρονομιά.

Κατά τα χρόνια του πολέμου, μετά τη Μάχη της Κρήτης, οι ναζιστικές δυνάμεις εκτέλεσαν τον παππού μου (καθώς και τον προπάππου μου και δύο αδέλφια της προγιαγιάς μου), ο οποίος τότε υπηρετούσε ως δήμαρχος του Άδελε, και κατέλαβαν το σπίτι που είχε χτίσει με τα ίδια του τα χέρια. Ο πατέρας μου, που αργότερα απέκτησε διδακτορικό στη Φυσική από το Πανεπιστήμιο Princeton, πέρασε μεγάλο μέρος της Κατοχής στο σπίτι της οικογένειας Γιαμπουδάκη, που ανήκε στον ανιψιό του Γιαμπουδάκη — θείο μας.

Στο πλαίσιο της διατήρησης αυτής της πολιτιστικής συνέχειας, ο πατέρας μου, κατά τη διάρκεια των τελευταίων σαράντα ετών, επέκτεινε σταδιακά το μικρό κομμάτι γης που είχε κληρονομήσει από τη γιαγιά μου, αποκτώντας μικρά γειτονικά τεμάχια, φτάνοντας σήμερα σχεδόν τα δύο στρέμματα, όπου έχουν φυτευτεί περίπου 150 νέες ελιές. Γνωρίζω τον πατέρα μου. Εάν αυτό το νέο καταστροφικό τμήμα ήταν πράγματι αναγκαίο, θα ήταν ο πρώτος που θα υποδεχόταν τις μπουλντόζες. Όπως πολλοί κάτοικοι των χωριών, είναι συντετριμμένος που με αυτό το σχέδιο δεν θα μπορέσει να παραδώσει αυτή την περιουσία στα εγγόνια του.

Δυστυχώς, η πρόταση αυτή φαίνεται να αποτελεί σύμπτωμα ενός ευρύτερου συστημικού προβλήματος στην Ελλάδα: αντιδραστικές πρακτικές ανάπτυξης που πολύ συχνά δίνουν προτεραιότητα στη βραχυπρόθεσμη κατασκευή αντί στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και τη διατήρηση. Οι πολίτες το βλέπουν αυτό σε πολλές μορφές — ασυνεπή εφαρμογή πολεοδομικών κανόνων, ανεξέλεγκτη υπερανάπτυξη, τη συνεχιζόμενη ύπαρξη βανδαλισμών και γκράφιτι, καθώς και αποτρέψιμους θανάτους που προκαλούνται από υπερβολική ταχύτητα και οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ.

Η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει σε έργα υποδομής προστατεύοντας παράλληλα τους ανθρώπους της, τα χωριά της, τους αγροτικούς της πόρους και την πολιτιστική της κληρονομιά. Αυτοί οι στόχοι δεν είναι αλληλοσυγκρουόμενοι.

Ένα τελευταίο σημείο αξίζει να αναφερθεί. Οι ειδοποιήσεις που παραδόθηκαν πρόσφατα στους θιγόμενους ιδιοκτήτες έφτασαν σχεδόν ακριβώς στην 85η επέτειο της Μάχης της Κρήτης και των εκτελέσεων που πραγματοποιήθηκαν στο Άδελε στις 2 Ιουνίου 1941. Νομίζω πως όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι η χρονική συγκυρία, χωρίς καμία προειδοποίηση, είναι μακάβρια.

Η συγκυρία αυτή φέρει μια οδυνηρή και βαθιά συμβολική ειρωνεία. Σχεδόν ογδόντα πέντε χρόνια αργότερα, οικογένειες βρίσκονται και πάλι αντιμέτωπες με την προοπτική να χάσουν τα σπίτια και τη γη τους — αυτή τη φορά όχι από ξένους κατακτητές, αλλά εξαιτίας αποφάσεων της ίδιας τους της κυβέρνησης.

Τέλος, το κίνητρό μου για αυτή την επιστολή είναι συνολικό και βαθιά προσωπικό. Μου έρχονται στον νου τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη:

«Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.»

Σας καλώ με σεβασμό, εσάς και τους συνεργάτες σας, να σταματήσετε αυτή την πορεία πριν προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά.

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο και την προσοχή σας.

Με εκτίμηση,

Έρικ Αλεξανδράκης».