«Καταρρακώνομαι όσο πλησιάζει το τέλος της μητέρας μου»

Η διαχείριση της φθοράς και οι νέες ισορροπίες μέσα στην οικογένεια αποτελούν το επίκεντρο της νέας συνέντευξης που παραχώρησε η Ελένη Ράντου. Η δημοφιλής καλλιτέχνης περιγράφει μια συνθήκη που πολλοί άνθρωποι της γενιάς της καλούνται να αντιμετωπίσουν: τη στιγμή που οι ρόλοι αντιστρέφονται και το παιδί αναλαμβάνει τη φροντίδα του γονιού.

«Για μένα η μητρότητα έχει κάνει τον πλήρη κύκλο της. Φροντίζω το παιδί μου, αλλά και έναν γονιό που έχει γίνει πιο παιδί από το παιδί μου. Είναι πολύ αμήχανο να γίνεσαι γονιός του γονιού σου. Είναι μια άλλη μορφή μητρότητας, αφύσικη, για την οποία δεν προετοιμάζεσαι» αναφέρει χαρακτηριστικά η Ελένη Ράντου, περιγράφοντας την αμηχανία αυτής της «αφύσικης» μετάβασης.

Η μάχη με την επερχόμενη απώλεια και η «παγίδα» της τελειότητας

Παρά τη δημιουργική διέξοδο που βρήκε μέσα από το θέατρο, η ηθοποιός παραδέχεται πως η συμφιλίωση με το τέλος παραμένει μια ανοιχτή πληγή. «Τη δημιούργησα για να συμφιλιωθώ με το τέλος της μητέρας μου, αλλά δεν τα έχω καταφέρει. Όσο πλησιάζει, καταρρακώνομαι περισσότερο» εξομολογείται, καταρρίπτοντας τον μύθο ότι η κατανόηση ενός προβλήματος οδηγεί αυτόματα και στη λύση του.

Παράλληλα, η Ελένη Ράντου μιλά για την αποκαθήλωση του «παντοδύναμου γονιού», μια διαδικασία που τη βοήθησε να συγχωρέσει τη δική της μητέρα για παλαιότερα τραύματα. «Τη συγχώρησα, ναι. Παλεύω ακόμη να είμαι καλή κόρη. Η ασθένεια της μου έδωσε χρόνο να την καταλάβω καλύτερα. Ένα παιδί θέλει έναν παντοδύναμο γονιό, αλλά αυτό δεν είναι ρεαλιστικό. Ο γονιός δεν είναι θεός. Όταν καταρρέει αυτή η εικόνα, είμαστε άδικοι μαζί του» σημειώνει στο περιοδικό Vogue και τη Γεωργία Φέκου.

Το «σ’ αγαπώ» και η σχέση με την κόρη της

Στο κεφάλαιο της δικής της μητρότητας, η Ελένη Ράντου αναμετράται με τα δικά της βιώματα και τις προβολές που κάνουν οι γονείς στα παιδιά τους. Η ίδια επέλεξε να προσφέρει την τρυφερότητα που στερήθηκε, σε σημείο που η κόρη της, ήδη από την ηλικία των τριών ετών, της ζητούσε… να σταματήσει.

«Επειδή δεν έλαβα τρυφερότητα, έδωσα υπερβολική. Ότι κουβαλάς, το μεταφέρεις. Θυμάμαι να λέω στην κόρη μου “σ’ αγαπώ” τόσο συχνά, που κάποια στιγμή, όταν ήμουν τριών χρονών, μου είπε: “Το ξέρω, σταμάτα να μου το λες. Μου το έχεις πει χίλιες φορές”» θυμάται η ηθοποιός.

Σήμερα, βλέποντας την κόρη της να ζει αυτόνομη στο εξωτερικό, η Ελένη Ράντου παρατηρεί την ανθεκτικότητά της και αναρωτιέται για το αν η εικόνα που έχει για εκείνη ταυτίζεται με την πραγματικότητα. «Κάνουμε προβολές στα παιδιά μας και καταλήγουμε να βλέπουμε πως είναι άλλοι άνθρωποι από αυτό που είχαμε στο μυαλό μας» καταλήγει, θέτοντας τον προβληματισμό για το πόσο πραγματικά γνωρίζουμε τους δικούς μας ανθρώπους.

Πηγή: newsit.gr