Ελλάδα, Κύπρος, Τουρκία, Ρωσία και Ουκρανία: ένα νέο «πεντάγωνο» ειρήνης. Όχι πολέμων

Μια ιδέα για την έναρξη απελευθέρωσης της Κύπρου: Η αμετάκλητη μεταφορά του «Αττίλα» στο ρωσοουκρανικό μέτωπο των 1100 χλμ., ως «στρατεύματα εδάφους» και «εγγυήσεις ασφαλείας» –  Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

πηγή: UN news

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Θρήνος στον καλλιτεχνικό κόσμο – Πέθανε ο ηθοποιός Τάκης Παναγόπουλος

Αν από το UN-CLOS φύγει το UN και μείνει το CLOS, ας φύγει από το GUTER-RES, το RES, να μείνει το GUTER, —δηλαδή ο «καλός» και βολικός στα γερμανικά— και τότε θα μείνει από το φίλο του, το χαϊδευτικό ERDO, από το ERDO-GAN, κύρια δε το ΕΛΛΗΝΙΣ από το ΕΛΛΗΝΙΣ-ΜΟΣ. Η ΕΛΛΗΝΙΣ ΚΥΠΡΟΣ.

1. Βαρύτατο Πολιτικό και Ηθικό Παράπτωμα

Στις 12 του περασμένου Μαρτίου, ο Γ. Γ. του ΟΗΕ Antonio Guterres υπέπεσε σε ένα βαρύτατο πολιτικό, πολιτισμικό και ηθικό παράπτωμα. Ευρισκόμενος στην τουρκική πρωτεύουσα, όχι μόνο απέτισε φόρο τιμής στον ιστορικό δάσκαλο του Ναζισμού, Μουσταφά Κεμάλ Πασά, αλλά και αποδέχτηκε τη βράβευσή του με το λεγόμενο βραβείο ειρήνης του υπαίτιου γενοκτονιών εις βάρος ιστορικών λαών.

2. Η Γεωπολιτική Προσωπολογία της Υποκρισίας

Το γεγονός ότι σε προηγούμενες εποχές συνέδεσε την ιστορία του ονόματός του με την επανάσταση των γαρυφάλλων και την πολιτική, διατελέσας πρωθυπουργός μιας ευρωπαϊκής χώρας, τίθεται υπό τη βάσανο της ρήσης του αρχαίου Έλληνα Δημοσθένους: «Προς γαρ το τελευταίον εκβάν, έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται». Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όχι μόνο επικρίνεται και κατακρίνεται, αλλά στη σημερινή του παρουσία στην Κύπρο —η οποία υπέστη την εισβολή και την κατοχή που διαιωνίζεται για περισσότερο από μισό αιώνα— προστίθεται ένα ακόμη ρήμα: το ότι ο Guterres υποκρίνεται. Πόσο μάλλον περισσότερο, όταν ο δικτάτορας στρατηγός Σαλαζάρ δεν κάνει ούτε για πρόσκοπος απέναντι στο στρατηγό γενοκτονιών Κεμάλ.

3. Το Κυπριακό Μαρτύριο και τα Στερνά

Μια άλλη, νεοελληνική αυτή τη φορά, ρήση λέει: «τα στερνά τιμούν τα πρώτα». Κάτι που θα επέβαλε μια ειλικρινή συγγνώμη και, ταυτόχρονα, τη ματαίωση του τόσο φορτισμένου με δική του ευθύνη αποκλειστικά ταξιδιού στον κυπριακό τόπο μαρτυρίου. Φορτισμένου, όχι μόνο από τα εγκλήματα, ων ουκ έστιν αριθμός, εις βάρος ενός ιστορικού λαού που τον πρόδωσαν και τον προδίδουν ακόμη οι εξ Αθηνών ομοεθνείς του, αλλά και της τελευταίας περιόδου του προκατόχου του, του Γ. Γ. Κόφι Ανάν, το σχέδιο του οποίου απορρίφθηκε το 2004, με το ανεπανάληπτο 76%.

4. Η Ύστατη Θεσμική Αντίφαση

Υπάρχει όμως και η θεσμική υποκρισία, μια και στη φωτογραφία της 12ης Μαρτίου 2026 από το UN News σημειώνεται η ύστατη αντίφαση. Η Τουρκία, μία από τις 15 χώρες παγκοσμίως που απέρριψαν την UN-CLOS, πετάει στα σκουπίδια το Δίκαιο της Θάλασσας και την ίδια ώρα βραβεύει τον Γ. Γ. του ΟΗΕ!

5. Η Πρόταση της Μνήμης

Όμως, μια και έχουμε δύο κοινά στοιχεία, την ίδια ηλικία και μια δημοκρατική διαδρομή —που όμως εγώ, διακονώντας το Νέο και την ιερότητα της Δημοκρατίας, δεν πρόδωσα— θα πρότεινα, προκειμένου να διεκδικήσει το ύστατο εκβάν του, να τονίσει τα εξής: την αμετάκλητη αποχώρηση του «Αττίλα» από τον κυπριακό Βορρά και τη μεταφορά του στο ρωσοουκρανικό μέτωπο των 1100 χλμ., ως «στρατεύματα εδάφους» και «εγγυήσεις ασφαλείας», όπου η ειρηνευτική διαδικασία έχει θιασώτες, στα λόγια τουλάχιστον, από όλους.

6. Ανάσες Ζωής

Πέρα από τα οικονομικά οφέλη του τουρκικού κράτους και τη βέβαιη συγκατάθεση Ρωσίας και Ουκρανίας να αποδεχθούν Τούρκους, «ΟΗΕποιημένους» στρατιώτες, παρά τη «νατοϊκή προέλευση», μια τέτοια λύση δεν θα βρει εμπόδια ούτε στην ευρύτατη ομάδα των προθύμων της Ε.Ε., που βέβαια θα έχει κατά νου και το ξεμπέρδεμα μια και καλή. Και επιπλέον, τα δεδομένα εύσημα από τον «Ιανό» Πρόεδρο των ΗΠΑ, με επαίνους για το όλο ειρηνευτικό σχέδιο.
Οι ανάσες ζωής όμως στην ίδια τη μαρτυρική Μεγαλόνησο είναι το μεγαλύτερο όφελος: η βάσιμη πλέον αίσθηση ως προς την έναρξη απελευθέρωσης. Η δε Ελλάδα, αν αποδεχθεί και προτείνει ένα τέτοιο σχέδιο —είναι άλλωστε Εγγυήτρια Δύναμη— μόνο να κερδίσει θα έχει, παίρνοντας τα πάνω της για το ότι έχει κάτι να πει. Να ερωτάται η γνώμη της. Λέω, δηλαδή, ότι η καλύτερη Άμυνα είναι η Ευφυΐα και ότι η πάντα όμορφη Ειρήνη είναι η κόρη της.

7. Επανένωση Χωρίς Αττίλα

Θαύματα δεν γίνονται, όμως χωρίς τον «Αττίλα» οι Τουρκοκύπριοι είναι πολύ πιο εύκολο να συνειδητοποιήσουν πόσο καλύτερα είναι να αποτελούν οργανικό μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέλους της Ευρωζώνης, και με μια δημοκρατική διαδρομή που εγγυάται την επανένωση. Και πέραν αυτών, αν υπάρχει ένα ακόμη όφελος, αυτό θα είναι η έναρξη επίλυσης του ίδιου του Τουρκικού Ζητήματος· έστω μιας όψης του Νέου Ανατολικού Ζητήματος, στα Νότια και στα Δυτικά. Γιατί όλες οι ειλικρινείς τότε ευχές θα είναι να υπάρξει μια αντίστοιχη επίλυση και ως προς τα άλλα σημεία του ορίζοντα.

Ούτε Ομοσπονδίες χρειάζεται η Κύπρος, ούτε νέα σχέδια Ανάν, ούτε ψευδοκράτη και παρακράτη. Ούτε αυτές τις άτυπες διασκέψεις «5+1», σαν αυτή που ξαναείπε ο απερχόμενος από την Κύπρο και τον ΟΗΕ Γενικός Γραμματέας. Ο Ελληνισμός καρτερεί την Κυπριακή Δημοκρατία, με μια δημοκρατική κοινωνία πλήρως ισότιμων πολιτών. Οι οποίοι εύκολα πλέον θα ξαναβρούν τη χαρά της συνύπαρξης του ειρηνισμού με τον ανθρωπισμό και την ευμάρεια.

Διδυμότειχο Ιούλιος 2026,