«Φωτιά» στα ταμεία της G7: Τα ομόλογα εκτοξεύουν το κόστος δανεισμού κατά 34 δισ. δολάρια

«Λογαριασμός» 16 δισ. δολαρίων: Το πρώτο βαρύ πλήγμα στα ταμεία της G7 για το κόστος δανεισμού

Η άνοδος των αποδόσεων στα κρατικά ομόλογα έχει αρχίσει να αποτυπώνεται και στα δημόσια οικονομικά των χωρών της G7, αυξάνοντας το κόστος με το οποίο οι κυβερνήσεις χρηματοδοτούν το χρέος τους. Ήδη, οι χώρες της G7 έχουν επιβαρυνθεί με περίπου 16 δισ. δολάρια σε πρόσθετο κόστος χρηματοδότησης, ενώ, εάν οι αποδόσεις παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα, το ποσό αυτό εκτιμάται ότι μπορεί να φτάσει τα 34 δισ. δολάρια έως το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2027.

Η πίεση αφορά σχεδόν το σύνολο των νέων εκδόσεων κρατικών ομόλογα των χωρών της G7, ανεξάρτητα από τη διάρκειά τους, καθώς οι αποδόσεις βρίσκονται πλέον σε υψηλότερα επίπεδα σε σχέση με τον Φεβρουάριο. Αυτό σημαίνει ότι αυξάνεται το κόστος για τις κυβερνήσεις, οι οποίες χρειάζεται να καταβάλλουν περισσότερα για να αντλήσουν νέο δανεισμό.

Όπως αναφέρει η ανάλυση των Financial Times, οι ΗΠΑ καταγράφουν τη μεγαλύτερη επιβάρυνση, καθώς το αυξημένο κόστος χρηματοδότησης υπολογίζεται μέχρι σήμερα σε 10,6 δισ. δολάρια. Το ποσό αυτό αναμένεται να αυξηθεί κατά ακόμη 21,7 δισ. δολάρια έως το τέλος του πρώτου τριμήνου του 2027, εφόσον οι αποδόσεις παραμείνουν στα σημερινά επίπεδα.

Η άνοδος των αμερικανικών αποδόσεων έχει ενταθεί τις τελευταίες εβδομάδες, καθώς οι επενδυτές ανησυχούν τόσο για την αυξανόμενη επιβάρυνση από το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ όσο και για την ικανότητα της οικονομικής πολιτικής να περιορίσει την άνοδο του πληθωρισμού που έχει προκαλέσει ο πόλεμος του Ντόναλντ Τραμπ στο Ιράν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ρωσία: Φρικτός θάνατος 29χρονης μέλλουσας νύφης – Αρκούδα την έσυρε έξω από τη σκηνή και την έθαψε

Η προσπάθεια του υπουργού Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, να συγκρατήσει τις αποδόσεις μέσω αυξημένων αγορών ομολόγων μεγαλύτερης διάρκειας δεν έχει μέχρι στιγμής ανακόψει την άνοδο.

Η πίεση είναι ιδιαίτερα έντονη και για χώρες όπως η Βρετανία, η Ιταλία, η Γερμανία και η Ιαπωνία, οι οποίες εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από εισαγωγές ενέργειας. Η ενεργειακή κρίση που προκάλεσε το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ ενισχύει τις πληθωριστικές προσδοκίες και, κατ’ επέκταση, τις πιέσεις στις αποδόσεις των ομολόγων.

Πιέσεις και στις αγορές μετοχών

Παρότι η πρόσθετη επιβάρυνση παραμένει σχετικά μικρή σε σύγκριση με τις συνολικές κρατικές δαπάνες, δημιουργεί επιπλέον πίεση στους προϋπολογισμούς των κυβερνήσεων.

Παράλληλα, η άνοδος των επιτοκίων αποτελεί αυξανόμενο κίνδυνο και για τις αγορές μετοχών και πιστώσεων. Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής Ευρωπαίος οικονομολόγος της Jefferies, Μοχίτ Κουμάρ, μια περαιτέρω άνοδος των επιτοκίων, με την κρίσιμη απόδοση του αμερικανικού 10ετούς ομολόγου να ξεπερνά το 5%, θα μπορούσε να προκαλέσει αρνητική αντίδραση στις μετοχές.

Οι υψηλότερες αποδόσεις των ομολόγων μειώνουν τη σχετική ελκυστικότητα των μετοχών, ενώ ταυτόχρονα αυξάνουν το κόστος χρηματοδότησης και πιέζουν τα εταιρικά κέρδη.

Την ίδια στιγμή, τα δημοσιονομικά ελλείμματα αυξάνονται διεθνώς, καθώς οι κυβερνήσεις εφαρμόζουν επεκτατικές πολιτικές. Η αυξημένη ανάγκη για αμυντικές δαπάνες, υποδομές και ενεργειακή μετάβαση ενισχύει επίσης τη ζήτηση για κεφάλαια.

Ακριβότερος δανεισμός για νοικοκυριά και επιχειρήσεις

Οι επιπτώσεις των υψηλότερων αποδόσεων δεν περιορίζονται στα κρατικά ταμεία. Στις ΗΠΑ, το αυξημένο κόστος δανεισμού λειτουργεί ήδη ως τροχοπέδη για την οικονομική δραστηριότητα, καθώς επιβαρύνει τόσο τα νοικοκυριά όσο και τις επιχειρήσεις.

Η αγορά κατοικίας βρίσκεται ήδη σε στασιμότητα, ενώ η άνοδος της καμπύλης αποδόσεων δημιουργεί τον κίνδυνο τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων να ξεπεράσουν το 7%.

Παράλληλα, οι κυβερνήσεις καλούνται να ανταγωνιστούν για διαθέσιμα κεφάλαια με τις αυξημένες επενδυτικές ανάγκες που δημιουργούν η τεχνητή νοημοσύνη, οι αμυντικές δαπάνες, η ενεργειακή μετάβαση και η επαναβιομηχάνιση.

Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί μια επιστροφή σε ένα περιβάλλον υψηλότερων επιτοκίων σε σχέση με τη δεκαετία του 2010, όταν η παγκόσμια οικονομία χαρακτηριζόταν από χαμηλή ανάπτυξη, χαμηλό πληθωρισμό και χαμηλό κόστος χρήματος.