Για ποιους λόγους ΔΕΝ πρέπει να επιβραβεύετε το παιδί σας όταν τρώει

Ας δούμε τρεις λόγους για τους οποίους δεν πρέπει να επιβραβεύετε το παιδί σας όταν τρώει το φαγητό του.

Η υγιής σχέση με το φαγητό χτίζεται σε μικρή ηλικία με σεβασμό και εμπιστοσύνη.

Πολλοί είναι οι γονείς επιβραβεύουν και επαινούν το παιδί τους, όταν τρώει όλο του το φαγητό. Εάν το παιδί μας τρώει λίγο μπορεί να μπούμε στον πειρασμό να το επαινέσουμε όταν τελικά δοκιμάζει μία νέα τροφή.

Πόσο σωστό, όμως, είναι αυτό τελικά. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά που επαινούνται τακτικά για το φαγητό που κατανάλωσαν είναι στατιστικά πιο πιθανό να γίνουν υπέρβαρα στη μετέπειτα ζωή τους. Το να μεγαλώνεις με επαίνους για το φαγητό που καταναλώνεις προκαλεί συσχετισμό μεταξύ του φαγητού και της θετικής συναισθηματικής κατάστασης.

Η διατροφολόγος, ειδική στην παιδική διατροφή, Ειρήνη Καμαρίτη, σε ανάρτησή της εξηγεί τους τρεις βασικούς λόγους, για τους οποίους θα πρέπει να αποφεύγουμε τον έπαινο στα παιδιά, επειδή τρώνε το φαγητό τους.

Ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Επιστροφή ενοικίου 2025: Έως 800 ευρώ ανά κατοικία – Αναλυτικά τα κριτήρια, ο υπολογισμός και οι διπλές ενισχύσεις

1. O έπαινος και οι ανταμοιβές μπορεί να ωθήσουν το παιδί να φάει παραπάνω από όσο πραγματικά χρειάζεται. Αν επαινώ το παιδί μου, επειδή τελείωσε το πιάτο του, ουσιαστικά του μαθαίνω να σταματά, όταν αδειάσει το πιάτο και όχι όταν χορτάσει. Έτσι, άθελά μου εμποδίζω την ικανότητά του να ακούει το σώμα του και να αυτορρυθμίζεται φυσικά.

2. Όσο θετικός κι αν είναι ο έπαινος, μπορεί να δημιουργήσει πίεση. Σύμφωνα με έρευνες, όταν τα παιδιά νιώθουν πίεση να φάνε, τείνουν να τρώνε λιγότερο και χειρότερα. Ο έπαινος μπορεί να αγχώσει – ειδικά ένα παιδί που δυσκολεύεται με το φαγητό. Κι όταν ένα παιδί αγχώνεται, θα αποφύγει το φαγητό, τη δοκιμή, ακόμη και το να κάτσει στο τραπέζι.

3. Τέλος, ο έπαινος διδάσκει στα παιδιά, ότι τρώει για να μας ευχαριστήσει. Το φαγητό δεν είναι επίδοση. Δεν είναι για επιβράβευση ή τιμωρία. Είναι μία βασική, ενστικτώδης ανάγκη, που καθορίζεται από την όρεξη και την επαφή με το σώμα μας. Είναι αυτοφροντίδα που μας ικανοποιεί και μας κάνει χαρούμενους.