Γιάννης Ραχωβίτσας: «Τα ναρκωτικά πλέον είναι δίπλα στα παιδιά – Η χρήση εντοπίζεται ακόμη και από τα 12»

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, ο Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Υπαρχηγός της ΕΛ.ΑΣ. και πρόεδρος του Ινστιτούτου P.A.D.A. μιλά για τα συνθετικά ναρκωτικά, τη βία των ανηλίκων, το διαδίκτυο και την ανάγκη ουσιαστικής πρόληψης.

Η χρήση ναρκωτικών σε όλο και μικρότερες ηλικίες, η εμφάνιση νέων συνθετικών ουσιών, η πρόσβαση μέσω διαδικτύου και η έξαρση της βίας των ανηλίκων συνθέτουν, σύμφωνα με τον Γιάννη Ραχωβίτσα, ένα νέο και πολύ πιο σύνθετο τοπίο γύρω από τα ναρκωτικά στην Ελλάδα.

Ο Γιάννης Ραχωβίτσας, Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας και πρόεδρος του Ινστιτούτου P.A.D.A. – Αντιναρκωτική Δράση, μιλά για όσα βλέπει σήμερα στην κοινωνία, για τον ρόλο της οικογένειας και του σχολείου, αλλά και για την ανάγκη οι νέοι να αποκτήσουν άμυνες πριν βρεθούν απέναντι στον κίνδυνο.

Ο ίδιος έχει μακρά διαδρομή στην Ελληνική Αστυνομία και στη Δίωξη Ναρκωτικών. Σήμερα, μέσα από το Ινστιτούτο P.A.D.A. – Αντιναρκωτική Δράση, συνεχίζει να ασχολείται ενεργά με την ενημέρωση, την πρόληψη και την ευαισθητοποίηση γύρω από το πρόβλημα των ναρκωτικών.

«Η βία των ανηλίκων έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Ο αριστούχος από το Ηράκλειο που έγραψε το απόλυτο… άριστα!

Μετά από τόσα χρόνια στη Δίωξη Ναρκωτικών, ποιο είναι σήμερα το πιο ανησυχητικό στοιχείο που βλέπετε γύρω από τα ναρκωτικά στην Ελλάδα;

Η βία των ανηλίκων. Η βία των ανηλίκων που βλέπουμε σήμερα έχει, σε αρκετές περιπτώσεις, και ναρκωτικό μέσα. Είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα για τα παιδιά.

Σοβαρό ζήτημα είναι επίσης και η εξάρτηση από το διαδίκτυο, από την οθόνη. Όλα αυτά συνδέονται με έναν τρόπο ζωής που απομακρύνει τα παιδιά από υγιείς προσανατολισμούς.

«Η βία των ανηλίκων έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Όσοι ασχολούνται με τη νεολαία πρέπει να σκύψουν πάνω στο πρόβλημα».

«Τα ναρκωτικά δεν είναι αυτά που ξέραμε παλιά»

Έχουν αλλάξει οι ουσίες, οι ηλικίες ή ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζονται οι νέοι από τα κυκλώματα;

Πάρα πολύ. Καταρχάς, τα ναρκωτικά δεν είναι αυτά που ξέραμε παλιά. Πλέον μιλάμε σε μεγάλο βαθμό για χημεία. Για συνθετικά ναρκωτικά. Οι ουσίες αλλάζουν, οι μορφές αλλάζουν, και αυτό κάνει το πρόβλημα πιο σύνθετο.

Το μεγάλο λάθος είναι να φτάσουμε στο σημείο να το εντοπίσουμε αργά. Αν φτάσει ένα παιδί εκεί, σημαίνει ότι κάτι μας ξέφυγε νωρίτερα. Δεν το είδαμε εγκαίρως.

«Τα ναρκωτικά δεν είναι αυτά που λέγαμε παλιά. Πλέον μιλάμε για χημεία, για συνθετικά ναρκωτικά».

«Τα σχολεία δεν κάνουν αρκετά για την πρόληψη»

Τα σχολεία κάνουν αρκετά για την ενημέρωση των παιδιών ή μένουν μόνο σε γενικές καμπάνιες;

Όχι, δεν κάνουν αρκετά. Από την εμπειρία μας με το Ινστιτούτο, όταν πηγαίνουμε σε σχολεία, ειδικά σε δημόσια σχολεία, βλέπουμε ότι πολλοί δάσκαλοι και καθηγητές δεν έχουν καταλάβει πλήρως τον ρόλο τους.

Η εκπαίδευση πρέπει να είναι λειτούργημα. Ο εκπαιδευτικός πρέπει να είναι δίπλα στο παιδί, να έχει τρόπο επικοινωνίας μαζί του, να το βοηθά και κυρίως να ενημερώνεται διαρκώς.

Τα παιδιά σήμερα γνωρίζουν πολλές φορές περισσότερα από τους μεγάλους για αυτά τα θέματα. Γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να μένουν πίσω.

«Οι γονείς πρέπει να έχουν γέφυρα επικοινωνίας με τα παιδιά»

Ποια είναι τα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοήσει ποτέ μια οικογένεια;

Είναι πολλά. Για μένα, όμως, το βασικό είναι η πρόληψη. Οι γονείς πρέπει να είναι διαρκώς κοντά στα παιδιά τους μέχρι να ενηλικιωθούν, μέχρι να πάρουν έναν δρόμο, έναν προσανατολισμό μετά το σχολείο.

Πρέπει να μιλούν με τα παιδιά τους, να επικοινωνούν, να μην είναι συνέχεια στο «όχι». Να υπάρχει μια γέφυρα επικοινωνίας. Να τα καταλαβαίνουν και με τον τρόπο τους να τα καθοδηγούν.

Χωρίς επικοινωνία, το παιδί μένει μόνο του. Και όταν μένει μόνο του, γίνεται πιο ευάλωτο σε λάθος επιρροές, σε λάθος παρέες και σε επικίνδυνες επιλογές.

«Η χρήση εντοπίζεται πλέον ακόμη και από τα 12 χρόνια»

Τι θεωρείτε ότι έχει αλλάξει περισσότερο: ο χρήστης, ο διακινητής ή η κοινωνία που συχνά κάνει ότι δεν βλέπει;

Έχουν αλλάξει όλα. Οι ηλικίες έχουν κατέβει πολύ. Η χρήση ναρκωτικών εντοπίζεται πλέον ακόμη και από τα 12 χρόνια, κάτι που δεν υπήρχε παλαιότερα. Υπάρχει μεγάλη έξαρση στις ηλικίες 14 και 15 ετών.

Τα ναρκωτικά έχουν πάρει άλλη μορφή. Με τη χημεία και το διαδίκτυο, ακόμη και μέσω του σκοτεινού διαδικτύου, έχουν αλλάξει πολλά πράγματα.

Δεν πρέπει να αφήνουμε τα κυκλώματα να προηγούνται και την Πολιτεία απλώς να προσπαθεί να προσαρμοστεί εκ των υστέρων. Χρειάζεται συντονισμός και εξειδίκευση όλων των αρχών που ασχολούνται με τα ναρκωτικά: αστυνομίας, δικαιοσύνης, εισαγγελέων, υπηρεσιών υγείας και παιδείας.

«Η χρήση ναρκωτικών εντοπίζεται πλέον ακόμη και από τα 12 χρόνια. Υπάρχει μεγάλη έξαρση στις ηλικίες 14 και 15 ετών».

«Η Ελλάδα είναι και χώρα διέλευσης και κατανάλωσης»

Η Ελλάδα είναι χώρα διέλευσης, κατανάλωσης ή και τα δύο;

Πλέον όλα είναι ανοιχτά. Η Ελλάδα, όπως και η Ευρώπη, είναι και χώρα διέλευσης και χώρα κατανάλωσης. Κάποιος μπορεί να παραγγείλει ναρκωτικά μέσω διαδικτύου από άλλη χώρα και να φτάσουν στη γειτονιά του.

Και δεν μιλάμε μόνο για τις μορφές που ξέραμε παλιά. Πλέον μπορεί να εμφανίζονται σε μορφές που δεν υποψιάζεται εύκολα κάποιος: σε καραμέλες, σοκολάτες ή άλλα προϊόντα. Αλλάζοντας λίγο τη χημική σύσταση, προσπαθούν να ξεφεύγουν από τους ελέγχους και τη νομοθεσία.

Γι’ αυτό λέω ότι το παιχνίδι δεν μπορεί να κερδηθεί μόνο με καταστολή. Πρέπει να ισχυροποιήσουμε τους νέους. Να τους ενημερώσουμε, να τους δώσουμε δρόμους: αθλητισμό, υγιή πρότυπα, όραμα και προσανατολισμό.

Να είναι σε θέση να απορρίψουν τα ναρκωτικά, ακόμη κι αν αυτά βρεθούν δίπλα τους.

«Πρέπει να δώσουμε στα παιδιά υγιείς προσανατολισμούς»

Πού πρέπει να ρίξει σήμερα το βάρος η κοινωνία;

Στα σχολεία, στην οικογένεια, στους γονείς, στους αθλητικούς χώρους. Παντού όπου η Πολιτεία και η κοινωνία μπορούν να στρέψουν τα παιδιά σε υγιείς προσανατολισμούς.

Οι γονείς πρέπει να ενημερώνονται και να μιλούν συνεχώς με τα παιδιά τους. Βλέπουμε οικογένειες να κάθονται σε ένα τραπέζι και μέσα σε λίγα λεπτά όλοι να κοιτούν το τηλέφωνό τους. Χάνεται η επικοινωνία.

Και όταν χάνεται η επικοινωνία, χάνεται και η δυνατότητα του γονιού να καταλάβει έγκαιρα τι συμβαίνει στο παιδί του.

«Η Αστυνομία έχει ανθρώπους, αλλά λείπει ο συντονισμός»

Οι διωκτικές αρχές έχουν πλέον τα μέσα για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα;

Οι διωκτικές αρχές και η Αστυνομία έχουν εξειδικευμένους ανθρώπους. Υπάρχει μηχανισμός. Όμως το πρόβλημα δεν τελειώνει στην σύλληψη.

Αν δεν υπάρχει συντονισμός με τις υπόλοιπες αρμόδιες αρχές, το αποτέλεσμα χάνεται. Μπορεί να συλληφθούν πολλά άτομα και μετά από λίγες ημέρες να μείνουν ελάχιστοι μέσα. Οι υπόλοιποι επιστρέφουν και πολλές φορές γίνονται ακόμη χειρότεροι.

Γι’ αυτό επιμένω: χρειάζεται συντονισμός στις συναρμόδιες αρχές και εξειδίκευση όλων όσοι έρχονται σε επαφή με ένα παιδί που κινδυνεύει.

Έρχεται ψηφιακό εργαλείο για γονείς και εκπαιδευτικούς

Τι μπορεί να γίνει άμεσα και πρακτικά στο κομμάτι της πρόληψης;

Μέσα από το Ινστιτούτο προχωράμε σε ένα νέο ψηφιακό εργαλείο με τεχνητή νοημοσύνη (AI P.A.D.A.), το οποίο θα μπορεί να χρησιμοποιεί ένας γονιός, ένας εκπαιδευτικός ή οποιοσδήποτε θέλει να κάνει μια ερώτηση και να πάρει μια απάντηση που θα τον βοηθήσει.

Είναι ένα εργαλείο που δημιουργήθηκε με τη συμβολή επιστημόνων και θα είναι διαθέσιμο μέσα από την ιστοσελίδα του Ινστιτούτου P.A.D.A. – Αντιναρκωτική Δράση.

Το μήνυμα για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών, ποιο είναι το μήνυμά σας;

Διαπιστώνουμε κάθε μέρα ότι η βία των ανηλίκων έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Όσοι ασχολούνται με τη νεολαία πρέπει να σκύψουν πάνω στο πρόβλημα, για να μπορέσουμε σιγά σιγά να αναστρέψουμε το φαινόμενο προς το θετικό.

Το μήνυμα του Γιάννη Ραχωβίτσα είναι σαφές: τα ναρκωτικά δεν βρίσκονται πλέον μακριά από τα παιδιά. Μπορούν να φτάσουν δίπλα τους, μέσα από παρέες, μέσα από το διαδίκτυο, μέσα από μορφές που δεν είναι πάντα εύκολο να αναγνωριστούν.

Γι’ αυτό, όπως λέει, η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο η καταστολή. Η απάντηση πρέπει να ξεκινά νωρίτερα: Από το σπίτι, το σχολείο, τον αθλητισμό, την ενημέρωση και την ουσιαστική σχέση των ενηλίκων με τα παιδιά.