Γιατί αργούμε να φύγουμε από το πατρικό μας σπίτι;

Ακολούθως, το εντεινόμενο κόστος στέγασης είναι πρόσθετο, δαιδαλώδες… αγκάθι. Πλέον, πάνω από το 50% του μηνιαίου εισοδήματος «καταβροχθίζεται» από το ξέφρενο ράλι στις τιμές των ενοικίων, ακόμη και σε μικρά ή παλιά διαμερίσματα, πολλαπλασιάζοντας τα… βάρη ελέω των Airbnb, των βραχυχρόνιων μισθώσεων, του gentrification και της χρυσής βίζας. Οι μισθοί, εν τω μεταξύ, δεν συμβαδίζουν με τις πληθωριστικές πιέσεις, που ισοδυναμούν με ισχυρή πτώση της αγοραστικής δύναμης και συνεπάγονται με ταυτόχρονη αδυναμία κάλυψης θεμελιωδών αναγκών.

Μέσα σε αυτή την «τέλεια καταιγίδα», πολλοί επιλέγουν την ασφάλεια που προσφέρουν τα παιδικά τους δωμάτια. Το ποσοστό των ατόμων ηλικίας 25 έως 34 ετών που ζουν με τους γονείς τους έχει εκτιναχθεί κατά 87% τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Άλλα ορόσημα και σταθμοί για τη ζωή των ανθρώπων, όπως ο γάμος και η δημιουργία οικογένειας, συμβαίνουν αργότερα και σπανιότερα.