Γιατί οι Έλληνες αγοράζουν παλιά σπίτια αντί για νεόδμητα

Οι αριθμοί δείχνουν ότι η ελληνική αγορά κατοικίας αλλάζει χαρακτήρα

Σε μια εποχή που η αγορά κατοικίας μοιάζει ολοένα και πιο απρόσιτη, οι Έλληνες αγοραστές φαίνεται να εγκαταλείπουν το όνειρο του νεόδμητου και να στρέφονται μαζικά σε σπίτια άλλων δεκαετιών.

Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, σχεδόν 9 στις 10 κατοικίες που πωλούνται είναι άνω των 20 ετών, αποτυπώνοντας τη νέα πραγματικότητα της στεγαστικής αγοράς.

Η «επιστροφή» στα παλιά σπίτια

Η εικόνα της αγοράς δεν δείχνει νοσταλγία για τις παλιές πολυκατοικίες, αλλά έναν συμβιβασμό με τις συνθήκες. Με τα νεόδμητα ακίνητα να παραμένουν ακριβά και περιορισμένα, όλο και περισσότεροι στρέφονται σε κατοικίες δεκαετιών, ακόμη κι αν απαιτούν ανακαίνιση ή έχουν υψηλότερο ενεργειακό κόστος.

Πίσω από αυτή την τάση κρύβεται ένα διαχρονικό πρόβλημα. Η οικοδομική δραστηριότητα σχεδόν μηδενίστηκε στα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Νέες εξελίξεις στην υπόθεση Δασκαλάκη: Συνελήφθη η χήρα του 49χρονου – Αναμένονται τα αποτελέσματα DNA

Αυτό σημαίνει ότι σήμερα υπάρχει εμφανές κενό σε κατοικίες ηλικίας 10 έως 15 ετών, απλά γιατί πολλές δεν κατασκευάστηκαν ποτέ.

Καινούργιο σπίτι ή οικονομική επιβίωση;

Η αγορά κατοικίας μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε άσκηση αριθμητικής. Για μια οικογένεια ή έναν νέο αγοραστή, η επιλογή ενός νεόδμητου διαμερίσματος συχνά συνεπάγεται δυσβάσταχτο δανεισμό ή πολύ υψηλότερο τίμημα.

Έτσι, ένα διαμέρισμα 25 ή 30 ετών σε καλύτερη τιμή γίνεται πιο ελκυστικό, ακόμη κι αν χρειάζεται επιπλέον χρήματα για ανακαίνιση. Το ερώτημα πλέον δεν είναι «τι σπίτι θέλω», αλλά «τι σπίτι μπορώ να αγοράσω χωρίς να εξαντληθώ οικονομικά».

Η νέα πραγματικότητα της αγοράς ακινήτων

Οι αριθμοί δείχνουν ότι η ελληνική αγορά κατοικίας αλλάζει χαρακτήρα. Αντί για στροφή στη σύγχρονη κατοικία, καταγράφεται μια επιστροφή στα παλαιότερα ακίνητα, κυρίως λόγω κόστους και έλλειψης προσφοράς.

Και όσο οι τιμές των νεόδμητων παραμένουν υψηλές, το παλιό διαμέρισμα πιθανότατα θα συνεχίσει να αποτελεί τη βασική «είσοδο» στην ιδιοκατοίκηση, όχι από προτίμηση, αλλά από ανάγκη.