Γιορτή σήμερα 9/3 – Τι λέει το εορτολόγιο

Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες στη Σεβαστεία

Γιορτή σήμερα, Δευτέρα 9/3 – ποιοι γιορτάζουν σήμερα σύμφωνα με το εορτολόγιο Μαρτίου. Σήμερα, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων εν Σεβαστεία.

Έτσι, τη Δευτέρα 9 Μαρτίου γιορτάζουν τα εξής ονόματα:

Αέτιος, Αέτης, Αετός, Αετίων, Αετίς, Αετίνα
Βιβιανός, Βιβιάνα, Βιβιανή, Βιβή, Βίβιαν
Ηλιανή, Ηλιάνα, Λιάνα, Ιλιάνα, Ηλιάννα, Ηλιανός, Ιλιάς
Λυσίμαχος, Λυσιμάχη
Ξάνθος, Ξάνθιος, Ξανθιάς, Ξανθούλιος, Ξανθούλης, Ξανθή, Ξανθούλα
Σεβηριανός, Σεβηριανή
Σμαράγδα, Σμαραγδένια, Σμαραγδή, Σμαράγδω, Σμαρούλα, Σμαρώ, Σμαραγδία, Σμαραγδούλα, Σμάρα, Σμάραγδος, Σμαράγδης, Σμαραγδένιος, Σμάρης
Φιλοκτήμων, Φιλοκτήμονας
Σαράντης, Σαράντος, Σαράντω, Σαραντούλα *
* Υπάρχουν και άλλες ημερομηνίες που γιορτάζει αυτό το όνομα.

Γιορτή 9/3 – Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες στη Σεβαστεία

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Μυστήριο γύρω από τον σοβαρό τραυματισμό της 17χρονης μαθήτριας στην Κοζάνη

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη των Αγίων Σαράντα Μαρτύρων, οι οποίοι ήταν διακεκριμένοι στρατιώτες στο επίλεκτο σώμα του Λικινίου και οδηγήθηκαν στον θάνατο στη Σεβάστεια, επειδή αρνήθηκαν να απαρνηθούν τη χριστιανική τους πίστη κατά τη διάρκεια των διωγμών εκείνης της περιόδου.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το saint.gr, ο έπαρχος Αγρικόλας τους συνέλαβε και αρχικά προσπάθησε να τους δελεάσει με υποσχέσεις για αξιώματα και χρηματικές αμοιβές. Ο Κάνδιδος, ένας από τους στρατιώτες, πήρε τον λόγο και δήλωσε: «Ευχαριστούμε για τους επαίνους της ανδρείας μας, αλλά ο Χριστός στον όποιο πιστεύουμε, μας διδάσκει ότι στον καθένα άρχοντα πρέπει να του προσφέρουμε ό,τι του ανήκει. Και γι’ αυτό στον βασιλέα προσφέρουμε τη στρατιωτική υπακοή. Αν, όμως, ενώ ακολουθούμε το Ευαγγέλιο, δεν ζημιώνουμε το κράτος, αλλά μάλλον το ωφελούμε με την υπηρεσία μας, γιατί μας ανακρίνεις για την πίστη που μορφώνει τέτοιους χαρακτήρες και οδηγεί σε τέτοια έργα;».

Ο Αγρικόλας, βλέποντας πως η πειθώ δεν απέδιδε καρπούς, έδωσε εντολή για τον βασανισμό τους. Μέσα στην «καρδιά» του χειμώνα, οι στρατιώτες ρίχτηκαν στα παγωμένα νερά μιας λίμνης. Η ταλαιπωρία ήταν ανείπωτη και τα σώματά τους άρχισαν να μελανιάζουν από το ψύχος, όμως εκείνοι έδιναν κουράγιο ο ένας στον άλλον λέγοντας: «Δριμύς ο χειμών, αλλά γλυκύς ο παράδεισος. Λίγο ας υπομείνουμε και σε μια νύχτα θα κερδίσουμε ολόκληρη την αιωνιότητα».

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ένας από τους στρατιώτες λύγισε και εγκατέλειψε τη λίμνη. Τη θέση του, όμως, πήρε αμέσως ο φρουρός Αγλάιος, ο οποίος συγκλονίστηκε βλέποντας θεϊκά στεφάνια πάνω από τα κεφάλια των μαρτύρων. Αφού ομολόγησε και αυτός τον Χριστό, εισήλθε στο νερό. Το επόμενο πρωί, οι Αρχές τούς έβγαλαν ημιθανείς από τη λίμνη και τους έσπασαν τα πόδια, ολοκληρώνοντας το μαρτύριο. Τα λείψανά τους βρέθηκαν αργότερα από πιστούς σε έναν γκρεμό και τάφηκαν με τιμές.

Πάντως, σύμφωνα με τον Ευεργετινό, την ώρα που οι μάρτυρες σύρονταν προς την ακτή για να τους συντρίψουν τα σκέλη, η μητέρα του νεότερου εξ αυτών βρισκόταν εκεί. Φοβούμενη μήπως ο γιος της δειλιάσει λόγω της ηλικίας του, τον εμψύχωνε λέγοντας: «Παιδί μου γλυκύτατο, υπόμεινε για λίγο και θα καταστείς τέκνο του Ουράνιου Πατέρα. Μην φοβηθείς τις βασάνους. Ιδού, παρίσταται ως βοηθός σου ο Χριστός. Τίποτε δεν θα είναι από εδώ και πέρα πικρό, τίποτα το επίπονο δεν θα απαντήσεις. Όλα εκείνα παρήλθαν, διότι όλα αυτά τα νίκησες με τη γενναιότητά σου. Χαρά μετά από αυτά, άνεση, ευφροσύνη. Όλα αυτά θα τα γεύεσαι, διότι θα είσαι κοντά στον Χριστό και θα πρεσβεύεις εις Αυτόν και για εμένα που σε γέννησα».

Αιώνες αργότερα, το 438 μ.Χ., η αυτοκράτειρα Πουλχερία εντόπισε τα ιερά λείψανα ύστερα από θεϊκό όραμα. Ήταν κρυμμένα στον ναό του Αγίου Θύρσου, μέσα στον τάφο της διακόνισσας Ευσέβειας, τοποθετημένα σε δύο ασημένιες θήκες. Στη συνέχεια, η αυτοκράτειρα έχτισε ναό προς τιμήν τους έξω από τα τείχη των Τρωαδησίων.

Ιδιαίτερη ιστορική αξία έχει η Διαθήκη των Αγίων, η οποία συντάχθηκε για να αποτραπεί ο διασκορπισμός των λειψάνων τους, μια πρακτική συνηθισμένη τότε στην Ανατολή. Οι γονείς του Μεγάλου Βασιλείου, που κατείχαν τμήματα των λειψάνων, ίδρυσαν τον πρώτο ναό στην Ανατολή σε κτήμα τους στον Πόντο, όπου και ετάφησαν.

Στην Κωνσταντινούπολη υπήρχε σημαντικός ναός στην περιοχή Μέση, τον οποίο άρχισε ο Τιβέριος Α’ και ολοκλήρωσε ο Μαυρίκιος, ενώ ο Ανδρόνικος ο Κομνηνός φρόντισε για τη διακόσμησή του. Εκεί εκκλησιάζονταν οι αυτοκράτορες την ημέρα της γιορτής τους. Ακόμα, ναοί υπήρχαν στο παλάτι, στη νήσο Πλάτη, στη μονή της Χώρας και στην Έμμεσα της Συρίας. Σήμερα, οι Άγιοι θεωρούνται προστάτες της Μονής Ξηροποτάμου στο Άγιο Όρος.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με τους κώδικες, οι μάρτυρες ήταν οι εξής: Κυρίων, Κάνδιδος, Δόμνας, Ευτύχιος, Σεβηριανός, Κύριλλος, Θεόδουλος, Βιβιανός, Αγγίας, Ησύχιος, Ευνοϊκός, Μελίτων, Ηλιάδης, Αλέξανδρος, Σακεδών, Ουάλης, Πρίσκος, Χουδίων, Ηράκλειος, Εκδίκιος, Ιωάννης, Φιλοκτήμων, Φλάβιος, Ξάνθιος, Ουαλέριος, Νικόλαος, Αθανάσιος, Θεόφιλος, Λυσίμαχος, Γάιος, Κλαύδιος, Σμάραγδος, Σισίνιος, Λεόντιος, Αέτιος, Ακάκιος, Δομετιανός, δύο με το όνομα Γοργόνιος, Ιουλιανός και ο πρώην φρουρός Αγλάιος.