Η άγνωστη Κρήτη των 1.500 μέτρων – Τι υπάρχει εκεί πάνω όταν οι παραλίες γεμίζουν από κόσμο

Την ώρα που τον Αύγουστο χιλιάδες επισκέπτες κατευθύνονται προς τις παραλίες, υπάρχει μια εντελώς διαφορετική Κρήτη, σχεδόν 1.500 μέτρα πάνω από τη θάλασσα

Αύγουστος στην Κρήτη για τους περισσότερους σημαίνει θάλασσα, παραλίες, ξαπλώστρες και τουριστικά θέρετρα γεμάτα κόσμο.

Υπάρχει όμως και μία δεύτερη Κρήτη.

Μία Κρήτη στην οποία η θάλασσα εξαφανίζεται από το οπτικό πεδίο, τα δέντρα λιγοστεύουν, η πέτρα κυριαρχεί και ο δρόμος συνεχίζει να ανεβαίνει μέχρι το τοπίο να αλλάξει σχεδόν ολοκληρωτικά.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

«Πνίγηκε» και πάλι το Νηπιαγωγείο Σγουροκεφαλίου – Στα «κόκκινα» οι γονείς

Στην καρδιά του Ψηλορείτη βρίσκεται το Παγκόσμιο Γεωπάρκο UNESCO του Ψηλορείτη, ένας ορεινός κόσμος που ελάχιστα θυμίζει την εικόνα με την οποία οι περισσότεροι επισκέπτες έχουν συνδέσει την Κρήτη.

Και κάπου εκεί, γύρω από τα 1.400 έως 1.600 μέτρα, αρχίζει η «άγνωστη Κρήτη» των μεγάλων υψομέτρων.

Ένα τεράστιο οροπέδιο στα 1.400 μέτρα

Το Οροπέδιο της Νίδας απλώνεται στην καρδιά του Ψηλορείτη σε μέσο υψόμετρο περίπου 1.400 μέτρων.

Πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά ορεινά τοπία ολόκληρης της Κρήτης.

Η εικόνα είναι σχεδόν απόκοσμη.

Μεγάλες επίπεδες εκτάσεις περικλείονται από γυμνές βουνοκορφές, οι δρόμοι γίνονται μικρές γραμμές πάνω στο τοπίο και τα πέτρινα μιτάτα εμφανίζονται διάσπαρτα μέσα στην έκταση.

Την ώρα που στις βόρειες και νότιες ακτές του νησιού οι παραλίες γεμίζουν κόσμο, εδώ ο ορίζοντας ανοίγει και ο θόρυβος του τουριστικού καλοκαιριού μοιάζει πολύ μακρινός.

Τα μιτάτα που στέκονται ακόμη πάνω στο βουνό

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του Ψηλορείτη είναι τα μιτάτα.

Πρόκειται για πέτρινες κατασκευές των κτηνοτρόφων, χτισμένες με τεχνικές ξερολιθιάς και προσαρμοσμένες στις σκληρές συνθήκες του βουνού.

Όπως παρουσιάζει το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης για την περιοχή της Νίδας, οι παραδοσιακές αυτές κατασκευές βρίσκονται διάσπαρτες στο οροπέδιο και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της κτηνοτροφίας στον Ψηλορείτη.

Για γενιές ολόκληρες αποτέλεσαν χώρους όπου οι βοσκοί μπορούσαν να μείνουν, να εργαστούν και να διαχειριστούν τα κοπάδια τους στις θερινές βοσκές.

Σε αυτά τα υψόμετρα, η κτηνοτροφία δεν είναι τουριστικό σκηνικό.

Είναι ένας τρόπος ζωής που επιβιώνει εδώ και αιώνες.

Στα 1.498 μέτρα βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα σπήλαια της Κρήτης

Λίγο ψηλότερα από το οροπέδιο βρίσκεται ένα σημείο που συνδέει το άγριο φυσικό τοπίο με τη μυθολογία και την αρχαιολογία.

Το Ιδαίο Άντρο βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 1.498 μέτρων.

Το σπήλαιο αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους λατρευτικούς χώρους της αρχαίας Κρήτης και συνδέθηκε στη μυθολογική παράδοση με τον Δία.

Η περιοχή χρησιμοποιήθηκε ως ιερός χώρος για πολλούς αιώνες, ενώ η θέση της πάνω από τη Νίδα κάνει ακόμη πιο έντονη την αίσθηση ότι ο επισκέπτης βρίσκεται σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.

Στα 1.600 μέτρα υπάρχουν ακόμη και καταφύγια

Η ορεινή Κρήτη δεν σταματά φυσικά στη Νίδα.

Σε υψόμετρα γύρω στα 1.600 μέτρα βρίσκονται σημεία που χρησιμοποιούν ορειβάτες και πεζοπόροι για τις διαδρομές τους προς τις ψηλότερες κορυφές.

Στον Ψηλορείτη υπάρχουν ορεινά καταφύγια, ενώ από διαφορετικά σημεία του βουνού ξεκινούν μονοπάτια που οδηγούν προς τον Τίμιο Σταυρό.

Η κορυφή του Ψηλορείτη φτάνει τα 2.456 μέτρα, αποτελώντας το ψηλότερο σημείο ολόκληρης της Κρήτης.

Από εκεί και πάνω, η Κρήτη της θάλασσας έχει πια μετατραπεί ολοκληρωτικά σε Κρήτη του βουνού.

Ένας τόπος όπου το καλοκαίρι έχει διαφορετική εικόνα

Ακόμη και η αίσθηση του καλοκαιριού είναι διαφορετική σε αυτά τα υψόμετρα.

Οι γυμνές βουνοπλαγιές, οι πέτρες, οι μικρές κοιλότητες του καρστικού τοπίου και η απουσία πυκνής δόμησης δημιουργούν μία εικόνα που απέχει πολύ από εκείνη των κοσμοπολίτικων παραλιών του νησιού.

Στη Νίδα, οι γύρω κορυφές μπορούν να κρατούν χιόνι για μεγάλο μέρος του χρόνου.

Όταν αυτό υποχωρεί, αποκαλύπτεται ένα τοπίο λιτό, άγριο και σχεδόν σεληνιακό.

Η άλλη πλευρά της Κρήτης βρίσκεται ψηλά

Η Κρήτη διαθέτει εκατοντάδες χιλιόμετρα ακτογραμμής και μερικές από τις πιο γνωστές παραλίες της Μεσογείου.

Όμως το νησί δεν τελειώνει εκεί.

Υπάρχει μία Κρήτη στα 1.500 μέτρα όπου βρίσκονται αρχαία σπήλαια, πέτρινα μιτάτα, κοπάδια, ορεινά μονοπάτια και άνθρωποι που συνεχίζουν δραστηριότητες δεμένες με το βουνό.

Μια Κρήτη που τον Αύγουστο δεν έχει ομπρέλες και ξαπλώστρες.

Έχει πέτρα, αέρα, σιωπή και τον Ψηλορείτη να υψώνεται ακόμη άλλα χίλια μέτρα πάνω από το τοπίο.

Και ίσως αυτή να είναι μία από τις μεγαλύτερες αντιθέσεις του νησιού: την ίδια στιγμή που λίγες δεκάδες χιλιόμετρα μακριά χιλιάδες άνθρωποι αναζητούν μια θέση δίπλα στη θάλασσα, εδώ πάνω υπάρχει ακόμη ένας ολόκληρος κόσμος σχεδόν άδειος.