Η Ελλάδα όσο κι η Δημοκρατία χρειάζονται Ισηγορία κύριε Μητσοτάκη, όχι Δημηγορία

Η ρητορική και συντακτική οξυδέρκεια επιστρατεύονται να θεραπεύσουν τη βαριά σας “κυβερνήτιδα”, όμως για το Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο και τα επερχόμενα θαλάσσια της Τουρκίας Σεπτεμβριανά, δεν είπατε λέξη. – Του Χρήστου Κηπουρού

Εις φιλομνήμην των Σεπτεμβριανών

Ο λόγος του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ επιβεβαίωσε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο την εθνική διολίσθηση των εν Αθήναις άνωθεν. Σε μια ομιλία όπου ο λόγος του εκφραστικά, συντακτικά και ρητορικά έρρεε, η ουσία παρέμεινε παντελώς απούσα. Ήταν, στην πραγματικότητα, μια ομιλία που θα ταίριαζε σε Κυβερνήτη Βορειοευρωπαϊκής χώρας και όχι Ανατολικομεσογειακής. Μόνο που στη Βόρεια Ευρώπη δεν υπάρχει Αιγαίον Αρχιπέλαγος και, πολύ περισσότερο, δεν υπάρχει Τουρκία —η οποία έλαμψε με την απουσία της από το λόγο του Πρωθυπουργού. Κάτι ανάλογο, ας σημειωθεί, είχα παρατηρήσει στο παρελθόν και επί εποχής Κώστα Σημίτη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Πρώτη φάση αναπληρωτών: Τα μηνύματα ήρθαν… τα κενά στα σχολεία του Ηρακλείου παραμένουν

Προκειμένου μάλιστα να αποκρύψει τον Αθηναϊσμό του, ο κ. Μητσοτάκης τον αποσιώπησε και αυτόν. Όμως, άλλο ρητορική και συντακτική οξυδέρκεια και άλλο η λογική του «μη θίγετε τα κακώς κείμενα». Πίσω από τη λεκτική βιτρίνα, διακρίνεται η άδεια δεξαμενή του προσωπικού του εθνικού και αναπτυξιακού Think Tank.

Η σκηνοθεσία αυτή φέρει αμέσως στον νου τον στίχο του Καβάφη από το «Περιμένοντας τους Βαρβάρους», όπου υπενθυμίζεται ότι δεν είναι καιρός για δημηγορίες, μια και οι επερχόμενοι βάρβαροι τις βαρύνονται. Η Δημοκρατία δεν θέλει δημηγορίες· αν θέλει κάτι, είναι οι ισηγορίες. Και αυτές ακριβώς λείπουν σήμερα.

Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι σκουπίδια να χωράνε κάτω από το χαλί, όσο και πολυτελές κι αν είναι αυτό. Μέσα σε αυτή τη λεκτική κατασκευή, επιστρατεύτηκε ακόμη και η πονηρή αναφορά στο ορόσημο του 1830-1831 για την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Όταν παίζει κανείς μόνος του μπάλα στο πολιτικό σκηνικό, δεν κινδυνεύει να βγει δεύτερος. Μόνο που αυτή η μπηχτή για «τέταρτη τετραετία» αποκαλύπτει τη γύμνια της εξουσίας, τη στιγμή που η Ελλάδα έχει τεράστια ανάγκη όχι από μια τρίτη και τέταρτη τετραετία του κυβερνητισμού, αλλά από την Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία!

Όταν ο αντίπαλος ετοιμάζεται πυρετωδώς για νέα Σεπτεμβριανά —αυτή τη φορά όχι Πολίτικα, αλλά Πολιτικά, για νέα Θαλάσσια Σεπτεμβριανά— η Ελλάδα δεν δικαιούται να σιωπά. Πόσο μάλλον όταν, από κοινού, Γεωγραφία και Ιστορία μετά των οικείων τους χαρτών μπορούν να κάνουν θαύματα.

Όταν η δημηγορία επιστρατεύεται για να καλύψει το γεγονός ότι η κυβέρνηση πάσχει από βαριά «κυβερνήτιδα», η διπλωματία μετατρέπεται σε «σικέ» πυροτέχνημα που αφήνει την πατρίδα χωρίς σχέδιο, αν όχι με σχέδιο εξωελλαδικό. Απέναντι σε αυτό το σκηνικό, το συμπέρασμα είναι ένα: Ούτε Συμπολίτευση, ούτε Αντιπολίτευση. Χρειάζεται σκέτη Πολίτευση. Δηλαδή Πολιτική.

Αυτό χρειάζεται. Καλή η Γεωγραφία, καλή και η Ιστορία. Όμως σαν την Πολιτική δεν έχει!!! Και η μόνη απάντηση είναι η Ωραία Πύλη Εισόδου στην Τέταρτη Δημοκρατία: το Δημοψήφισμα για την ΑΟΖ και τα 12 μίλια.