Η Κρήτη έχει ένα μέρος όπου κάποτε έφτιαχναν κάτι που άξιζε σχεδόν όσο το ασήμι – Το προϊόν που ταξίδευε από το νησί σε ολόκληρη τη Μεσόγειο

Ένα μικρό θαλάσσιο σαλιγκάρι μπορούσε να δώσει ένα από τα πολυτιμότερα χρώματα του αρχαίου κόσμου – Και στην Κρήτη έχουν βρεθεί εντυπωσιακά ίχνη της παραγωγής του

Σήμερα ένα μωβ ύφασμα δεν έχει τίποτα το ιδιαίτερο.

Μπαίνεις σε ένα κατάστημα και το αγοράζεις.

Στην αρχαιότητα όμως ορισμένες αποχρώσεις του πορφυρού αποτελούσαν σύμβολο πλούτου, δύναμης και κοινωνικού κύρους.

Και η παραγωγή τους ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ

Δημητρακόπουλος: «Αν η Δικαιοσύνη απαγορεύσει στην Βίσση να ερμηνεύει τα τραγούδια του Καρβέλα, θα σεβαστούμε την απόφαση»

Γιατί η πρώτη ύλη βρισκόταν μέσα σε ένα θαλάσσιο σαλιγκάρι.

Η πορφύρα ήταν ένα πανάκριβο χρώμα

Η περίφημη πορφυρή βαφή παραγόταν από συγκεκριμένα θαλάσσια γαστερόποδα.

Για να παραχθεί μικρή ποσότητα βαφής απαιτούνταν μεγάλος αριθμός οστράκων και μια ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία.

Αυτό βοηθά να εξηγηθεί γιατί το τελικό προϊόν απέκτησε τόσο μεγάλη αξία.

Και η Κρήτη συμμετείχε στην παραγωγή

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία έρχεται από το Κουφονήσι, νότια της ανατολικής Κρήτης.

Στο νησί έχουν εντοπιστεί αρχαιολογικά κατάλοιπα που συνδέονται με την επεξεργασία πορφύρας, μεταξύ άλλων μεγάλες συγκεντρώσεις σπασμένων οστράκων.

Ανάλογα ευρήματα σε περιοχές της Μεσογείου αποτελούν ισχυρές ενδείξεις οργανωμένης παραγωγής.

Γιατί χρειαζόταν τόσα όστρακα;

Επειδή η ποσότητα της ουσίας που μπορούσε να αξιοποιηθεί από κάθε οργανισμό ήταν μικρή.

Έτσι για την παραγωγή βαφής απαιτούνταν τεράστιος αριθμός θαλάσσιων σαλιγκαριών.

Αυτό έκανε την πορφύρα προϊόν δύσκολο και ακριβό.

Ένα χρώμα μπορούσε να δείχνει ποιος είσαι

Στον αρχαίο και αργότερα στον ρωμαϊκό κόσμο, η πορφύρα συνδέθηκε έντονα με κοινωνικό κύρος και εξουσία.

Δεν ήταν απλώς μια όμορφη απόχρωση.

Ήταν δήλωση.

Και γι’ αυτό η παραγωγή και το εμπόριό της μπορούσαν να έχουν σημαντική οικονομική αξία.

Ένας θησαυρός που κρυβόταν στη θάλασσα

Το παράξενο είναι ότι η πρώτη ύλη δεν έμοιαζε καθόλου πολύτιμη.

Ένα μικρό θαλάσσιο όστρακο.

Κι όμως, μέσα από μια επίπονη διαδικασία μπορούσε να μετατραπεί σε ένα από τα πιο περιζήτητα προϊόντα της Μεσογείου.

Και κάπου στις ακτές της Κρήτης, πριν από πολλούς αιώνες, άνθρωποι έκαναν ακριβώς αυτή τη δουλειά.