Που βρίσκεται; Ποια είναι η ιστορία του;

Σε κατάσταση εγκατάλειψης, χωρίς καμία ουσιαστική ενέργεια για την ανάδειξη ή την προστασία του εξακολουθεί να βρίσκεται η Οθωμανική Κρήνη στου Κορώνη Μαγαρά.

Παρά τη δημοσιότητα και την ιστορική του αξία, η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα το μνημείο, συνιστά χαρακτηριστικό παράδειγμα αδιαφορίας απέναντι στην πολιτιστική κληρονομιά της πόλης του Ηρακλείου.

Η Κρήνη, που κάποτε αποτελούσε σημείο αναφοράς και πολιτιστικό τοπόσημο, έχει πλέον μετατραπεί σε έναν χώρο σχεδόν απροσπέλαστο.

Η είσοδος στο εσωτερικό της είναι ιδιαίτερα δυσχερής, καθώς το περιμετρικό δάπεδο έχει καταρρεύσει, αφήνοντας πίσω του επικίνδυνες τρύπες και ασταθή σημεία. Η πρόσβαση δεν είναι μόνο δύσκολη, αλλά και επικίνδυνη για όποιον επιχειρήσει να πλησιάσει.

Το σκηνικό που αντικρίζει κανείς αποτυπώνει με σαφήνεια τη χρόνια εγκατάλειψη, όπου λάσπες, καλάμια, σκουπίδια και άγρια βλάστηση έχουν κυριεύσει το χώρο. Τα στάσιμα νερά έχουν δημιουργήσει εστίες υγρασίας, ενώ η μούχλα έχει καλύψει μεγάλο μέρος των εσωτερικών επιφανειών, επιταχύνοντας τη φθορά του λίθου. Το άλλοτε ζωντανό μνημείο έχει μετατραπεί σε μια σιωπηλή, αποπνικτική γωνιά, όπου η φύση δείχνει να έχει επικρατήσει ολοκληρωτικά.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν οι μεγάλες ρωγμές που έχουν κάνει την εμφάνισή τους στους τοίχους και στα στηρίγματα του μνημείου. Οι φθορές αυτές δεν είναι απλώς επιφανειακές. Πρόκειται για ενδείξεις δομικής αστάθειας, που αν δεν αντιμετωπιστούν άμεσα, μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε μερική ή ολική κατάρρευση.

Παρά τις επανειλημμένες αναφορές πολιτών, δημοσιευμάτων και το ενδιαφέρον φορέων της τοπικής κοινωνίας, καμία ουσιαστική παρέμβαση δεν έχει πραγματοποιηθεί. Οι αρμόδιες υπηρεσίες φαίνεται να περιορίζονται σε υποσχέσεις και προθέσεις, χωρίς να υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα για έργα αποκατάστασης.

Το μνημείο, που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας του Ηρακλείου και πόλο έλξης επισκεπτών, μένει να καταρρέει σιωπηλά, θύμα της αμέλειας και της γραφειοκρατίας. Αν δεν υπάρξει άμεση κινητοποίηση, η φθορά που σήμερα φαίνεται αναστρέψιμη, σύντομα θα γίνει μόνιμη!

Και τότε θα μιλάμε για ακόμη μία χαμένη ευκαιρία προστασίας της πολιτιστικής μας ταυτότητας.